Quş ağlı ( Olmuşlar dan)

Əlisəfdər HÜSEYNOV

Payızın ilk ayındaca qiymətdə ağır, çəkidə yüngül nəyim vardısa, çantaya doldurub üz tutdum doğulub boya-başa çatdığım rayona, lap dəqiq desəm, rayon mərkəzindəki ata evimizə. Əslində bu günün gələcəyini çoxdan gözləyirdim. Çünki uzun illər şəhərdə yaşasam da, rayondakı həyətimiz, ata evimiz heç vaxt yadımdan çıxmırdı və uşaq vaxtı qarğı atımı çapa-çapa lap elə dünyanın özü boyda bildiyim bu doğma məkana dönüşü sıbirsizliklə gözləyirdim. Görünür, Tanrı uzun illər baxımsız, sığalsız qalmış həyətimizi təmizləyib abadlaşdırmaq, tikiləndən bəri bircə dəfə də təmir olunmamış evimizi dirçəlib, necə deyərlər, abıra salmaq üçün hansı yaxşı əməlimə görəsə mənə şans vermişdi və buna görə mən Allahımdan yerdən-göyə qədər razı idim. Çünki həyətimiz səliqəsiz, evimiz təmirsiz olsa da, mənim üçün dünyanın ən gözəl güşəsi idi, hər qarışında, hər künc- bucağında doğmalarımın səsi, həniri, əbədi olaraq yaddaşıma hopmuş xatirələr yaşayırdı. Düzünü desəm, Vətən mənim üçün o hənirlərdən, xatirələrdən, bir də həyətimizin, evimizin yalnız mənim duya bildiyim ətrindən, iyindən başlayırdı. Bəlkə elə buna görə bayramlarda, tətillərdə uça-uça evimizə gələndə tək-tənha həyətimizin ortasında dayanıb canavar kimi ulamaq, sonra da uşaq kimi hönkürüb ağlamaq istəyirdim.

Mən özümü yetirəndə həyətimizdəki xurma, nar ağaclarının üstü hələ dolu idi. Onları yığıb yığışdırandan sonra qollarımı çırmalayıb, cibimin ağzını açdım və başladım evimizin əyər-əskiklərini düzəltməyə: artıq öz ömrünü başa vurmuş gərəksiz tikililəri sökdüm, necə deyərlər, damımızın yırtıqlarını yamadım, qaz və su borularını, elektrik xətlərini dəyişdirdim, həyətdən 2 tondan artıq dəmir-dümür yığıb metal qəbulu məntəqəsinə təhvil verdim, nəticədə bir vaxtlar qarğı atımı elədən-belə çapa-çapa böyüklüyü ilə fəxr etdiyim həyətimiz sanki bir az da genişləndi. Ağaclar yarpaqlarını töküb bir dəri, bir sümük qalanda  təcrübəli bağbana onların hamısını budatdırandan sonra isə bağımız elə bil üzümə gülməyə başladı, orda elə bir genişlik yarandı ki, qarğı at nədir, lap elə doğruçu atı minib sinə dolu