Ay səthində Yer izləri: Kosmik səyahətdə hər şeyi dəyişdirəcək tədqiqat

Ay üzərində koloniya qurmaq ideyası onilliklərdir elmi-fantastik roman və filmlərin əsas mövzularından biri olsa da, real dünyada bu xəyala hələ də yaxınlaşmaq mümkün olmayıb. 

Qaynarinfo xəbər verir ki, NASA-nın iddialı layihələrinə baxmayaraq, Ayda yaşamağın qarşısında son dərəcə sərt maneələr mövcuddur. Yer kürəsinin sədaqətli peyki bildiyimiz mənada həyatı dəstəkləyəcək resurslardan demək olar ki, tamamilə məhrumdur. Nə içməli bir damcı maye su var, nə də qoruyucu atmosfer. Səthdəki şərait isə demək olar ki, tam vakuumu xatırladır. Buna görə də Ayda qurulacaq istənilən yaşayış məntəqəsi üçün həll edilməli ilk və ən həyati məsələ nəfəs alına bilən hava sisteminin yaradılmasıdır.

İndiyədək elmi ictimaiyyətdə üstünlük təşkil edən yanaşmaya görə, Ayda soluna bilən hava mühiti yaratmaq üçün lazım olan qazlar Yerdən daşınmalı idi. Milyardlarla dollar xərc və nəhəng logistik çətinliklər tələb edən bu fikir bir çox layihənin kağız üzərində qalmasına səbəb olmuşdu. Lakin 2025-ci ilin dekabrında dərc olunan yeni bir tədqiqat bu çıxılmaz vəziyyəti kökündən dəyişdirən bir kəşfi üzə çıxarıb: təbiət ehtiyac duyduğumuz xammalı milyardlarla ildir bizim əvəzimizdən Ayın üzərinə daşıyır.

Ay torpağı əslində zaman kapsuludur

Roçester Universitetindən olan tədqiqatçı qrupunun apardığı kompüter modelləşdirmələri Yer atmosferindən qopan hissəciklərin Günəş küləklərinin təsiri ilə davamlı şəkildə Ay səthinə sürükləndiyini sübut edib. Əslində "Apollo” missiyaları zamanı gətirilmiş torpaq nümunələrində azot, karbonmonoksid və arqon kimi elementlərin izlərinə rast gəlinmişdi. Lakin yeni nəticələr bu maddələrin ora təsadüfən deyil, birbaşa Yerdən çatdığını göstərir. Günəş sistemində saatda təxminən 1,6 milyon kilometr sürətlə əsən Günəş küləkləri atmosferimizdəki ionları Ay səthinə qədər aparır.

Əvvəlki nəzəriyyələr Yer kürəsinin maqnit sahəsi formalaşdıqdan sonra bu hissəcik ötürülməsinin təxminən 4 milyard il əvvəl dayandığını irəli sürürdü. Lakin son modelləşdirmələr bunun əksini göstərir. Hətta Yer maqnit sahəsinin xətləri yüklü hissəcikləri Ay istiqamətində daşıyan bir növ "avtomagistral” rolunu oynayaraq prosesi sürətləndirə bilər. Bu fakt Ay torpağını (reqolit) təkcə xammal mənbəyi deyil, eyni zamanda planetimizin milyardlarla illik atmosfer tarixini qoruyan nəhəng zaman kapsuluna çevirir.

Nəfəs alına bilən hava yaratmaq üçün tələb olunan əsas elementlərin artıq Ay səthində toplanmış olması gələcək məskunlaşma planları baxımından olduqca ümidverici hesab edilir. Alimlər bu torpaq qatını araşdırmaqla atmosferin necə formalaşdığına dair bir "resept” hazırlaya bilərlər. Bununla yanaşı, bu resursların necə emal ediləcəyi və səthdəki güclü radiasiya ilə necə mübarizə aparılacağı kimi ciddi suallar hələ də cavabsız qalır. Buna baxmayaraq, Ayda nəfəs almanın açarının məhz Yer kürəsindən əsən küləklərdə gizlənməsi koloniyalaşma ideyasına daha real və praktik bir çalar qatır.

Aydın