Terim Ardanın məşqçiliyə gəlişi haqda nələr dedi?

Bu mövsüm heç bir klubu çalışdırmayan və “Əl-Şabab”dan ayrılandan bəri işsiz olan Fatih Terim dekabrın 31-də dünyasını dəyişmiş “Qalatasaray” və Türkiyə yığmasının sabiq üzvü Gökmən Özdenakın yas mərasimində iştirak edib.

"Football-plus.az" xəbər verir ki, 78 yaşlı Özdenak bir müddət əvvəl infarkt keçirmişdi.
“Qalatasaray”da 13 il (1967-80) top qovan, 4 çempionluq yaşayan və hətta klub tarixinin avrokuboklardakı 50-ci qolunun müəllifi olan Özdenak son illərdə futbol şərhçisi kimi çalışırdı.
“Qalatasaray”da onunla çiyin-çiyinə oynamış Terim “Lider Haber” kanalına açıqlamasında həm mərhumla bağlı xatirələrini bölüşüb, həm də hazırda “Şaxtyor”u çalışdıran Arda Turan haqda danışıb:

“Allah rəhmət eləsin. Məkanı cənnət olsun. Mən “Qalatasaray”a 1974-cü ildə gəldim. Həmin mövsümü zəif keçirsək də, ondan öncəki ardıcıl 3 ildə çempion olmuş bir komanda var idi. Çox önəmli futbolçulara sahib idik, Gökmən Özdenak da onlardan biri idi. Bir müddət kapitan sarğısını da daşımışdı. Ondan sonra kapitanlıq mənə keçmişdi. Gökmən nə qədər yanlış söyləsə də, ondan heç kim incimirdi. Bəzi şeylər yaşandıqda gülüb keçirdi. Məsələni uzatmırdı. O da daxil olmaqla hər kəs məni “Qalatasaray”da çox yaxşı qarşılamışdı. Gökmən dövrünün ən önəmli forvardlarından biri idi. Yığmada da birlikdə oynamışdıq. Onun qarşısını kəsmək, ona qarşı oynamaq hər müdafiəçinin hünəri deyildi. Bir qədər çılğın xarakterinə baxmayaraq, heç vaxt heç kimin xətrinə dəymirdi. Heç kimlə münaqişə yaşamırdı. Hər məşqdə, hər oyunda böyük həvəslə iştirak edirdi. Onun bir dəfə də zədəni bəhanə gətirdiyini görmədim. Gökmən Özdenak zarafatlarıyla hamımızın üzünü güldürürdü. Həyatımın ən unudulmaz titulu? Şübhəsiz, UEFA kuboku. Arda Turan üçün “Qalatasaray”a geri dönmək asan olmadı. Çoxları onun dönə bilməyəcəyini deyirdi. Amma elə oyunçular var ki, karyerasını doğma klubda bitirməsi məsləhətdi. Çünki onların adı həmin camiə ilə yanaşı hallanır. Arda da belə futbolçu idi. Ayrılmasına və başqa klublarda oynamasına baxmayaraq, “Qalatasaray”lılığını heç vaxt itirməmişdi. “Qalatasaray”ın həmin dönəmdə bəlkə də ona ehtiyacı yox idi. Amma onun “Qalatasaray”a ehtiyacı var idi. Böyük klublar həmişə rəmzlərinə sahib çıxmalıdılar. Başqalarını bilmirəm, amma Arda buna layiq idi. Artıq mənim həmkarıma çevrilib. Tədricən səviyyəsini bir qədər də artıracaq. Niyə də olmasın?! Gənc nəslimiz çox istedadlıdı. Hamısı bir-biri ilə rəqabətdədi və müasir futbolu yaxından izləyirlər. Arda “Qalatasaray”dakı son mövsümündə həmişə mənim yanımda idi. Futbolçu olsa da, sanki praktikaya gələn bir məşqçiyə bənzəyirdi. Həmin durumun ona çox böyük faydası dəydi. Gecə köməkçilərimlə birlikdə oyunları təhlil etmək üçün bazada qalırdım. Arda da mənimlə birgə olurdu. Hər şeydə mənlə bərabər idi. O dönəm onun üçün məşqçiliyə hazırlıq baxımından əvəzsiz təcrübə oldu”.