Abbas Abbasovun yarımçıq qalan küftəbozbaşı

Aygün Muradxanlı

2014-cü il, Moskva, Kiyev vağzalının 2 addımlığındakı Novotel. Günorta saatları. Ətraf qaynayır. 1 gün sonra RF prezidentinin yanında Millətlərarası Komitənin toplantısı olacaq. Xeyli dəvətli var. Federasiya subyektləri ilə yanaşı Almaniya, Polşa, İsrail… təmsilçilərinin bir hissəsi bu otelə yerləşdirilib. “Yeni Müsavat”ın reportyoru kimi Azərbaycandan tək jurnalist olaraq ordayam. Otağıma yerləşdim, az sonra, kim var-kim yox marağıyla foyeyə düşdüm. Dolaşdım, görmədim.

Səfər jurnalistləri bilir, beynəlxalq toplantı keçiriləcək otellərin foyesində 30 dəqiqəlik müşahidə, rəsmilərlə, vacib personalarla ayaqüstü görüşlər, qısa müsahibələr, həmkarlarla istişarə mərasimin özündən “bərəkətli” olur. Manşetlərin çoxu elə foyelərdə yazılır. O səbəbdən tanış görməsəm də, otağa dönmədim. İntuisiyam “balina” gələcək deyirdi.

10-15 dəqiqə sonra qəhvə qoxusu məni otelin restoranına çəkdi. Pəncərə qırağında oturdum ki, şəhəri, küçənin əhvalını da görə bilim. Ürəkaçan heç nə yox idi. Həmişəki boz Moskva - şütüyən maşınlar, tələsən insanlar. O qədər boz ki, qəhvə həvəsim də qaçdı. Fincanı yarımçıq qoyub masadan qalxmışdım ki, gözüm “balina”nı tutdu. Abbas Abbasov 2 nəfərlə küncdəki masada yemək yeyirdi.

“Milyarderlər İttifaqı” məsələsindən - Kremlin Azərbaycanda Allah bilir neçənci dövlət çevrilişi senarisinin ifşasından sonra adı Kremlin əsas füquru kimi çəkilən və o gündən “qeyb olan” Abbas Abbasovla aramınza cəmi 10-12 metr vardı.

“Ov” hər nə qədər önəmli olsa da, peşə etikasını üstün tutdum - masaya yaxınlaşmadım. Yemək bitməliydi… Sadəcə Bakıya - redaktoruma anons göndərdim. Geri “tez selfi çək” yazdı. Sonra zəng etdi. Sualları müzakirə elədik. Yerimdə oturdum və selfi çəkmədim…

Amma bəzən etikanı arxaya atmaq gərəkmiş... Sən demə, kənarda mühafizəçilər varmış, onlar məni, masaya diqqətimi fərq edib “şef”ə bildiriblər. Aradan 5 dəqiqə keçməmiş bir də onu gördüm, Abbasov və yanındakılar dərhal qalxıb qapıya yönəldilər, mühafizəçilər onları əhatəyə aldılar, biri isə mənim restoranın qapısından çıxmağımı əngəllədi.

Kimliyimi öyrənmişdilər... Bunu axşam bildim - təşkilatçılardan Aleks Şapiro axşam yeməyində yaxınlaşıb ana dilimdə, Bakı ləhcəsində “ay qız, sən neynəmisən” deyəndə… Öyrəndim ki, Novotel Abbas Abbasovunmuş və o bura həftədə bir küftə yeməyə gəlirmiş. Tədbirə Azərbaycandan “özgə” dəvət edilmədiyi üçün o, məkana rahat gəlib. Masaya baxıb telefonla danışmağım cangüdələrin diqqətini çəkib, qısa vaxtda “Yeni Müsavat”dan olduğum aydınlaşıb və Abbasov oradan uzaqlaşdırılıb.

Onlar çıxandan sonra masalarına baxdım - üstü quru nanəli küftəbozbaş yarımçıq qalmışdı. İndiki media yanaşmaları, ya da indiki ağlım olsaydı, selfi də çəkərdim, Abbas Abbasovu ağzında tikəsi danışdırardım da. Məsələyə jurnalist etikasından yox, dövlətimə, millətimə yaradılan təhlükədən baxardım.

Ertəsi gün o oteldə böyük bir toplantı oldu. Putinin sevimliləri səhnəyə və protokola düzülmüşdülər. Çıxışçılar çoxmillətli Rusiyanın tarix boyu ona pənah gətirən xalqlara necə sevgilə qucaq açdığından danışırdılar… Əsl Kreml sıntarmışlığı ilə. O pənah gətirən xalqlardan tutduqları muzdlular da zalda oturub züy tutur, tribunaya çıxıb müstəqillik ideyları ilə Sovetlər Birliyi kimi cənnəti dağltdıqları üçün milli qüvvələri hədəf alırdılar… İyrənc səhnələr idi. Tam Abbas Abbasova yaraşan…