Icma.az xəbər verir, Xalq qazeti saytına əsaslanaraq.
Bizi Telegram-da da izləyə bilərsiniz:@xqazeti
44 günlük Vətən müharibəsinin unudulmaz qəhrəmanlarından biri Telman Kəlbiyev Neftçala rayonunun Bankə qəsəbəsində anadan olub. Ailədə səkkiz uşaq olublar. Yeddi bacının qəhrəman qardaşı olan Telman ömrünü vətəninə həsr edən hərbçilərdən olub. Şəmkirdə N saylı hərbi hissənin giziri kimi Telman müharibənin ilk günlərindən ön cəbhədə və general-mayor Polad Həşimovun seçdiyi cəsur hərbçilərdən biri olub.
Murovdağda Canavar postunun alınmasında həmlə bölüyünün komandiri kimi yaxından iştirak edib və Murovdağ-Kəlbəcər istiqamətində gedən döyüşlərdə iştirak edərək yaralanıb. Sağ ayağından qəlpə yarası alsa da döyüşlərə davam edib. 2 oktyabr 2020-ci ildə minatan mərmisi ilə yaralanıb. Dekabrın 2-də Neftçala Şəhidlər xiyabanında dəfn edilib. Şəhidimizin Vətənə əmanət iki oğul övladı qalıb.
Şəhid gizirin həyat yoldaşı Günay Kəlbiyeva deyir ki, Telman peşəkar hərbçi, qayğıkeş ailə başçısı olub: “Müharibə başlayanda Şəmkirdən gedən hərbçilərdən olub. Döyüşdə həmlə bölüyünün kamandiri olub. Sentyabrın 27-də ilk olaraq Murovdağ yüksəkliyinin azad olunması istiqamətində gedən döyüşdə iştirak edib. Yüksəkliyi qısa zamanda düşməndən azad edib, ayın 30-u Kəlbəcər istiqamətinə gediblər. Telman 71 nəfərlik heyəti olan dəstəsi ilə döyüş tapşırıqlarını yerinə yetirmək üçün irəli gedib”.
Şəhidimiz Kəlbəcər istiqamətində gedən döyüşlərdə yaralanır. Döyüşdə ilk yarasını orada alır. Döyüş yoldaşları söyləyir ki, sağ ayağından qəlpə yarası alan Telmana belə getmə, qayıt, deyilsə də onların təkidinə baxmayaraq, döyüşə davam edib. Mövqeləri düşmən tərəfindən atəşə tutulur. Minaatan mərmisi hərbçilərin yaxınlığına düşür və Telman ayaqlarından ağır yaralanır. Elə döyüş meydanında digər silah yoldaşları ilə birlikdə şəhid olur.
Son dəfə Telman sentyabrın 30-da ailəsi ilə əlaqə saxlayır. Həyat yoldaşına bildirir ki, Murovdağdan qayıtmışıq. Çox çətin döyüş getdi, indi səsimi eşidirsəsə, bu möcüzədir yəni. O bilirdi ki, getdiyi yolun dönüşü olmaya bilər. Ən çox övladlarına görə nigaran idi. Dedi qayıtsam hər şey yaxşı olacaq, amma qayıtmasam, uşaqlara yaxşı bax. Ailəsi Telmandan 85 günə yaxın bir müddətdə xəbər ala bilmir. Nəhayət döyüş yoldaşları Telmanın şəhid olduğunu bildirirlər.
Döyüşçü yoldaşlarının xatirəsindən: minaatan mərmisinin partlaması nəticəsində Telmanın sağ ayağı ombadan sınıb, sol ayağı isə dizdən aşağı parçalanıb. Onu döyüş meydanından çıxarmaq istəsələr də Telman vəziyyətin gərgin olduğunu görüb, qoymayıb. O da şəhid olmasın deyə, əsgər yoldaşına “get, yoxsa şəhid olacaqsan !” deyərək, yoldaşının getməsini istəyib. Döyüş yoldaşı ona qulaq asmayıb, kömək gətirməyə gedib. O da yaralandığı üçün hospitala aparıblar. Telmangil isə döyüş meydanında qalır. Atışma sakitləşəndən sonra şəhidlərin nəşini götürmək mümkün olur.
Ailənin son beşiyi, yeddi bacının bir qardaşı, bir oğulun anası qurbanla qarşılayır. Anası Telmanın tabutu önündə qurban kəsib gəlişinə şükür edir. Bu da bir Ana böyüklüyüdür.
Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyi üçün Prezident İlham Əliyevin Sərəncamlarına əsasən Telman Kəlbiyev ölümündən sonra “Vətən uğrunda”, "Kəlbəcərin azad olunmasına görə" medalları ilə təltif edilmişdir.
Vətən bölünməz-şəhidlər ölməz! Heç kim unudulmur, heç kim yaddan çıxmır.
Müşfiq MİRZƏ
XQ