Icma.az, Xalq qazeti portalına istinadən məlumat verir. Dahi Azərbaycan şairi Nizami Gəncəvinin dünyaca məşhur “Xeyir və Şər” poemasındakı ə

Uzaq səfərə çıxan iki yoldaşın yolu susuzluqdan ilan mələyən səhradan keçir.

Azuqəsini və yola götürdüyü su ehtiyatını səfər yoldaşı ilə səxavətlə bölüşən Xeyirin qabında içməyə bir damcı da su qalmır.

Dili ağzında yanan Xeyir yoldaşından su istəyir. Bir içim su üçün Şər onun gözünü tələb edir. Verir.

Susuzluq binəva Xeyiri getdikcə taqətdən salır. Şər onun o biri gözünü də istəyir. Onu da verir.

Amma Şər onu bir içim su həsrətində çabalaya-çabalaya qoyub yoluna varid olur...

Bu səhnədəki başqa mənalar bir yana, deməli, məqam gələndə insan bir qurtum su üçün gözünün nurundan da keçə bilər.

Gör, su inan üçün nə qədər qiymətlidir. Su həmişə həyat, dirilik mənbəyi hesab olunub.