Ayıran Araz və birləşdirən dəhliz yolu...

Xalq da rebrendinqə gedə bilir. Məğlub xalqdan qalib xalqa çevrilmişiksə, bu fəxri periodda əynimizə balaca olan köhnə qılafı soyunub yeni, XXI əsrin libasını geyinməliyik. Hansı ki, bu libasın müəllifi də, dəbi də, podiumu da özümüzünküdür. 

Başqa qitələrin qan qırmızısı xalılarında naşı-naşı addımlamaq mövsümü qaldı ötən əsrdə. Bizim yüzilliyimiz 2020-ci ildən başlayır. And yerimiz Qarabağ! Nə qədər ki, Qərbdə günbatıranlar var, üstümüzə kölgə salmağa çalışacaqlar. Ona görə də tez-tez qibləmizə qayıdıb paklanacağımız məkanı unutmamalıyıq! Qarabağı! İstər Tanrının Qərb ləhcəsində danışaq - günahlarımızı pıçıldayaq azman Qarabağ ataya, istərsə də Şərq dilində dua edək Allahın Qarabağdakı saysız evlərində. Bütün çətinliklərə rəğmən beynəlmiləl sifətini itirməyən Azərbaycan məscidi ilə, kilsəsi ilə, sinaqoqu ilə bağlanır göylərə. 

Biz hər şeyimizi dünya ilə bölüşürdük, dünya isə bizə “ərazi bütövlüyünüzü dəstəkləyirik” qarşılığını elə minnətlə deyirdi ki, sanki bizim ərazimiz bütün ölkələr kimi torpaqdan yox, ətdən, sümükdəndir. 

Biz illərlə “ərazi bötüvlüyünüzü dəstkləyirik” ifadəsinə sevinmişik. Qarnımız ac olsa da, bu ifadəni başımız üstündə fişəng kimi görmüşük. Quruca sözü! İndi isə Azərbaycan elə bir reallıq yaradıb ki, kimin nəyi dəstəkləyib dəstəkləməməsi əhəmiyyətli deyil. Biz bu gün özümüz qərar veririk kimi və ya, nəyi dəstəkləməyə. “Ərazi bütövlüyünüzü dəstəkləyirik” ifadəsini matah bir məhsul kimi bizə təqdim edib bütün ümidlərimizi, arzularımızı soran Qərb həmin arzulara doğru gözüaçıq qaçdığımız, illərlə tutduğumuz arzularımızdan bu dəfə yapışdığımız üçün bizi bağışlaya bilmir. Çünki heç kəs dünya masasını başqaları ilə bölüşmək istəmir. Onlara masanı təamlarla dolduran xidmətçilər, qaravullar, yasavullar lazımdır. Yağlı bığlarını hırıldaya-hırıldaya ağ dəsmallara silən bu sabiq ağalar, əslində qanlı ağızlarını ağ sülh bayraqlarına sildiyinin yaxşı fərqindədirlər. 

Nə gözəl ki, artıq hər kəsin, hər qurumun öz adı ilə təqdim edilmə əyyamı çatıb. Çünki daha nə dünya, nə Azərbaycan, nə dünya ictimaiyyəti, nə Azərbaycan xalqı əvvəlki qədər sadəlövh deyil. Həqiqətin bir adı var. Adsız kartlar, mənbəyi bilinməyən maliyyə ilə ölkələrə axan qan-qadaya şirin bir ad verilmişdi – demokratiya! Eramızdan əvvəl yaranan bu söz “demos” və “kratos” sözlərinin, yəni xalq və hakimiyyət sözlərinin birləşməsindən yaranıb. Mənası xalq hakimiyyəti deməkdir. Azərbaycanın ali kitabı olan Konstitusiyamızın birinci maddəsi isə belədir: Azərbaycanda hakimiyyətin mənbəyi xalqdır. 

Azərbaycan ayrı-ayrı dillərdə pıçıldanan ovucların, yəni hərəsi bir kitab kimi açılan Tanrının seçilmiş əsərlərinin tirajlandığı yurddur. Şeytan hər şeyin gül yerində olur. Dünyanın çiçəyinin çırtladığı Qafqazda da bu gün qulağımıza ehtirasla fısıldayan yüzlərlə iblis var. Fısıldasınlar! Əsl imtahan da elə bu fısıltıların fonunda Tanrı ilə söhbətdir. Hər gün üfüqü bir az da uzaqda görən azərbaycanlı gözləri qulaqlara fısıldanan qarayaxmadan elçilənməz. Festival yurdunu qoyub qaynar köksünü soyuq əllərə verənlərin rütbəsi onsuz da azərbaycanlı deyil. 

“Naxələflər ona qurban olmaz”. 

Azərbaycanlı olmayanlarla yurddan danışmaq mümkün deyil. Yurd sevdadır, onu sevənlər bilər. Sevdiyini buraxıb soyuq ellərdən ona şər atanların fısıltılarının cazibəsi yalnız internetdə təsirlidir. Gözünü monitordan çəkən kimi bitir bu murdar “fashion”! 

Gözümüzü bu bədnam irreallıqlardan çəkmək bəs edir ki, Azərbaycan reallığı bəbəklərimizdə əks oluna. Bu reallıq o qədər iti, sarsılmazdır ki, “pəpə yeyənlər” ona baxa bilmir, baxan kimi bu reallıq gözlərinə girir. Məsələn, ayıran Arazla paralel gedən birləşdirən dəhliz yolumuz... 

Gəlin dəhliz yolunu bir az da uzadaq! 

Mövzunu deyirəm. Mənimki sözdür. Təbii, ən sarsılmaz yolların təməlində beton yox, söz, ideya durur. Üzərində 28 su ötürən, yol ötürən körpünün tikildiyi Horadiz-Cəbrayıl-Zəngilan-Ağbənd yolu... İllərdir dərd ötürən Xudafərin körpüsünə baxan xalqımızın gözü Xudafərinin həndəvərində salınan 28 körpülü dəhliz yoluna tamaşa edəcək. Bu yol nələr ötürməyəcək... Köks ötürmədən izləyək. Əsrlərdir ayıran Araza tamaşa edirik, indi də birləşdirən “Zəngəzur dəhlizi” yoluna tamaşa etməyin əsri başlayır. Bu, tamaşa azərbaycanlı gözlərin haqqıdır! 

Sərdar Amin