Icma.az, 525.az portalına istinadən məlumatı açıqlayır. Sevinc MÜRVƏTQIZIƏsrlər boyu şairlərin qələmində qutsallaşdırılıb az qala Yaradana p

Sevginin... Sevgiyə... İnsanın duyğu durumundan asılı olaraq zaman-zaman ümidin, var olmağın, yaşam ehtirasının, həyata tutun(l)mağın, tamam

Uzaqdan poetik baxsan - əfsanəvi ruh haləti, yaxından tibbi-bioloji təhlil etsən, hər canlı varlıq kimi ömrü olan kimyəvi düzən...

Bəs əsl(ində) sevgi hansıdır? Məsələ də sualın bu cür səhv qoyuluşundadır.

Sevgi məhz - arıtlamadan, didikləmədən, göyün üzünə qaldırıb ilahiləşdirmədən, yerin dibinə soxub çirkinləşdirmədən - olduğu halıyla - işığı və qaranlığı ilə tam olaraq qəbul ediləsi canlı məfhumdur.

Unudulmaz nakam şairimiz Mikayıl Müşfiq “Sevgilər...”in özünə, özülünə bütün bu duyğuları cəmləyib daxil edərək könül üçün rasional “sevgi resepti” yazıb.

Reseptdə isə acı-zəqqum dərmanlar da olur, şirin siroplar da, sadəcə plasebo effektli təsirsiz həblər də...

Kimə hansı xoşdursa, onsuz da özünü sağaltmağa oradan başlayır.