İNTRİQA USTASI, ŞANTAJÇI, XAİN...

Nurəddin İSMAYIL

“Beşinci kolon”un başda duran personası, sinəsini xidmət etdiyi ölkənin orden-medalları bəzəyən Ramiz Ənvəroviçin başı dərddə.

Gen dünyanı millətin başına dar edəni, gen dünyadan məhrub edib, ev dustağına çevirdilər. Üzü nursuz, zəkadan qısır, akademik adına üz qarası, intriqa ustası, şantajçı, bir sözlə, dövlət ərkanına qara ləkə olan bu adam bütün siyasi fəaliyyəti dövründə şər maşınının aktivisti, icraçı direktoru rolunda çıxış etdi.

Heç bir dövrün zəhmətini çəkməyən, ortada yeyib qıraqda gəzən bu adam, bütün dövrlərin siyasi karyerasından, iqtisadi imtiyazlarından qədərincə bəhrələndi. Hər zaman işıqlığa, işıqlı insanlara, milli ruhun, düşüncənin daşıyıcılarına qənim kəsildi. Çevrəsində olanlara bir cür, çevrəsindən kənardakılara başqa cür tələ qurdu. Sanki iblisanə bir qüvvə bunu çocuqluğundan himayəsinə götürmüş və şər icraçısı kimi görəvləndirmişdir.

Milli birliyə, həmrəyliyə ehtiyac duyulduğu vaxtlarda səksəkə keçirdi, klançı, traybalist xisləti onu milliliyin inkarına durdurdu. Rusiya mətbəxinin qırıntıları ilə qarın otarmağın bədəli, ölənədək Rusiyaya nökərçilik etməyin sədaqət andı ilə ödəndi. Adam bir gün də olsun andını pozmadı. Üzdə dövlətçilikdən, milli-mənəvi dəyərlərdən danışıb, arxada Rusiya qarşısında üzərinə götürdüyü öhdəlikləri can-başla yerinə yetirdi. Bu dərsin əlaçısı olmaqdan fəxr duydu. Müstəqillik dövrünün iştirakçıları, sovet idarəçiliyinin ən yüksək pilləsinə qədər ucalan mərhum H.Əliyevin xalq hərəkatına, onun daşıyıcılarının müstəmləkə əleyhinə apardığı mübarizəyə dəyər verdiyinin, cümhuriyyət qurucularının tarixi rolunu yüksək qiymətləndirdiyinin, mətbuat üzərindən senzuranı götürdüyünü, həlledici məqamlarda müxalifət cameəsini müzakirələrə dəvət etdiyinin canlı şahidi olub. Zatən bu düşüncədən məhrum olan R. Ənvəroviç özünün kommunist keçmişindən özgə bir dəyər tanımadı, istiqlalçılığı qəbul etmədi və seçkilər üzərində, azad mətbuat üzərində ən böyük senzora çevrildi. Hakimiyyətin yanlışlığını ifadə edən hər jurnalist yazısı bəslədiyi qulbeçələri tərəfindən onun xoflu kabinetinə daşındı.

Bələdiyyədən tutmuş, parlament seçkilərinə qədər hər bir iştirakçının haqqında olan məlumat onun şər sağanaklı süzgəcindən keçirildi. Adam intriqa ustası idi. Nazirlikləri, komitələri bir-birinə saldırır, başında duranların birindən digəri haqda kompramat toplayır, kompramat dolu qovluqları qoltuğuna vurub, dövlətə, dövlət başçısına təhlükə var deyə, vaveyla sala-sala özünü Prezidentin yanına salırmış. Növbəti gediş müxalifətdən gələn “təhlükə”ni neytrallaşdırmaq üçün tədbirlər planı hazırlamaq, müxalifət cəbhəsini parçalamaq üçün Prezidentin xeyir-duasını almaqla yekunlaşırdı. Dövləti idarə etməni özündə ehtiva edən idarəçilik anlayışı onun nəzərində, sovet dövründən qalma və heç bir yaradıcı düşüncəyə, təşəbbüsə yer qoymayan, hazır reseptlərə istinad edilən idarəetmə anlamına gəldiyinə görə o, bacarıqlı, qabiliyyətli, dövlətə, dövlətçiliyə bağlı kadrları sıradan çıxarır və şəxsi göstərişlərini, rüşvət, korrupsiya tələblərini itaətlə yerinə yetirən kadrları ətrafına toplayırdı.

Adam ömrünün qürub çağında da olanlardan, ona qarşı münasibətin dəyişilməsindən nəticə çıxara bilmədi. Şöhrətpərəstlik, hakimiyyət hərisliyi, boyuna, çəkisinə uyğun gəlməyən siyasi hikkə bu kabinet düşkününü dinc buraxmadı və ona elan edilən ağır cinayətlər üzrə ev dustağına çevrildi. Nə layiq olmadığı yüksək vəzifələr, nə əldə etdiyi milyardlar, daşınmaz əmlaklar, nə kəsdiyi başlar onu doydurdu.

Səksən yeddi yaşında ona hər cür şöhrəti yaşadan, tükənməz sərvət sahibi edən bir hakimiyyəti zorla ələ keçirmək hansı ağılın məhsuludur, anlamaq olmur. Hakimiyyəti zorla ələ keçirmək tək adamın işi deyil, demək adamın daxildə onun yenidən hakimiyyətə gəlişinə inananları, ona dəstək verənləri olduğu kimi, xaricdən, daha doğrusu uzun illər xidmət göstərdiyi rus kəşfiyyatından da gözləntiləri varmış. 

Maşallah olsun, hər cür iqlim qurşağına malik münbit torpağımız, hər yad ölkəyə canla, başla xidmət edən, sərvətə, şöhrətə görə vətəninini satan xainlər də yetişdirərmiş...