Icma.az bildirir, Lent az portalına istinadən.
Yaş artdıqca dost çevrəsinin kiçilməsi həmişə ünsiyyət qurmaqda çətinlik çəkməklə bağlı olmur. Uzun illər başqalarının qayğısına qalmaq, emosional yorğunluq və daha mənalı münasibətlərə üstünlük vermək də buna səbəb ola bilər.
Lent.az xarici mediaya istinadla xəbər verir ki, araşdırmada 60 yaşdan sonra bəzi insanların yaxın dostlarının niyə azaldığı izah edilib.
Başqalarına qayğı göstərmək insanı yora bilər
Məqalədə qeyd olunur ki, bəzi insanlar illərlə qohumlarına və tanışlarına dəstək olub, onların problemlərini dinləyib, çətin vəziyyətlərdə kömək göstəriblər. Lakin özləri ehtiyac duyduqda eyni münasibəti görməyiblər.
Zamanla bu vəziyyət emosional yorğunluq yarada bilər. İnsan çoxsaylı tanışlıqları davam etdirmək əvəzinə, gücünü onun üçün həqiqətən əhəmiyyətli olan münasibətlərə ayırmağa çalışır.
Bəziləri üçün isə tək qalmaq dincəlmək və özünə gəlmək imkanıdır. Səthi söhbətlər və çoxsaylı görüşlər onları yorur, özləri ilə baş-başa keçirdikləri vaxt isə rahatlıq verir.
Gündəlik qayğılar dostluğa vaxt qoymur
Yaxın münasibətlərin sayına yalnız insanın xarakteri deyil, həyat şəraiti də təsir göstərir. Ailə üzvlərinə uzunmüddətli qulluq, gündəlik öhdəliklər və davamlı gərginlik dostlarla əlaqə saxlamaq üçün vaxtı və enerjini azalda bilər.
Bu, xüsusilə xəstə yaxınlarına baxan insanlarda özünü göstərir. Dərmanların vaxtında verilməsi, həkim ziyarətləri və ailə məsələlərinin həlli gündəlik həyatın böyük hissəsini tutur. Daimi yorğunluq içində hətta dostla yazışmaq belə əlavə yük kimi görünə bilər.
Araşdırma nə göstərib?
Məqalədə istinad olunan bir araşdırmada yaşı təxminən 61 olan, demensiyalı şəxslərə qulluq edən 223 nəfər iştirak edib. Alimlər onların yaxın dostlarının sayı, gündəlik ünsiyyəti, qulluq yükü və tənhalıq hissi arasındakı əlaqəni öyrəniblər.
Nəticələrə görə, daha çox yaxın dostu olan iştirakçılar ümumilikdə özlərini daha az tənha hiss ediblər. Müntəzəm ünsiyyət də tənhalıq hissinin daha zəif olması ilə əlaqələndirilib. Bu əlaqə xüsusilə yaxınlarına qulluq zamanı ağır yük daşıyan şəxslərdə müşahidə olunub.
Lakin nəticələr dost çevrəsi kiçik olan hər kəsin belə bir həyat təcrübəsi yaşadığını göstərmir. Araşdırma sosial münasibətləri qiymətləndirərkən uzunmüddətli stressi, vaxt çatışmazlığını və emosional yorğunluğu da nəzərə almağın vacibliyini ortaya qoyur.
Dostluğun keyfiyyəti sayından daha vacib ola bilər
Başqa bir araşdırmada yaşlı insanların dostluq münasibətlərində emosional yaxınlığın əhəmiyyəti vurğulanıb. Nəticələrə əsasən, səmimiyyət və duyğusal bağlılıq olan dostluqlar, kimin nə qədər kömək etdiyinin daim hesablandığı münasibətlərlə müqayisədə daha çox məmnunluq yarada bilər.
Bu, qarşılıqlı dəstəyin əhəmiyyətsiz olması demək deyil. Sadəcə, yaxın dostluqda hər iki tərəfin hər zaman eyni miqdarda diqqət və yardım göstərməsi mümkün olmaya bilər. Əsas məsələ münasibətdə anlayışın, etibarın və səmimiyyətin qorunmasıdır.