20 Yanvar bizə göstərdi ki, azadlıq ideyası bir siyasi şüar deyil

20 Yanvar Azərbaycan faciəsi yalnız tarixdə baş vermiş bir qanlı hadisə deyil. O, bir xalqın vicdanının sınağa çəkildiyi, qorxunun ləyaqətlə üz-üzə gəldiyi və insan iradəsinin zorakılığa qalib gəldiyi mənəvi sərhəddir.
O gecə Bakının küçələrinə yalnız tanklar çıxmadı. O gecə zülm açıq-aşkar həqiqətin üzərinə yeridi. Silahsız insanların qarşısına silahlı güc qoyuldu. Lakin bu qeyri-bərabər qarşıdurmada bir həqiqət dəyişməz qaldı: güc hər zaman haqlı olmur, amma haqq gec-tez öz sözünü deyir.
20 Yanvar bizə göstərdi ki, azadlıq ideyası bir siyasi şüar deyil. Azadlıq insanın daxilində doğulan bir məsuliyyətdir. O məsuliyyət ki, insanı qorxuya baxmayaraq susmamağa, ədalətsizliyə baxmayaraq geri çəkilməməyə vadar edir. Şəhid olanlar ölümə yox, qorxusuzluğa imza atdılar. Onlar həyatlarını itirməklə bir xalqın gələcəyini oyatdılar.

Bu faciənin fəlsəfəsi ondadır ki, insan bədəni məğlub edilə bilər, amma insan ruhu əsla. Zor tətbiq oluna bilər, amma ləyaqət zorla sındırıla bilməz. Qan tökülə bilər, amma həqiqət torpağa gömülmür. 20 Yanvar məhz bu həqiqətin qanla yazılmış sübutudur.
Bu gün Şəhidlər Xiyabanında səssizlik var. Amma o səssizlik boşluq deyil. O səssizlik bir xalqın kollektiv vicdanıdır. Orada danışan sözlər deyil, dəyərlərdir: azadlıq, şərəf, məsuliyyət və yaddaş. Çünki xalq yaddaşını itirəndə gələcəyini də itirir.
20 Yanvar bizə bir öyüd verir: azadlıq miras deyil, əmanətdir. Onu qorumaq üçün təkcə xatırlamaq yox, yaşatmaq lazımdır. Ədaləti davranışda, ləyaqəti mövqedə, azadlığı düşüncədə daşımaq lazımdır.
Bu gün biz yalnız şəhidlərimizi anmırıq. Biz öz vicdanımıza hesabat veririk: onların qanı ilə yazılan dərsi anlayırıqmı? Azadlığın qiymətini dərk edirikmi?
Çünki 20 Yanvar keçmişdə qalan bir gecə deyil.
O, hər nəsil üçün verilən bir sualdır: sən həqiqət qarşısında harada dayanırsan?