Musa, hər şey yaxşıdır 2

İdman anlayış olaraq ataların oğullarını ova aparmaqla/öyrətməklə başlayıb. Onlar “nəticə qazanmağı” bacararkən atalarda fəxarət hissi yaranırdı…

Prinsip ibtidai zamandan bu yana dəyişilməyib.

Dünən “Qarabağ”ın imza atdığı möhtəşəmlikdə son möqtəni Musa qoyanda bir anlıq ekrana gələn Qurban Qurbanovun gözlərində duyulurdu fəxarət hissi. Yaradılışın ən təməl hisslərindən biri… Və bəlkə də bir ata aspektindən baxılsa, ən möhtəşəmi.

Musa Qurbanlı “Şkendiya” ilə oyunda qol vurmaq hirsi ilə alışıb-yanırdı. Bunu onun emosiya dozasını daşıran bir epizoddan açıq sezmək mümkün idi.

Bir idmançı üçün ən həssas emosional durumlardan biri həmin anlarda çabaların nəticəyə varmaması olur. O hissi yaşayanlar bu cümləni oxuyanlardan qat-qat daha yaxşı anlayar…

Və buna görə, “Musa, hər şey yaxşıdır” sərlövhəli yazı hazırladım. Sırf mənəvi ehtiyacdan. Dərin mənəvi ehtiyacdan…

İlk hissəsi 0:1 geridə bitən oyunda mükəmməl geridönüş edərək yenə 3:1 hesablı qələbə qazanan “Qarabağ” “Ferentsvaroş”u Bakıda da məğlub edəcək. “Atlılar”, bax, bu qədər əminlik verəcək qədər böyükdür…

Və bu dramatik qələbənin üçüncü qolunu zədələnən Nərimanı əvəzləmiş Musa vurdu. Heyrətamiz mənzərə…

Şəxsi, idmançı xarakteri ilə böyük hörmət qazanmış Musanın haqqında tənqid yazdığımız kimi, şəninə layiq tərif etməyimiz də mənən haqlı, ədalətli məqamdır.

Legioner hücumçusuz (!), Nəriman, Musa kimi gənc azərbaycanlılarla Çempionlar Liqasının liqa mərhələsinə (!) “Qarabağ”a isə tərif də yetməz…

Qürur duyduq!

Elçin Cəlilov