Əbülfət Mədətoğlu: İDİ...

Dağ  başında  dumah   gördüm  bir  topa
Nə  çökürdü, nə qalxırdı -  xal  idi...
Ətəkləri  süzülürdü arabir -
Elə  bil ki, şandan   daman  bal  idi!..

Yaxın idi aramızda  göz  yolu,
Baxışırdıq, hərəmizin  öz  yolu ...
Ortalıqda  cücərirdi   söz  yolu -
Bu  mənzərə tirbunasız  zal idi!..

Sükutdadı içimdəki ün, haray
Həvəs  yoxdu, etməyə  bu  gün haray...
Mən  bir  bəndə, yer  üzü də  bir  saray -
Göy  üzüsə bir  azacıq  çal  idi!

Xoş gəlməyə  bilər  sizə  bu  halım...
Tək  onadır, verəcəyim  sualım...
Söylə  görüm , ay  dodağı  dualım -
Çiynindəki, biz  bürünən  şal  idi?!.

Xatirələr  içində can  üzüldü
Çəkdirdiyin boyat  dərddi-  yüz  ildi!
Vüsal  yolun  qovuşanlar   düz   bildi -
Əbülfətsə indiki   tək  kal  idi...