Pul yığımı başlayıb

Bir neçə gündür, ümumtəhsil məktəblərində təhsil alan şagirdlərin valideynlərinin sosial şəbəkələrdə fəaliyyət göstərən qrupları arasında sövdələşmədən sonra artıq yeni pul yığımına başlanıb. Səbəb qarşıdan gələn 8 Mart Beynəlxalq Qadınlar Günüdür ki, ənənəvi olaraq məktəblərdə çalışan müəllimlərə həmin gün hökmən hədiyyələr təqdim olunmalıdır.

Bu, artıq illərdir ki, ölkəmizin ümumtəhsil məktəblərində hökm sürür. Nəinki 8 martda, müəllimlər günündə, ibtidai təhsilin sonunda və son zəng zamanı müəllimlərə hədiyyələr təqdim olunur. Həm də elə-belə hədiyyələr yox, qiymətli, dəyərli hədiyyələr.

Elə 8 martın yaxınlaşması da yenidən bu ənənəni gündəmə gətirib. Hazırda şıdırğı pulyığma kampaniyasına başlanıb. Pulu yığıb müəllimlərə nə alacaqlar, nə verəcəklər, bunu valideynlər bilir. Həm də mətbuatdan da göründüyü kimi, elə müəllimlər var ki, elə-belə hədiyyə ilə razılaşmır. Elələri də var ki, bir dəstə gül və ya bir kitab onun üçün ən böyük hədiyyədir.

Pul yığımından, hədiyyədən söz düşmüşkən, bəzən müəllimləri qınayırıq ki, hədiyyə istəyirlər. Və yaxud da onlara hökmən hədiyyə verməli olduğumuzu borc hesab edirik. Lakin dərindən və məntiqlə düşünəndə müəllimləri bu cür özümüz öyrətmişik. Biz hədiyyə verməsəydik, onlar ala bilərdimi? Vaxtilə müəllimlərə hədiyyə almışıq, vermişik, onları da pis öyrətmişik, özümüzü də pis günə qoymuşuq. Müəllim adını elə özümüz ləkələmişik. İndi nə qədər ediriksə, vəziyyəti dəyişdirə bilmirik. Özümüzü pis vəziyyətə ona görə qoymuşuq ki, sinifdə birinin maddi imkanı yaxşı olanda o birininki heç də belə olmur. Valideyn məcbur olur ki, haradan tapır, tapsın, lakin övladı sinif uşaqlarından seçilməsin. Beləliklə, vəziyyət heç də yaxşı olmur. Məcbur qalır borc alır, sonra da bunu qaytarmaq barədə düşünür.

Axı bu nə qaydadır qoymuşuq məktəblərə? Müəllim dərsini deyir, dövlət də ona əmək haqqı verir. Biz müəllimə nə üçün hədiyyə verib onu öyrəncəli etmişik ki, bax, bu gün də verməyə bilmirik. Verməyəndə bəziləri buna çox böyük etiraz edir. Verə bilməyəndə özümüz də narahat oluruq.

Lakin hər şeyin bir yolu olduğu kimi, bu hədiyyə məsələsinin də bir yolu var. Bunu Təhsil Nazirliyi istədiyi an həll edə bilər. Məktəblərdə elə bir qayda-qanun tətbiq edər ki, gəl görüm, bir müəllim hədiyyə ala və yaxud bir valideyn müəllimə kiçik bir hədiyyə verə bilərmi? Deməli, hər şey özümüzdən asılıdır. Biz istəsək, nail ola bilərik. Görünən isə odur ki, hələlik nə üçünsə istəmirik.

Nə qədər ki, Təhsil Nazirliyi bu məsələnin ya öhdəsindən gələ bilmir, ya da gəlmək istəmir, biz valideynlər öhdəsindən necə var, elə gələ bilərik. Bunun üçün elə həmin sinif-valideyn qruplarında sözü bir yerə qoyuruq ki, bu dərs ilindən etibarən heç bir müəllimə hədiyyə alınmayacaq. Belə olan təqdirdə görək sizin övladınızı məktəbdənmi qovacaq, sinifdənmi çıxaracaqlar? Edin, görəcəksiniz ki, xeyri var. Axı siz etmək istəmirsiniz. Aranızda elə valideyn var ki, imkanı yaxşıdır, pul xərcləməyə yer axtarır. Bax belə pulu başından daşanlardır valideynlə müəllim arasında konflikt yaradan. Belələrinə qarşı da qrup şəklində mübarizə aparmaq, onu yaxşıca yerində oturtmaq olar. Lakin etmirsiniz, əziz valideynlər. Bizdəki bu bəhsəbəs məsələsi var, hələ çox boğazımızdan yapışıb sürüyəcək.

Düşünürəm ki, bu barədə əməlli-başlı fikirləşmək lazımdır. Axı nə qədər hədiyyə almaq olar. Bir təqvimə nəzər salın, görün, ilin neçə gününü siz bayram edib müəllimlərə hədiyyə alırsınız. Vallah, düz etmişiniz. Elə müəllimlər də, siz valideynlər də.

Yığışdıraq bu hədiyyə məsələsini. Hər il neçə müəllim bu məsələyə görə işdən kənarlaşdırılır, bilirsiniz də. Heç olmasa, bunu nəzərə alın, camaata bais olmayın. Öz büdcənizə də ziyanı ziyan ardınca vurmayın. Bir dəfə anlayın ki, müəllim dərsinin deyir, maaşını alır. Onu pis öyrətməyin. Öyrətməyin ki, sabah əziyyətini nə o, nə də özünüz çəkin.

Mətanət Məmmədova