Xalq qazeti portalından alınan məlumata görə, Icma.az xəbər verir.

Müharibənin ən qanlı günlərinin birində əsgərlərdən biri yaxın dostunun irəlidə vurulduğunu görür.

Güllə yağışı altında komandirin yanına qaçıb deyir: – İcazə verin, gedib dostumu gətirim. – Getmək? Nə danışırsan.?

Ona güllə dəyib, yəqin çoxdan ölüb. Özünü təhlükəyə atma. Əsgər israr edir. “Yaxşı , get…” – deyir komandir. Möcüzə baş verir.

Əsgər o güllə yağışının altında dostunun yanına sağ-salamat çatır və onu götürüb səngərə qayıdır. Birlikdə səngərin içinə yuvarlanırlar.

Komandir qan içindəki əsgəri yoxlayır. Sonra onu səngərə daşıyan dostuna deyir: – Sənə dedim axı, risk eləmə. Onsuz da ölüb… Dəyməzdi.

– Dəydi, yoldaş komandir. – Necə yəni dəydi? Görmürsən ki, ölüb?.. – Yenə də dəydi. Çünki onun yanına çatanda hələ sağ idı.

Onun son sözlərini eşitmək mənim üçün hər şey idi. – Nə dedi? Vəsiyyət elədi? – Yox, yoldaş komandir. Vəsiyyət eləmədi.