Danışılmayan və ya danışılmayacaq hadisə

Füzuli rayonunda Şəhid plakatlarının sökülməsi etirazla qarşılanıb. İndi bu işə göstəriş verən kimsə ortaya çıxmır. Ya da bu göstərişi verənin üzə çıxaracaq üzü yoxdur.

Postan qayıdanda - yatmazdan öncə qayda üzrə silahlarımızı təmizləyirdik. Sərvan Heydərov həmin gün baş verən hadisə barədə danışmaq istəyi ilə: “Bizim kənddə həmişə tədbirlərdə müharibə veteranlarını dəvət edərdilər, onlar da maraqlı hadisələr danışardılar, bizə qəribə gəlirdi. Bundan sonra bizi də nə vaxtsa, belə tədbirlərə dəvət etsələr, bu hadisəni danışacam”, - deyib güldü.

Mən də ona: “Sərvan, bircə bu erməniləri(!) ərazimizdən çıxaraq, tədbiri bilmirəm, amma erməniyə güllə atdığımıza görə nə vaxtsa istintaqa çağırmasalar yaxşıdır”, - dedim.

Bir neçə ay sonra Sərvan Şəhid oldu, onu tədbirə dəvət etmədilər, doğulub böyüdüyü Aşağı Seyidəhmədli kəndində totpağa əmanət etdik. Sərvanın danışmağa imkanı olmayan o hadisəni, yazmaq istəmədim...

Keçmiş xatirəni nədən yada saldım.

Bir neçə gün öncə sosial şəbəkələrdə xəbər yayıldı ki, Füzuli Rayonunun İcra Hakimiyyətinin başçısı Alı Alıyev yerli nümayəndələrə göstəriş verib ki, yol kənarlarındakı şəhid plakatları yığışdırılsın. Əvvəl bu hər kəsə şayiə kimi görünsə də, martın 6-da həqiqətən də Alxanlı kəndində Şəhidlərin şəkilləri olan plakatların sökülməsinə başlanılıb (sosial şəbəkələrdə bu barədə video görüntülər yayılıb).

Şəhid ailələrinin, eləcə də digər insanların kütləvi etirazından sonra iş dayandırılıb. İki Şəhidin sökülmüş plakatı yenidən bərpa olunub.

Amma bu hərəkət təkcə şəhid ailələrinin deyil, ümumiyyətlə, bu xəbəri eşidən-oxuyan hər kəsin hiddətinə səbəb olub. İnsanlar haqlı olaraq “onların səbəbinə kresloda oturanlar, Şəhidə bir plakatı da çox görürlər”- deyə bildiriblər.

Yuxarıda 1992-ci il xatirəsini ona görə xatırladım...

Şəhidə bir şəkil yerini çox görən icra başçısı gör ki qaziyə nə hörmət qoyar. İstintaq da etdirər, lap türməyə də basdırar. Çünki səlahiyyət şəhvəti vicdanın önünə keçəndə hər şey etmək olurmuş.

Bunların adları “başçı” olsa da, özləri o qədər də uca başlı deyillər. Ucalığa baxmaq üçün başlarını qaldımaq kompleksləri var. Çünki onların başı yaxın qohumları vasitəsi ilə torpaq zəbt etməyə, heyvan sürüləri saxlatdırmağa, obyetlər, əkin, örüş üçün törpaq sahələri satmağa yetər. Onlar üçün dəmir kimi görünən “artıq yer tutan” bu plakatlar, şəhid ailələrinin təskinlik mənbəyi, xalqını, dövlətini sevən hər kəs üçün qürur mənbəyidir. Bunu başsız “başçılar” bilməz, BAŞLILAR bilər.

İcha hakimiyyətinin nümayəndəsi deyib ki, bu Alı müəllimin göstərişi deyil.

Rayon sakinləri də haqlı olaraq sual edirlər: “Rayonda Alı Alıyevin xəbəri olmadan belə bir özbaşınalığa kimsə cəhd edə bilərmi? Başçı həmin gün onu nəsillikcə rayondan sürgün etdirməzmi?”

Bəli, deyəsən, sürgün olunası adamlar var...

Bu hər iki hadisə Şəhidlərimizlə bağlıdır, birini Şəhidə hörmət olaraq danışmadıq, ikincini isə hər hansı bir yerdə danışılası, açılıb-büküləsi hadisə deyil, çox utancvericidir.

Məhşur deyim var: “Utanım yerinizə!”

Qadir Həzi