Son çörək və son şərab Məşhur rəssamın əsərindəki sirr

Bu gün görkəmli italyan rəssam Domenikinonun doğum günüdür.

Kulis.az "Palitra" rubrikasında boyakarın "Müqəddəs İyeronimin son ayini” əsəri haqqında materialı təqdim edir.

İtalyan barokko dövrünün görkəmli rəssamı Domenikino Bolonyada anadan olub, ilk sənət təhsilini Lodoviko Karraççinin emalatxanasında alıb. O, Karraççi akademiyasının prinsiplərinə sadiq qalaraq intibah idealı ilə barokko estetikasını sintez edib, kompozisiyada nizamı və xətt dəqiqliyini ön plana çəkib. Rəssamın yaradıcılığı dini və mifoloji mövzularda işlənmiş əsərlərlə, eləcə də Roma kilsələrindəki monumental freskalarla tanınır. Domenikino obrazların psixoloji vəziyyətini, jest və mimikalarını aydın təsvir etməyə xüsusi diqqət yetirib, eyni zamanda mənzərə janrının müstəqil inkişafına təkan verib. 1641-ci ildə Neapolda vəfat edən rəssamın irsi XVII-XVIII əsrlər Avropa klassisizminin formalaşmasında mühüm rol oynayıb.

"Müqəddəs İyeronimin son ayini"

Domenikinonun ən məşhur əsərlərindən olan bu tablo Romadakı San-Cirolamo della Karita kilsəsi üçün sifariş edilib. Rəssam bu mövzunu işləyərkən müəllimi Aqostino Karraççinin eyniadlı əsərindən bəhrələnib. Dövrün bəzi rəssamları onu təqlidçilikdə ittiham etsələr də, Nikola Pussen kimi ustalar bu rəsmi italyan rəngkarlığının mühüm nailiyyətlərindən biri hesab edirdilər. Əsər hazırda Vatikan Muzeylərində qorunur.

Tabloda ölüm yatağında olan İyeronimin son anları təsvir edilib. Taqətdən düşmüş müqəddəs diz çökərək rahibdən sonuncu dəfə çörək və şərab qəbul edir. Domenikino səhnəni artıq dekorativ elementlər və şişirdilmiş pafos olmadan təqdim edib. Ətrafdakı insanların kədəri, rahiblərin təmkinli duruşu və İyeronimin solğun siması təbii insan emosiyalarını əks etdirir.

İşıq-kölgə həlli elə qurulub ki, izləyicinin diqqəti birbaşa mərkəzdəki dini ayinə yönəlir. Fonda tağların arasından görünən mənzərə və yuxarıdakı mələk fiqurları kompozisiyaya dərinlik və vizual sükut qatır. Domenikino bu əsərdə ənənəvi barokko dinamikasına deyil, insanın həyatla vidalaşdığı sakit anın psixoloji dərinliyinə diqqət yetirib. Nəticə etibarilə, bu, təmtəraqdan uzaq və təmkinli bir vida səhnəsidir.