Lent az saytından verilən məlumata əsasən, Icma.az məlumatı açıqlayır.
Hər bir ailə ən azı bir dəfə sonsuz kimi görünən mübahisələrlə üz-üzə qalıb. Belə anlarda “kim günahkardır?” sualı “problemi necə həll edək?” sualından daha çox səslənir.
Lent.az xarici mediaya istinadla xəbər verir ki, psixoloqların xəbərdarlıqlarına görə günahkar axtarmaq çıxılmaz yoldur. Çünki münaqişə həmişə iki tərəfin qarşılıqlı davranışının nəticəsidir.
Araşdırmalar göstərir ki, mübahisələrin səbəbi çox vaxt dəyərlərin və gözləntilərin fərqli olmasında gizlənir. Kişilər və qadınlar ailədəki rol və məsuliyyətləri müxtəlif cür qəbul edirlər.
Bəzi cütlüklər maliyyə məsələlərinə görə mübahisə edir. Digərləri isə uşaqların tərbiyəsi və ya gündəlik məişət xırdalıqları səbəbindən qarşıdurma yaşayır.
Mütəxəssislərin fikrincə, kişilər mübahisə zamanı daha çox susmağa üstünlük verir, qadınlar isə emosional iradlarla reaksiyasını bildirir. Bu isə əslində fərqli müdafiə formalarıdır və nəticədə gərginliyi daha da artırır.
Partnyorlar hisslərini düzgün ifadə etməyi bacarmadıqda, anlaşılmazlıq incikliyə çevrilir. İnciklik isə zamanla uzunmüddətli münaqişəyə səbəb olur.
Münaqişələrin artmasında xarici amillərin də rolu böyükdür. İşdəki stress, qohumların təzyiqi, maddi çətinliklər insanlarda əsəbilik və narahatlığı gücləndirir.
Psixoloqlar günahkar axtarmaq əvəzinə, dinləməyi öyrənməyi tövsiyə edirlər. Aktiv diqqət gərginliyi azaldır və kompromis tapmağa kömək edir.
Mütəxəssislər bildirirlər ki, mübahisələr qaçılmazdır. Ancaq onların dağıdıcı gücü insanların bu vəziyyətə necə reaksiya verməsindən asılıdır.
Əgər kişi və qadın mübahisəni savaş kimi qəbul edirsə, münasibətlər sarsılır. Əgər bunu bir-birini daha yaxşı anlamaq fürsəti kimi görürlərsə, ailə bağları möhkəmlənir.
İttihamlar vəziyyəti daha da ağırlaşdırır. Ən faydalı yanaşma suallar vermək, qarşı tərəfin mövqeyini dəqiqləşdirmək və sakit şəkildə danışmaqdır.
Münaqişə münasibətlərin güzgüsüdür. O, hansı məqamda etibarın və qarşılıqlı hörmətin çatışmadığını açıq şəkildə göstərir.
Psixoloqlar vurğulayırlar ki, problem cinsiyyətdə deyil, ünsiyyət vərdişlərindədir. Bu vərdişləri dəyişmək isə yalnız birgə səylə mümkündür.
Ailə münaqişələri son deyil. Əksinə, ər-arvad öz üzərində işləməyə hazırdırsa, bu vəziyyət inkişaf və dəyişiklik üçün bir fürsətə çevrilə bilər. Məhz buna görə də “kim günahkardır?” sualı mənasını itirir. Ən vacib sual isə budur: “biz bunu birlikdə necə həll edə bilərik?".