“Ağıllı və xoşbəxt insanların bəzən ad günü keçirməməsinin 7 səbəbi“ Psixoloqlar izah edir

"Ətrafa yox, özünə hədiyyə olunan gün..."

Müasir cəmiyyətdə maraqlı bir meyl formalaşır: psixoloji cəhətdən yetkin və həyatını dərk etmiş insanlar ad günlərini səs-küylü şəkildə qeyd etməyə getdikcə daha az meylli olur.

Moderator.az xəbər verir ki, bu barədə "prochepetsk.ru" nəşri yazıb.

Nəşr qeyd edir ki, psixoloqlar bu davranışın kökündə həyat sevincinin azalmasını yox, şəxsi dəyərlərin yenidən qiymətləndirilməsi və daxili enerjidən daha şüurlu istifadənin dayandığını hesab edir.

Daxili rahatlıq xarici təsdiqdən üstündür

Zaman keçdikcə insan anlayır ki, özünü qiymətləndirmə alqışların sayından yox, daxili dayaqlardan doğur. Gənclikdə ad günü çox vaxt sosial uğurun təsdiqi kimi qəbul olunsa da, yaş artdıqca belə sübutlara ehtiyac qalmır. Özünə inam təbii olur və hər il alqışlarla təsdiqlənməyə ehtiyac duymur.

Əlaqələrin sayından çox keyfiyyəti

Təcrübəli insanlar münasibətlərin dərinliyini onların göstərildiyi formadan daha üstün tutur. Mesaj qutusunda onlarca avtomatik təbrikdən çox, adi bir gündə dostdan gələn səmimi zəng dəyərlidir. Çünki onlar bilirlər: yaxınlıq təqvimdəki tarixlə deyil, diqqət və qayğı ilə ölçülür.

Məcburi adət-ənənələrdən azadlıq

Ad günü çox zaman gözləntilər, hazırlıq, qonaqların məmnunluğu və süni əyləncə ilə müşahidə olunan stresə çevrilir. Hər kəsi sevindirməyə çalışmaq, daim "şən və enerjili" görünmək emosional olaraq yorucu ola bilər. Şahzadə rolundan imtina edən insan öz vaxtını və enerjisini istədiyi kimi xərcləmək azadlığını qazanır.

Enerjiyə qənaət təbii ehtiyacdır

Yaş artdıqca psixoloji enerji daha diqqətlə qorunur. Daim diqqət mərkəzində olmaq, söhbətləri idarə etmək və ətrafdakılara uyğunlaşmaq ciddi enerji tələb edir. Yetkin insan üçün sakit bir gün keçirmək çox vaxt böyük ziyafətdən daha dəyərlidir.

Sosial maskalar yox, səmimi münasibətlər

Böyük tədbirlər təkcə yaxınları deyil, çoxdan əlaqəsi olmayan və ya ümumiyyətlə ruhən uzaq insanları da bir araya gətirir. Zəka və emosional yetkinlik isə insanı məcburi ünsiyyətdən uzaq tutur. Onlar formal yaxınlıq deyil, səmimiyyət axtarır və bu seçimdən utanmırlar.

"Bayram" anlayışının dəyişməsi

İnsanın dünyagörüşü dərinləşdikcə, xoşbəxtliyin qeyri-adi tarixdə deyil, adi günün özündə də mövcud olduğunu dərk edir. Sevimli kitab, təbiətdə gəzinti və ya əziz bir insanla sakit axşam - bunlar təqvimdə qırmızı rənglə qeyd olunmasa da, çox vaxt daha dəyərlidir.

Zamanın dəyəri ən böyük sərvətdir

Yetkinlik dövründə zaman ən qiymətli və qaytarılmaz resursa çevrilir. Belə olunca, onu böyük hazırlıqlara, planlamalara və məcburi sosial rollara sərf etmək çoxlarına mənasız görünür. Daha vacib olan isə düşünmək, plan qurmaq və ya sadəcə sakitlikdən zövq almaqdır.

Bu meyl bir həqiqəti göstərir ki, insan həyatını nə qədər şüurlu yaşayırsa, zahiri nümayişlərdən bir o qədər uzaqlaşır. Ad gününü səs-küylə keçirməmək yorğunluq və ya laqeydlik deyil - bu, şəxsiyyətin yetişdiyinin sakit, lakin güclü göstəricisidir.