“Peşəkar”la “zinakar”ın davası

Nikol Paşinyanla II Qareginin davası ləzzətli tamaşadır. O deyir, bu deyir. Deyişirlər. Hər gün qovğaya yeni-yeni adamlar qoşulur.

Axırıncı dəfə Ermənistan siyasətinin “ağsaqqal”ı Ter-Petrosyan da tərəf tutub, Qareginə qahmar çıxıb. Peşəkar intriqa ustası olan Paşinyan anındaca keçmiş kumirinin cavabını verib, deyib, o, köhnə populistdir.

Bizə güllə, qumbara, 7 metrlik raket atdırmağına baxmayın, Vovayeviç haqlıdır. Ter-Petrosyan doğrudan da populistdir, hərəkat illərindən qalma xasiyyətini tərgidə bilmir.

Düzdür, o, ermənilərin ən ağıllısı, tədbirlisi, uzaqgörənidir, amma ölkəmizə qarşı düşmənçiıiyin ən yekəsini Levon edib. Sadəcə, 30 il öncə o biri ermənilərdən fərqli olaraq, onun ağlı kəsmişdi ki, bu iş belə getməyəcək, atəşkəs sazişini sülh sazişinə çevirib barışmaq, Qarabağı götürüb söhbəti bağlamaq lazımdır. O birilər isə deyirdilər, ara, nə Qarabağ, Gəncə də bizimdir, hələ Bakıya da gedəcəyik. (Allah tərəfi, elə deyənlərin 5-6-sının niyyəti çin oldu, indi Bakıdadırlar).

Xüləs, söhbət Paşinyanla Qareginin davasından gedir və yuxarıda ərz elədik ki, Paşinyan haqlıdır. Ona görə yox ki, Qaregin subaylıq andını pozub, gəncliyində hansısa axçini üç öpüb, bir dişləyib və övlad atası olub. Əslində bu absurd qadağadır. Qədimlərdə hansısa səbəbdən belə bir yasaq tətbiq olunub, hələ də qüvvədədir. Nəticədə keşişlər və rahibələr əziyyət çəkirlər. Hətta hər il onlarla rahib və rahibənin təbiətin çağırışı qarşısında dayana bilmədikləri barədə informasiyalar yayılır. Arada yaramazlar yeniyetmə həmcinslərinə də tamah salırlar. İndi guya belə olanda yaxşı olur?

Düzünü öz dinimizin müctəhidləri tətbiq ediblər, deyiblər, gücün çatır, lap dörd arvadı birdən saxla, səfərə gedirsən, orada da müvəqqəti nikahla savaba girə bilərsən. Yəni keşişlərin günah bildikləri şeyi bizimkilər savab elan edib, məsələnin başını bağlayıblar. Xristianlar da vaxtında öz yasaqlarında cinsi məsələyə dair islahat, daha dəqiqi, ixtisar aparsaydılar, indi Paşinyan o boyda (ta nə boyda olduğunu yazmıram) katolikosu “zinakar” çıxarmazdı. İnsaf naminə deyək ki, Paşinyan bu xüsusda haqsızdır.

Amma baş nazir o məsələdə haqlıdır ki, katolikos da, o biri din xadimləri də qələtlərini eləsinlər, öz işləri ilə məşğul olsunlar, xalqa ruhaniyyatdan, mənəviyyatdan danışsınlar, siyasətdə nə işləri var.

Ermənilərin başını pozan, Qafqaza qalıcı sülh gəlməsinə imkan verməyən məhz kilsə və keşişlərdir. Allah qoymasa, onlar öz boyunlarına erməni xalqının monolitliyini və təhlükəsizliyini təmin etmək missiyası götürüblər.

Ermənilərin dövləti olmayan vaxtlarda bu, bəlkə də təbii idi, icmaları toparlayan, idarə edən struktura ehtiyac vardı. Amma ermənilərin dövləti olandan sonra kilsənin siyasi rəhbərliyə can atması ikihakimiyyətlilik yaradır. Dövlətin icraedici, qanunverici strukturları, hüquq-mühafizə orqanları, bürokratik sistemi var, kilsənin isə yoxdur. Amma kilsə hesab edir ki, hələ də ötən əsrlərdə olduğu kimi erməniləri idarə etməlidir.

Yəni Ermənistanda gedən dava nə “Paşinyan-Qaregin qovğası”dır, nə də “sekulyarizm-teokratizm ixtilafı”dır, bu, hakmiyyət davasıdır.

Hansı ölkələr ki, dini dövlətdən ayırıb, ruhaniləri Allah evinə qısnayıblar, orada firavanlıq, qanun-qayda var, hansılarda ki, ruhanilər cəmiyyətdə dominant roldadır, oradan eyzən pis soraqlar gəlir.

Paşinyan istəyir ki, ermənilər dünyəvi dövlətdə yaşasınlar və keşişlərin məkrli, qan-qadaya çağıran moizələrinə qulaq asmasınlar.

Paşinyan da, onun yanında hərlənən Ararat Mirzoyan da ağıllı adamdırlar. Yeri gəlmişkən, bəzi radikal ermənilər təklif edirlər ki, Azərbaycanla münasibətləri yaxşılaşdırmağa çağıran Ararat adını türkcəyə dəyişib Ağrı qoysun (eyni adlı dağ məsələsi). Ancaq bu adamın bicliyinə baxın, deyir ki, gəlin azərbaycanlılarla anlaşaq, barışaq, qoy ermənilər gedib Bakıda yaşasın.

Görün, txa bizim xasiyyətimizi necə bilir. Adam əmindir ki, barışıq olan kimi biz sıyılmağa başlayacağıq və təzədən “Kür, Araz, Ararat, gözəldir bu həyat, qardaş olub Hayastan-Azərbaycan” mahnısı oxuyacağıq.

Heç nə demirəm, Xankəndidə, Ağdərədə doğulmuş bir erməni axçi müğənni “Azərbaycan vətəndaşlığını qəbul edirəm, Bakıda yaşamaq və bu ölkənin şou-biznesinə qatılmaq istəyirəm” desə, əmin olun ki, ona sponsorluq etmək istəyən 7-8 “həci” və vəzifəli şəxs tapılacaq. Özlərinin də əsas arqumenti bu olacaq ki, xalqlar arasında dostluq tellərini möhkəmlətmək üçün səylərimizi birləşdirməliyik, keçmişlə yaşamaq olmaz, gələcəyə baxmalıyıq. Beləcə, səylərlə biclərin (hiyləgər mənasında) birləşməsi nəticəsində bir ayın içində o cür müğənnilər Bakıda villası da olacaq, lüks maşını da.

Yenə mətləbdən yayındıq. Söhbət Qareginlə Paşinyanın davasından gedirdi. Yekun söz budur: nə qədər ki, kilsə siyasi partiya kimi çıxış edir, ermənilər xoşbəxt olmayacaqlar. (MUSAVAT.COM)