Daxili işlərə qarışma naziri...

Annalena Berbok bu dəfə Gürcüstanın işinə qarışıb. Söhbət Almaniyanın xarici işlər nazirindən gedir. Vəzifəsi xarici işlərlə mışğul olmağı tələb edir, ancaq xanım Berbok daxili işlərə qarışmağı çox sevir. Həm də nədənsə başqalarının daxili işlərinə. Bu xanım Almaniyanın daxili işlər naziri olmalıymış ki, bəlkə onda öz ölkəsinin işləri ilə məşğul olardı.

Bir neçə gün əvvəl Berbok Azərbaycanda səfərdə idi. COP29-da iştirak bəhanəydi; ara qarışdırmağa gəlmişdi. Dünyanın diqqəti Bakıya yönəlmişdi, aparıcı beynəlxalq media orqanları öz əməkdaşlarını Azərbaycana ezam etmişdi. Annalena Berbok belə bir şansı qaçırarmıydı?! Əlbəttə, yox.

Dərhal uçdu İrəvana, ordan da Bakıya. Özünü regionun məsələləri ilə məşğul kimi göstərdi, amma məqsəd başqa idi.

Bakıda - COP29 meydançasında jurnalistləri toplayıb, mətbuat konfransı keçirdi. Azərbaycana tənqid yağdırdı; iqlim konfransına ev sahibliyi edən ölkənin əziyyətinin üstündən xətt çəkmək istədi. Bütün varlığı ilə çalışdı-çabaladı. Ancaq beynəlxalq media bu nazirin açıqlamalarını çox da həvəslə tirajlamadı. Amma hər halda onun çıxışlarına yer ayıranlar da var idi. Necə olmasa da, Almaniya kimi böyük bir ölkənin xarici işlər naziridir deyə jurnalistlər tam biganə qala bilməzdilər. Bununla belə çox da ciddiyə alınmadı; özü də bunun fərqində olmamış olmaz.

Berbokun belə bərbad şəxsi-siyasi ovqatı səbəbsiz deyildi: noyabrın əvvəlində üzvü olduğu koalisiya hökuməti dağıldı. Azad Demokratlar Partiyası koalisiyadan çəkilincə, kansler Olaf Şoltsun kabineti çökdü. Yanvarın 15-də etimad səsverməsi olacaq. Başqa kansler gələcək, yeni kabinet qurulacaq. Bu kabinetdə Berbok olacaqmı, olmayacaqmı? Bəlli deyil.

Bir də o arada xanım nazirin şəxsi həyat "koalisiyası" da dağıldı. 9 və 13 yaşlarında iki qız anası olan Annalena Berbok 17 illik evliliyinə son qoydu; Daniel Holeyflayşdan ayrıldı.

Hökuməti dağılmış, ailəsi dağılmış bir nazir bütün bunların depressiyasına düşüb də, dünyanı dağıtmaq istəməzmi?! İstər yəqin ki.

İndi nazir Gürcüstana da bu motivlə yanaşıb; kütlələri inqilaba həvəsləndirir. "X" platformasında, görün, nə yazıb:

"Gürcüstanda on minlərlə insan Avropanın ürəyini küçələrə daşıyırlar və Avropa İttifaqınım bayrağını su şırnaqlarına qarşı əllərində saxlayırlar. Gürcüstanın namizədlik statusu - tarixi şansdır. Hökumət öz xalqının səsini eşitməlidir".

Almaniya hökuməti öz xalqının səsini eşidir; çoxluq hökumətdən narazıdır. Daxili siyasətindən, iqtisadi siyasətindən, elə xarici siyasətindən. Ukraynada tutduğu mövqe Almaniya kimi bir dövləti az qala orta səviyyədən aşağı bir ölkə səviyyəsinə endirib. Amerika bir yana qalsın, Fransanın çaldığı havalara oynayır. Elə Avropa Şurasının Parlament Assambleyasında, Avropa Parlamentində Almaniyadan olan deputatlar fransızların avanyürist oyunlarına getdilər.

Elə Fransanın özü nə vəziyyətdədir?! Afrikalılar bir-birinin dalınca ölkələrindən qovurlar. Üstəlik aylardır, büdcə üzərində parlamentdə razılıq əldə olunmur; çıxış yolu kimi Emmanuel Makronun prezident postundan getməsi tələb olunur. Konsensusu Makronun pozduğu iddia edilir. Razılıq əldə olunmasa, Fransa 2025-ci ilə büdcəsiz daxil olacaq. Üstəlik də müharibə Avropa İttifaqının qapısına dirənib.

Avropalılar bir yandan Donald Trampdan xoşagəlməz siyasi sürprizlər və ticarət müharibəsi gözləyirlər, o biri yandan Putindən hücum və nüvə zərbəsi gözləyirlər. Xüsusilə, Putinin rus tanklarının Berlinə mümkün "səyahəti" haqqında hədəsindən titrəyirlər.

Bu durum 1949-cu ildə ABŞ-ın keçmiş və ağlı başından getmiş müdafiə naziri Ceyms Forrestolun faciəli intiharını xatırladır. "Ruslar gəlir! Ruslar gəlir! Onlar artıq burdadır! Mən onları görürəm" deyə qışqıraraq özünü çoxmərtəbəli psixatriya xəstəxanasının pəncərəsindən atdı. Necə deyərlər, "Пасиент скорее мертв, чем жив".

İndi də bu Avropalılar. Öz probləmləri başlarından aşır, özlərinin Rusiya üçün qurduqları Ukrayna tələsinə özləri düşüb qalıblar. Amma yenə də dərs olmur. İndi də Gürcüstanı ən azı Ukrayna qədər "xoşbəxt etmək" istəyirlər. Xalq arasında deyildiyi kimi, özlərinə umac ova bilmirlər, başqasına əriştə kəsirlər. Gallup sorğusu göstərir ki, Almaniyada hərbi xidmətə yararlı kişilərin 96 faizi əlinə silah alıb ölkəsini qorumaq, döyüşmək fikrində deyil. Amma həmin sorğunun nəticələrinə görə, bu rəqəm Türkiyədə əksinədir: 96 faiz öz ölkəsi üçün vuruşmağa və ölüb-öldürməyə hazırdır.

Budur, Qərbi Avropa komformizmi! Özləri rahat, qayğısız həyat yaşasın deyə, başqa ölkələri "xərcləməyə", başqa xalqları qırğına verməyə hazırdırlar.

Bu dəfə də Gürcüstanı və gürcüləri qurbanlıq seçiblər; Kiyev "Maydan"ını Tiflisə daşımaq istəyirlər Baş nazir Kobaxidzenin dediyi kimi, Gücüstanı da "Ukraynalaşdırmağa çalışırlar". Gürcü xalqını ayağa qalxıb, öz dövlətini öz əlləri ilə dağıtmağa çağırırlar.

Bu çağırışı edənlərdən biri də Annalena Berbokdur. Almaniyanın həmin o daxili işlərə qarışan xarici işlər naziri...

Bahəddin Həzi, bizimyol.info