Uşaqlarda vərəm riski hansı yaşda daha təhlükəlidir?

 “Uşaqlar vərəmə yoluxa bilər. Belə ki, onlar vərəm mikobakteriyasını (Mycobacterium tuberculosis) hava-damcı yolu ilə qəbul edirlər, yəni, xəstə böyüklə eyni evdə, otaqda, uzunmüddətli təmas zamanı bu risk mümkündür”.

News24.az xəbər verir ki, bu fikirləri Səhiyyə Nazirliyinin rəsmi “Instagram” hesabında keçirilən canlı yayım zamanı Səhiyyə Nazirliyi Elmi-Tədqiqat Ağciyər Xəstəlikləri İnstitutunun direktoru İradə Axundova açıqlayıb. 

Onun sözlərinə görə, uşaqlarda infeksiya orqanizmə düşdükdə, immun sistemi hələ tam formalaşmadığı üçün bakteriya tez aktivləşir və yayılmış forma yarada bilər:

“0-5 yaş səviyyəsində olan uşaqlar vərəmə yoluxma üçün daha risklidir. Bu yaşda immun sistemi tam formalaşmayıb, bakteriya tez yayılır. 5-10 yaş səviyyəsində olan vərəmə yoluxma üçün orta riskdə hesab olunur. Bu yaşda yoluxma ola bilər, amma xəstəliyin aktiv formaya keçmə ehtimalı azdır.

11-18 yaş səviyyəsində olan vərəmə yoluxma üçün yüksək riskdə olanlar sayılırlar. Bu yaşda hormonal dəyişikliklər və immun sistemin qeyri-sabitliyi səbəbilə latent vərəm (yoluxma) olduğu halda   aktivləşə bilər. Yəni, ən təhlükəli dövr — 5 yaşadək uşaqlardır, xüsusilə 1–3 yaş arası olanlar. Bu yaşda vərəm mənşəli meningit və ya generalizə olunmuş vərəm formaları yarana bilər. Buna görə də uşaqlara xüsusi diqqət olmalıdır”.

Direktor bildirib ki, valideynlər uşaqlarda vərəmin əlamətləri barədə məlumatlı olmaları tövsiyə olunur: 

“Uşaqlarda simptomlar çox vaxt tipik deyil, buna görə xəstəliyin gizli getməsi mümkündür. Aşağıdakılar həyəcan siqnalı ola bilər: uzun müddət davam edən, sönük öskürək (bəzən quru), qızdırma, xüsusilə axşamlar (37–38°C),  gecə tərləməsi, arıqlama və iştahasızlıq, zəiflik, halsızlıq, dərsə marağın azalması, limfa düyünlərinin böyüməsi (boyun, qoltuqaltı, qasıq nahiyəsində),  kiçik uşaqlarda inkişafdan qalma, səbəbsiz ağlama və narahatlıq”. 

İ.Axundova, həmçinin uşaqları vərəm xəstəliyindən qorumaq üçün ən əsas profilaktik tədbirlər barədə məlumat verib:

“BCG peyvəndi — doğuşdan sonra ilk 3 gün ərzində vurulmalıdır. Əks göstəriş olduğu halda uşağın 1 yaşına qədər vurula bilər. Bu peyvənd uşaqları ağır vərəm formalarından qoruyur. Vərəmli şəxslə təmasda olan uşaqların mütləq yoxlanılması vacibdir. Onlara Mantu və ya Diaskin test, eləcə də flüoroqrafiya /rentgen (yaşdan asılı olaraq) aparılır. Əgər uşaq yoluxub, amma xəstələnməyibsə (latent Vərəm infeksiyası), həkim tərəfindən profilaktik müalicə təyin edilir. Eyni zamanda, düzgün qidalanma və immunitetin gücləndirilməsi, zülal, vitaminlər, təmiz hava, fiziki aktivlik vacib məqamlardan biridir”.