Əlyazmalar yanmayıb Putinin qurduğu SSRİ nin karikaturası adi gözlə görünür

Rusiya öz qoyunlarının qulağına əriştə asa bilər: amma bizim bu sürü ilə yollarımız çoxdan ayrılıb

“Faktlar həm inadkar şeylərdir, həm də çox asanlıqla interpretasiyaya məruz qalırlar”. Bu günlərdə Rusiyanın təhsil naziri Sergey Kravtsov MDB ölkələrini tarix dərsliklərində “ümumi keçmişi” təhrif etməkdə ittiham edib. O, keçmiş SSRİ-nin və Yaxın Şərqin 10 ölkəsinin tarix dərsliklərinin təhlili əsasında araşdırma aparan rus alimlərinin təəccübləndirən qənaətindən sonra bu fikri söyləyib. Dərsliklərdə Rusiya əsasən müstəmləkəçi və işğalçı dövlət kimi təqdim edilib, Sovet hakimiyyətinin qurulması “hərbi işğal” kimi səciyyələndirilib və həmin tarixi dövrdə orada yaşayan xalqların “zülmə məruz qalması” qeyd edilib.

Bu səbəbdən onun sözlərinə görə, gələcəkdə “ksenofobiyanın və rusofobiyanın inkişafının” qarşısını almaq üçün hazırda Rusiya və MDB ölkələrinin “ortaq tarixi keçmişinin şərhinə dair ümumi yanaşmaların razılaşdırılması üçün müvafiq nazirlərlə iş aparılır”.

O bu bəyanatı bütün Azərbaycanı və iki milyonluq Azərbaycan diasporunu narahat edən, beş azərbaycanlının Rusiya təhlükəsizlik qüvvələri tərəfindən saxlanılarkən qətlə yetirməsindən iki gün əvvəl deyib.

Təbii ki, mülki əhalinin müdafiəsinə çağrılan Rusiya təhlükəsizlik orqanlarının nümayəndələrinin bu qanlı cinayəti Azərbaycanda Rusiya hüquq-mühafizə orqanları qarşısında müdafiəsiz qalan miqrantlara qarşı cəza əməliyyatı, onlara qarşı məhkəməsiz və istintaqsız işgəncələrlə repressiya kimi qəbul edilib.

Nəticələri baxımından faciəli, lakin mahiyyətcə Rusiya təhlükəsizlik qüvvələri üçün xarakterik olan və Rusiya nazirinin guya qarşısını almağa çalışdığı “ksenofobiya və rusofobiya” alovunu alovlandırmaq üçün növbəti qığılcımlara çevrilən hadisə, Rusiya rəhbərliyinin xəbəri olmasaydı, miqrantlara və ümumiyyətlə, Azərbaycana qarşı bu cür repressiyaların qeyri-mümkün olacağını açıq şəkildə nümayiş etdirdi.

Digər tərəfdən, Səfərovların bədənlərinin görünən yerlərində döyülmə və işgəncə izləri olmasaydı, Səfərov qardaşlarının hər ikisinin infarktdan öldüyünü iddia edən Rusiya tərəfinin sözünə inanmaq olardı.

Rusiyanın Aktauda Rusiya hava hücumundan müdafiə sisteminin atəşə tutması nəticəsində qəzaya uğrayan sərnişin təyyarəsinin sadəcə quşlarla toqquşması ilə bağlı fərziyyəsinə, “qara qutu”, pilotlarla aviadispetçerlər arasında aparılan danışıqlar olmasa da, inanmaq olardı.

Yaxud Azərbaycanın könüllü olaraq SSRİ-yə daxil olması, 11-ci Qızıl Ordunun işğalı nəticəsində Şərqdə ilk Demokratik Respublikasının süqut etməməsi, bolşevik hakimiyyətinin süngü üzərində qurulmamasına da. Həm də ki, iki yüz ildən çox əvvəl Azərbaycan xanlıqları Rusiya ilə Fars arasında bölünməmiş, sadəcə səhər yuxudan oyanaraq özlərinin, bəziləri rusların, bəziləri farsların tabeliyində yaşamaq istədiyinə də həmçinin. Və Rusiyanın iştirakı olmadan ərazisinə, əhalisinə və iqtisadi qüdrətinə görə dəfələrlə kiçik olan Ermənistanın 30 il ərzində Azərbaycan ərazisinin 20%-ni işğal edib əlində saxlaya bilməsinə də. Və 366-cı rus motoatıcı alayının Xocalı faciəsində iştirak etməməsinə də. Yanvarın 20-də Bakıya soxulan, yolundakı hər şeyi məhv edən, canlı insanları əzən rus tanklarının olmamasında da.

Demək olar ki, iyirmi ilə yaxındır ki, Rusiyanın Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həlli üzrə ATƏT-in Minsk Qrupunun üzvü olmaqla tərəfləri barışdırmaqla məşğul olmasına, onları bir-birinə qarşı qoymamasına, təxribatlar təşkil etməməməsinə, Qarabağın işğaldan azad edilməsindən sonrakı bütün danışıqlar dövründə sülhün imzalanmasını ləngitmədiyinə də...

Ən əsası, özünün tarix dərsliklərində bütün ortaq keçmişi özünə əlverişli fonda təqdim etməməsinə də.

Rusiya imperiyasının, xüsusən də postsovet dövlətlərindən birinə - Azərbaycana münasibətdə müstəmləkəçilik və şovinist siyasətinin sübutlarının yalnız kiçik bir hissəsini sadalayandan sonra da Rusiya rəhbərliyi həqiqətən inanır ki, onun keçmiş müstəmləkələri öz tarixlərini yenidən yazmaq və keçmiş hadisələrin rus variantını öz dərsliklərində işıqlandırmaq istəyəcəklər?

Hər şeyin sirri gec-tez bəlli olur. Üstəlik, ötən əsrin hadisələri hər bir azərbaycanlı ailəsinin şüuruna dədə-baba hekayələri vasitəsilə həkk olunub, əlyazmalar yanmayıb. Azərbaycanlılar isə Putinin qurduğu SSRİ-nin karikaturasını adi gözlə görürlər.

Görün nəyə iddia edirlər?! Nə Azərbaycan, nə də başqa bir postsovet dövləti öz tarixini yenidən yazmayacaq və onu yalançı rus tarixinə salmayacaq. Hətta silah gücünə belə. Rusiya öz qoyunlarının qulağına əriştə asa bilər, amma bizim bu sürü ilə yollarımız çoxdan ayrılıb.