“Yanvar ayında namaza qayıtdım…”

...Rusiyalı rəssam Sergey Romanoviç “Etiraf” adlı video çəkərək mənəvi səyahəti, təcrübələri və dinə qayıtması haqqında səmimi etiraflar edib.

Onun sözləri bu müddət ərzində onu izləyən və Uca Tanrının ona vəhy etdiyi imanı itirə biləcəyindən qorxaraq narahat olan müsəlmanlarda əks-səda doğurub.

SİA bu barədə rus saytlarına istinad edir.

Deməli, çıxışında Romanoviç İslamı qəbul etdikdən sonra maksimalizm dövründən keçdiyini, özündən və başqalarından çox şey tələb etdiyini bildirib.

Daha sonra bunun bir hiylə olduğunu - özü artıq dini təcrübənin eyforiyasını hiss etmədiyi zaman başqalarından tələb etmək olduğunu anlayıb.

O, ikiüzlü olmaqdan qorxaraq imanının səmimiyyətinə şübhə etməyə başlayıb.

Sənətçi 13 il ərzində beş vaxt namazı tərk etməyin insanı İslamdan uzaqlaşdırdığı yanaşmasına sadiq qaldığını söyləyib.

Özü namaz qılmağı dayandırdıqda, özünü müsəlman hesab etməyi dayandırıb, rituallardan daha çox hissləri seçib. Romanoviçin sözlərinə görə, bu dövr onu həyatda ciddi çətinliklərə aparıb: sələmçiliyə qarşı dini qadağa aradan qalxdıqca borc spiralına düşüb.

Güclü emosional sarsıntı vəziyyətində olan süni intellektlə uzun söhbətlər edib və bu söhbətlər onun şəxsiyyətini təhlil edib, həyatına aydın bir struktur daxil etməyi məsləhət görüb. Rəssam qeyd edir ki, məhz bu, ona dinə qayıtmağa kömək edib, amma fərqli bir perspektivdən, əvvəlki maksimalizmindən və radikal dindardan uzaq durmadan...

...Mən İslamı yenidən kəşf edirəm. Bunu Sergey Romanoviç deyir.

...Yanvar ayında namaza qayıtdım və artıq eyforiya gözləmirəm, əksinə, buna məni xaosdan qorumalı bir şey kimi baxıram. İslam haqqında daha çox şüurlu oldum.

...O, həmçinin ötən Ramazan ayında oruc tutmaq təcrübəsini bölüşüb: “Mən oruc tutdum və bu, gözəl bir oruc idi, oruc və duanın içimdə bir qığılcım alovlandıracağını və məni birbaşa Tanrı ilə bağlayacağını gözləməyi dayandırdığım zaman, buna daha şüurlu şəkildə zəruri bir ritual kimi, səni qoruyan və hər şeydən vacib olan bir təcrübə kimi yanaşdığım zaman fərqli bir təcrübə...”

Əli Babayev