525ci qəzet Sizinlə yoldaşlıq yolsuzluq imiş

Anna AXMATOVA

ŞEİRLƏRİMƏ

Sizinlə yoldaşlıq yolsuzluq imiş,

Düşdüm meteortək zülmət içinə.

Sizinlə acılı, yalanlı gərdiş

Olmadı təsəlli heç zaman mənə.

"SƏNƏTİN SİRLƏRİ" əsərindən parça

Deyim, mənlik deyil odlu namələr,

Naləli ağılar, qəm gözəlliyi.

Alayı olmalı, məncə, nəğmələr,

Bəşər övladında olandan deyil.

Hardan biləsiniz hansı zibildən

Boy atır şeirlər həya bilmədən.

San zəncirotudur hasar dibində,

Ya alaq otudur, yaşar ölmədən.

Tər-təzə zift iyi, hirsli əks-səda,

Sehirli-əfsunlu bir divar kifi...

Bu artıq şeirdir, şıltaq bir əda,

İncə bir tövr ilə qaldırır kefi.

MƏHƏBBƏT

İlantək qəlbinin gah böyründəcə

Yumaqlanıb əfsun oxuyur sənə,

Gah da göyərçintək ağ pəncərəndən

Şəhvətli səsini toxuyur sənə.

Baxırsan qar-qırov sənə irişir,

Bihuşsan ətrindən şəbbügülünün...

İşi usdubcadır, özüsə həşir,

Bükür göy əskiyə xürrəm gününü.

Həsrət duasıtək necə də şirin

İnləyir hüznlü kaman simində.

Dəhşətlə açırsan onun sirrini

Hələ məchul qalan bir təbəssümdə.

QISQANC, SƏKSƏKƏLİ...

Qısqanc, səksəkəli, zərifdi. Məni

Günəş ilahıtək sevirdi... Halım

Keçmişlə ötürdü, kəsdi nəğməni,

Üzdü ağ quşumun başını zalım.

Qürubdu... o axşam dedi "sev məni,

Şeir yaz, gül-danış, kam al həyatdan".

Kor quyu dalında o şad-xürrəmi

Basdırdım bir qızılağacın altda.

Dedim ağlamaram bir daha inan,

Ürəyim daş olub döyür huşumu.

Əlbət eşidəcəm hər yerdə, hər an

O şirin nəğməli azad quşumu.

MÜDHİŞ SÜKUTA ƏSİR DODAQLAR

Qoy müdhiş sükuta əsir dodaqlar

Qovuşsun, ürək də eşq ağrısından

Partlasın, onsuz da qüdsal bir hədd var -

Pozulmaz məhəbbət ehtirasından.

Nə dostluq hakimdir bu yerdə, nə də

İllərlə od saçan xoşbəxtlik çağı.

Könül azaddırsa duymaz bil nədən

Şəhvətlə ləngiyən bir halsızlığı.

O həddə can atan dəlidir, nədir,

Çatantək qəmindən ürəyi çatlar.

İndi anladınmı niyə, nədəndir

Döyünmür ürəyim əlinin altda.

DƏLİYƏ DÖNMÜŞDÜM, QƏRİBƏ OĞLAN...

Dəliyə dönmüşdüm, qəribə oğlan,

Çərşənbə, saat üç radələrində!

Adsız barmağımı hey zanqıldayan

Bir eşşəkarısı sancdı dərindən.

Bilmədən əlimdə əzdim arını,

Sandım ölmüş olar, keçib iş işdən.

Oxdan da itiymiş demə, ağrını

Canıma yeridən zəhərli neştər.

Sənəmi ağlayım, gülərmi üzün

Üzümə, nə bilim, söylə, o zaman.

Adsız barmağımda sığallı üzük

Bax necə gözəldir, qəribə oğlan.

BU DA MƏN, TƏK QALDIM...

Bu da mən, tək qaldım, könül bağlayıb

Təkliyə, sayıram bomboş günləri.

Ey azad dostlarım, qanad saxlayın,

Mənim qu quşlarım, vaxtdır, dinləyin.

Nə xeyri nəğməli nidalarımın,

Gözümün yaşı da qaytarmaz sizi.

Bir axşam hüznlü dualarımın

İçində anaram xatirənizi...

Vurmuş ölüm oxu sizdən birini,

Salmış göydən yerə, ruhum dağlanır.

Başqa birinizsə öpəntək məni

Andırır gözümdə qara qarğanı.

İldə bircə dəfə oluram belə

Vaxta ki, əriyir buzu aləmin.

Yekaterina bağında göllənən

Tərtəmiz sulardır indi həmdəmim.

İri qanadlardan şappıltı duyub

Çəkirəm içimə gölün səsini.

Bilmirəm kim ola, kim aralayıb

Ölüm məhbəsinin pəncərəsini.

MƏNİ UYDURMUSAN...

Məni uydurmusan. Məndən, həbibim,

Yoxdur, ola bilməz dünyada məndən.

Nə həkim məlhəmi, nə şair təbi

Qurtarar səni o kabus əlindən.

Qəribə il idi biz görüşəndə

Solub tükənmişdi dünya gör haçan.

Hər şey bir müsibət, matəm peşində,

Təkcə məzarlardı təravət saçan.

Qaraydı qətrantək Neva suları,

Kor divar olmuşdu o gün kar gecə.

Səni səsləmişdim mən cahil qarı.

Sənsə varacaqdın mənli bir heçə.

Fəci bir payızdım, çıxdım qarşına.

Bir ulduz iziylə düşüb həşirə

İçi boş bir evə girdin boşuna,

Perikmiş o evdən yanan şeirlər.

OLMAQ OLMAQDIRSA...

Olmaq olmaqdırsa, azadlıqda ol,

Ölmək ölməkdirsə, xarabanda öl.

Ya Qurd bozqırıdır seçimin, ya da

Sapsarı küləşlə örtülü bir dam.

SONUNCU SAĞLIQ

İçirəm şəninə bu viranənin,

Dağılmış evimin, acı ömrümün,

Cütlükdə təklənən bir divanənin.

Sənin də şəninə içirəm bu gün -

Yalanı eşqinə o dodaqların,

Soyuğu eşqinə ölü baxışın,

Bu qəddar dünyanın, zalımlıqların,

İçirəm şəninə Allah vurmuşun.

BOŞUNA ÇƏKMƏDİK...

Boşuna çəkmədik çəkdiyimizi,

Ümidsiz olsaq da hər gələn yaza.

And içib səs verdik - əkməyimizi

Yeyib davam etdik öz yolumuza.

Qalmaq diləmədim vicdan qeydinə

Şamtək işıq saçım Rəbbin qatında.

Tapınıb cəlladın qanlı bütünə

Birlikdə qalmışdıq ayaqlar altda.

Yox! Mən yad qübbənin altında dərdə

Qapanıb özümə yuva qurmadan

Xalqım bəxtsizlikdən durduğu yerdə

Onunla bir idim mən bəxtsiz adam.

Tərcümələr Nəriman Qasımoğlunundur.