İgidliyi ilə hər kəsə nümunə olmuş şəhid Sübhan Cəbrayılov

Şəhidin anası: Doğum günündə - oktyabrın 23-də Azərbaycan Bayrağına bükülmüş tabutu evimizə gəldi

Bakı, 23 oktyabr, AZƏRTAC

Sübhan sentyabrın 25-də ailə üzvləri ilə görüşüb və növbəti gün “təlimə gedirəm” deyərək evdən çıxıb. Həyat yoldaşı Sevda Cəbrayılova həmin günü belə xatırlayır: “Həmişəki kimi arxasınca su atdım, sağ-salamat qayıtması üçün dualar etdim. O, həmişə namaz qılanda da torpaqlarımızın işğaldan azad olunması üçün dualar edir, hətta özünə şəhidlik arzulayırdı. Sentyabrın 26-sı səhər tezdən bizimlə sağollaşıb, getdi. Haradan biləydik ki, bu, onun bizimlə son görüşüdür”

Anası Ləzifə xanım isə Sübhanın yoxluğuna hələ də inanmır: “Sübhan evimizin sonbeşiyi idi. Hələ lap hərbi xidmət illərindən fiziki gücünə, boy-buxununa görə onu Xüsusi Tətinatlı Qüvvələrdə (XTQ) xidmət etmək üçün seçmişdilər. Özünün də bu sahəyə həvəsi var idi. Lakin evdə, ailədə heç vaxt işi haqqında danışmazdı. Oktyabrın 23-ü onun ad günü idi. Həmin gün Sübhanın Azərbaycan Bayrağına bükülmüş tabutu evimizə gəldi. Onun ölümünə inanmırdım, heç indi də inanmıram. Elə oğula kim qıyar? Vətən müharibəsi günlərində dörd-beş gündən bir zəng edirdi. Hər dəfə də şən əhvali-ruhiyyədə olurdu. Kəndlərin, şəhərlərin işğaldan azad olunması onu hədsiz sevindirir, növbəti döyüşlərə ruhlandırırdı. Füzuli işğaldan azad ediləndə telefonla qızı ilə danışdı. Dedi ki, müharibə bitəndən sonra gəlib, səni Azıx mağarasına aparacağam. Bir arzusu da Şuşaya gedib, məsciddə namaz qılmaq idi. Döyüş yoldaşlarına deyirmiş ki, ad günümədək - oktyabrın 23-dək Şuşaya gedib çıxarıq. Təəssüf ki, o, bu arzusuna çatmadı”.

AZƏRTAC məlumat verir ki, Sübhan Rahim oğlu Cəbrayılov 1983-cü il oktyabrın 23-də Salyan rayonunun Marışlı kəndində anadan olub. O, 2001-ci ildə həqiqi hərbi xidmətə çağırılıb. 2002-ci ildən xidmətinə XTQ-də davam edib. 2004-cü ildən XTQ-nin Xızı rayonundakı hərbi hissəsində hərbi qulluqçu kimi xidmətə başlayıb. Ölkə xaricində, xüsusilə Türkiyədə keçirilən bir çox təlimlərdə iştirak edib. 2020-ci il sentyabrın 27-də başlayan İkinci Qarabağ müharibəsində XTQ-nin heyətində Füzuli, Cəbrayıl və Qubadlı rayonları, həmçinin Ərgünəş dağı və Hadrut qəsəbəsi istiqamətlərində gedən döyüşlərdə iştirak edib. O, 24 gün ərzində 30-dan çox yaşayış məntəqəsinin azad edilməsində şücaət göstərib. Oktyabrın 19-da Qubadlı rayonu istiqamətində strateji əhəmiyyətə malik mövqelər uğrunda gedən döyüşlərdə şəhid olub.

Belə ki, Laçın dəhlizinə nəzarət ələ alınmalı idi. Bunun üçün Qubadlı rayonu istiqamətində olan əlverişli mövqeninin işğaldan azad edilməsinə ehtiyac duyulurdu. Bunun üçün baş gizir Sübhan Cəbrayılov və onunla birlikdə 40 nəfərdən ibarət olan qrup ermənilərlə döyüşə girib. Lakin qüvvələr nisbəti isə qeyrı-bərabər idi, düşmən tərəfdən 150–200 hərbi qulluqçu vuruşurdu. Böyük hərbi əhəmiyyət daşıyan həmin mövqe uğrunda döyüş 7 saatdan artıq davam edib. Döyüşdə XTQ qrupunun şəxsi heyətindən 4 nəfər – baş gizirlər Sübhan Cəbrayılov və Camal İsmayılov, gizirlər Şəhriyar Quliyev və Elyar Vəliyev şəhid olublar. Onların meyitləri neytral zonada qalıb. Üç gündən sonra neytral zonadan nəşi götürülən Sübhan oktyabrın 23-də Sumqayıt şəhərinin Şəhidlər xiyabanında dəfn olunur. Həmin gün onun doğum günü idi...

Vətən Müharibəsi Qəhrəmanı adına layiq görülən Sübhan Cəbrayılov “Vətən uğrunda”, “Cəbrayılın azad olunmasına görə”, “Füzulinin azad olunmasına görə”, “Xocavəndin azad olunmasına görə” medalları ilə təltif edilib.

Rəsmi məlumata əsasən, onun mənsub olduğu tabor Vətən müharibəsində XTQ arasında ən çox şəhid verib. Döyüş yoldaşları onun göstərdiyi qəhrəmanlıqlar haqqında çoxlu misallar göstərir, əhvalatlar danışırlar. Onlar Sübhanın içərisi düşmən əsgərləri ilə dolu “Ural” markalı avtomobili partlatmasına, erməni zabiti əsir götürməsinə, çoban geyimində onların arasına girən erməni kəşfiyyatçısını tanıyaraq məhv etməsinə şahidlik etdiklərini deyirlər. Ölümü gözünün önünə alaraq vuruşan qəhrəman hərbçi yoldaşları ilə birlikdə Cəbrayıl rayonunda qızğın döyüşlər gedərkən üç gün susuz qalıb, dəfələrə güllə yağışı altında yaralanıb, şəhid olmuş və yaralı vəziyyətdə olan yoldaşlarını çiyninə, qucağına alaraq təhlükəli mövqelərdən çıxarıb. Heyrətamiz cəsarət və qorxmazlıq nümayiş etdirən baş gizirə ehtiyatlı olmaq barədə xəbərdarlıq edəndə həmişə deyərmiş: ”Təki Vətən yaşasın...”

Vətən müharibəsi günlərində çoxlu qəhrəmanlıq nümunələri göstərən Sübhan Cəbrayılov fədakarlığı ilə canından artıq sevdiyi Vətəni yaşatdı, torpaqların düşmən işğalından təmzilənməsində böyük pay sahibi oldu, özü isə əbədi olaraq xatirələrə köçdü...