Ukraynanın raket proqramı Rusiyanın strateji üstünlüyünü necə sındırır?

2026-cı ildə Ukrayna Rusiyada və müvəqqəti işğal olunmuş ərazilərdəki hədəflərə zərbələrin sayını əhəmiyyətli dərəcədə dəyişə bilər.

Bunu ukraynalı analitik və aviasiya üzrə ekspert Konstantin Krivolap deyib.

“Bizim raket proqramımızın həyata keçirilməsinə mane olan yoxdur. Ona görə də mən “Fire Point”in bütün məhsullarını, “Neptun”larımızı, “Sapsan”larımızı səbirsizliklə gözləyirəm. Artıq “Sapsan”larla bağlı ən azı 10 hadisə baş verib. Bunun ballistik ola biləcəyinə dair fikirlər var idi, amma ukraynalılar ballistikanı haradan əldə edəcəklər? Ruslar susur və bunu etiraf etmək istəmirlər. Bizimkilər də demirlər ki, ruslar onlara nə ilə zərbə endirildiyini bilməsinlər”, – ekspert qeyd edib.

O əlavə edib ki, Ukrayna hazırda Rusiyanın S-400 sistemləri üzərində fəal işləyir.
Ekspertin sözlərinə görə, Rusiya təxminən 150 belə sistem istehsal edib, onların bəziləri ixrac edilib:

“Rusiyada 100-ə yaxın kompleks qalıb. Ukrayna artıq bu sistemlərdən təxminən 40-50-ni məhv edib. Üstəlik, bu komplekslərin əksəriyyəti Krımda məhv edilib. Gözləyirəm ki, yeni ildən Krıma ciddi raket hücumları başlayacaq və Krım Rusiya hərbçilərinin yaşayışı üçün tamamilə yararsız hala düşəcək”.

Bəs görəsən, Ukraynanın öz raket proqramının aktivləşməsi Rusiyanın strateji üstünlüyünü sındıra bilərmi?

Ukraynanın öz raket proqramının aktivləşməsi Rusiyanın strateji üstünlüyünü tam aradan qaldırmasa da, onu ciddi şəkildə sındırmaq potensialına malikdir. Burada əsas məsələ raketlərin sayı yox, yaratdığı asimmetrik təsirdir.

Birincisi, Rusiya bu müharibədə strateji üstünlüyünü əsasən dərin arxa cəbhənin toxunulmazlığı, hava hücumundan müdafiə sistemlərinin çoxqatlılığı və eskalasiya monopolu üzərində qurmuşdu. Ukraynanın “Neptun”, “Sapsan” və digər yerli raket sistemləri bu üç dayağı eyni anda hədəfə alır. Arxa cəbhənin təhlükəsizliyi pozulduqca Rusiya artıq müharibəni “uzaqdan idarə olunan” rahat formatda apara bilmir.

İkincisi, S-400 sistemlərinin sistemli şəkildə sıradan çıxarılması Rusiyanın hava müdafiəsinin “keçilməzlik mifini” dağıdır. Bu, təkcə hərbi deyil, psixoloji zərbədir.

Üçüncüsü, Ukraynanın öz raket istehsalı Qərbdən asılılığı azaldır. Bu, strateji baxımdan həlledicidir. Çünki Qərb silahlarının istifadəsinə qoyulan siyasi məhdudiyyətlər Ukrayna üçün daim risk olub.

Dördüncüsü, bu proses müharibənin xarakterini dəyişir. Əgər əvvəllər Rusiya Ukraynanı “zəif tərəf” kimi qəbul edirdisə, indi qarşılıqlı strateji zərbə riski yaranır. Bu isə Moskvanı daha ehtiyatlı davranmağa, bəzən isə qərarsızlığa sürükləyir.

Nəticə etibarilə, Ukraynanın raket proqramının aktivləşməsi Rusiyanın strateji üstünlüyünü tam məhv etmir, amma onu parçalayır, bahalaşdırır və qeyri-sabit hala gətirir. Bu isə müharibədə ən təhlükəli vəziyyətdir: tərəflərdən biri üstünlüyünü itirir, amma hələ də uduzduğunu qəbul etmir.

Afət

Gununsesi.info