Turkstan.az saytından verilən məlumata əsasən, Icma.az məlumatı açıqlayır.
Ağamalı Məmmədov, sosiologiya elmləri doktoru, professor
Deyirlər, yaxşı hekayə öz qəhrəmanını özü tapır. Bu dəfə həmin qəhrəman Tbilisi zooparkından çıxaraq Kür çayı boyunca Bakıya qədər yol gələn balaca pinqvin Qvinidir.
Qvini kiçik, yumru və olduqca maraqlı pinqvin idi. Bir gün zooparkda köhnə bir buruq parik tapdı, onu başına qoydu və özünü məşhur səyyaha bənzətdi. Sonra cəsarətlə zooparkın darvazasından çıxıb yola düşdü.
Kür çayına çatanda Qvini çayın səsini eşitdi. Sanki çay ona deyirdi: “İnsanlar çox tələsirlər, ona görə də təbiətin səsini eşitmirlər”. Qvini isə tələsmirdi və hər şeyi maraqla müşahidə edirdi.
Yol onu qədim bir çinarın altına gətirdi. Burada onu nağılçı Piri baba qarşıladı. Qoca ona nar verdi və köhnə kompas göstərdi. Kompas şimala yox, şərqə — Bakıya doğru istiqamət göstərirdi.
— Orada nə var? — Qvini soruşdu.
— Növbəti möcüzə, — Piri baba cavab verdi.
Qvini yoluna davam etdi. Çayxanada çay içdi, xalça ustası ilə söhbət etdi, karvanla qarşılaşdı. Karvanın yükü arasında boş görünən bir dəvə diqqətini çəkdi.
— Bu dəvə nə daşıyır? — Qvini soruşdu.
— Ümid, — karvanbaşı cavab verdi.
Qvini başa düşdü ki, ümid gözlə görünməsə də, insanı həmişə irəli aparır.
Nəhayət, yol onu Bakıya gətirib çıxardı. Şəhər onu dəniz, təzə çörək və çay qoxusu ilə qarşıladı. Qvinini görən insanlar təəccüblə ətrafına toplandılar. Bir balaca qız ondan soruşdu:
— Sən artistsən?
— Yox.
— Bəs səyyahsan?
Qvini düşündü:
— Yəqin ki, bir az da möcüzəyəm.
Bakıda Qvini acdı və balıq axtarmağa başladı. Təsadüfən balıq daşıyan yük maşınına rast gəldi. Sürücü ona iki balıq verdi. Ətrafına toplaşan insanlar isə bu qəribə qonağı maraq və təbəssümlə qarşıladılar.
Çox keçmədən Qvinini axtaran Tbilisi zooparkının əməkdaşları Bakıya gəldilər. Qvini bir anlıq dənizə, sonra şəhərə və yeni tanıdığı insanlara baxdı.
— Evə gedək? — ona sual verdilər.
Qvini cavab verdi:
— Evə.
Amma artıq onun üçün dünya əvvəlki kimi deyildi. O, uzaqlara getməyin, yeni insanlarla tanış olmağın və gözlənilməz möcüzələri görməyin nə qədər maraqlı olduğunu öyrənmişdi.
Qvini Tbilisiyə qayıtdıqdan sonra yenə Kürə baxır, Bakını və orada tanıdığı insanları xatırlayırdı.
Piri baba isə demişdi: “Ən xoşbəxt hekayələr heç vaxt bitmir. Onlar sadəcə növbəti dinləyiciyə köçürlər.”
Bəlkə də bu hekayənin əsas sirri elə budur: insan bəzən kiçik bir macəraya çıxaraq böyük bir dünya kəşf edir. Səyahət isə yalnız yol getmək deyil — yeni insanları, ümidləri və özünü tanımaqdır.
P.S. Burda yazılanlar həyatda baş vermis hadisədən götürülüb.
Belə ki, 2015-ci il iyunun 14-də Tbilisidə baş verən güclü daşqın zamanı zooparkdan qaçan 9 pinqvindən biri Kür çayı ilə Azərbaycana qədər gəlib çıxıb. Bir neçə gün sonra üzərində zooparkın nişanı olan pinqvin Qırmızı Körpü yaxınlığındakı yanacaqdoldurma məntəqəsində, yemək axtararkən insanlara yaxınlaşdığı vaxt tapılıb. Zoopark əməkdaşları onu tutaraq Tbilisiyə, doğma zooparkına geri göndəriblər.
Müəllif haqqında
Ağamalı Qulamoviç Məmmədov – sosiologiya elmləri doktoru, professor, Moskva Dövlət Universitetinin Sosiologiya fakültəsinin Kommunikasiya sistemləri kafedrasının müdiri, 55 elmi kitabın müəllifidir. Yüksək elmi göstəricilərə malik alimlərdən biri olan A. Məmmədovun Hirş indeksi 50-dir. Rusiya Yazıçılar İttifaqının üzvü və mədəniyyət sahəsində Hökumət mükafatı laureatıdır.
Bakıdakı məktəbi fərqlənmə ilə, Moskva Dövlət Universitetinin Fəlsəfə fakültəsini isə qırmızı diplomla bitirib. Xarici universitetlərdə elmi fəaliyyət göstərib, Amsterdam Universitetində də çalışıb.
1984–2007-ci illərdə Yakutskda yaşayıb, Yakutsk Dövlət Universitetində dərs deyib, Yakutsk İqtisadiyyat və Hüquq İnstitutunda prorektor, bir müddət isə Yakutsk şəhər merinin müavini vəzifəsində çalışıb.
2007-ci ildən Moskvada yaşayan alim hazırda Moskva Dövlət Universitetinin Sosiologiya fakültəsində kafedra müdiri vəzifəsində fəaliyyət göstərir.