Zürafələrin sükut sirri: səssizlik onların sağ qalma açarıdır

Təbiət dünyası saysız-hesabsız səslərlə doludur, amma bir canlı öz demək olar ki, tam sükutu ilə seçilir. Zürafə iri heyvanlar arasında ən səssizlərindən biri hesab olunur. Bu savanna sakinləri insan qulağının eşidə bilmədiyi qədər az hallarda səs çıxarır. Onların əsas ünsiyyət vasitəsi infrazvukdur – tezliyi 20 Hz-dən aşağı olan titrəyişlər. Bu dalğalar həm havadan, həm də torpaqdan böyük məsafələrə yayılır.

Lent.az bu barədə xarici mediaya istinadən xəbər verir.

İnsan xüsusi cihazlar olmadan bu səsləri qavramaq gücündə deyil. Ona görə də zürafələr bizim üçün “lal nəhənglər” kimi görünür. Hətta onların hərəkəti də heyrətamiz dərəcədə səssizdir: iri boy və çəkiyə baxmayaraq, ayaqlarındakı yumşaq yastıqcıqlar addım səslərini udur.

Zürafələr digər kopyalı heyvanlar kimi gurultulu səslər çıxarmır. Bala zürafələr də analarını çox zəif səslə çağırır, daha çox görmə və yaxınlıqdan istifadə edirlər. Onlar bəzən zəif mırıltıya və ya fitə bənzər səslərə bənzər xırda səslər çıxara bilsələr də, bunlar o qədər nadir və zəifdir ki, vəhşi təbiətdə qeydə almaq çox çətindir.

Onların uzun boynu və xüsusi qırtlaq quruluşu gurultulu səslərin yaranmasına imkan vermir. Anatomik baxımdan sanki yüksək vokal üçün uyğunlaşdırılmayıblar.

Zürafələrin səssizliyi təsadüfi deyil. Bu xüsusiyyət onların açıq ərazilərdə yırtıcılardan gizlənməsinə kömək edir. Səssizlik həm də sürünün hərəkətlərini əlavə diqqət çəkmədən koordinasiya etməsinə imkan verir.

Savannada zürafələri müşahidə edən insan onların “lal” əzəmətini daha çox görür, nəinki eşidir. Onların ünsiyyəti bizim üçün hələ də sirli və əlçatmaz dünyadır.

Zürafələr sübut edir ki, təbiətdə uğurlu ünsiyyət və sağ qalmaq üçün mütləq gurultulu olmaq lazım deyil. Onların səssiz həyatı təkamülün ən incə uyğunlaşma nümunələrindən biridir.