“Dedilər ki, Afaq Prezidentə özünə görə müraciət edib”

“Dedilər ki, Afaq Prezidentə özünə görə müraciət edib”

Xalq artisti Afaq Bəşirqızı tez-tez teatrın problemlərini dilə gətirməsindən danışıb. 

OLAY yazır ki, sənətçi bu barədə “Pərvizə görə”də açıqlama verib.  O bildirib ki, teatrın və aktyorun problemi bitən deyil:

“Mənim Prezidentim çox gözəl işlər gördü, ən əsas iş isə, Musiqili teatra Akademik adı verildi. O Musiqili teatrdakı Bəşir Səfəroğlu, Lütfəli Abdullayev, Nəsibə Zeynalova, Münəvvər Kələntərli, Hacıbaba Bağırov, Siyavuş Aslan kimi aktyorlar olub. Bu, olmazdı. Bu qədər etinasızlıq, haqsızlıq... Onu da deyim ki, Musiqili Teatrlara Akademik adı verilmir. Mən Prezidentə müraciət edəndə 250 manat maaş alırdım. Sonra qulağıma çatdı ki, deyirlər, Afaq bunu özünə görə etdi. Aparıcı aktrisaydım, səhnə ustasıydım, tanınmış adam idim, 250 manat maaş idi. Çünki 3-cü kateqoriya teatr idi. Teatrlar da var ki, cənab Prezident əmr verdi, çox sağ olsun. Maaşlar 50 faiz artdı, Akademik olanlarda isə 150 faiz artdı. 120 manatı 130 manatın üstünə gəl 250 manat olur. Problem bundadır ki, 250 manatla aktyorun dolanışığı yoxdur. Respublikanın iqtisadiyyatı, müharibədən çıxması.... Biz savaşda daş atmamışıq, misilsiz silahlardan istifadə etmişik. Şəhidlərimizin ailələrinin qayğıları, qazilərimizin qayğılarını dərk edirik. Amma mənə elə gəlir ki, biz həmin yumruğa sıx birləşməliyik. Öz gələcəyimizi qurmaq üçün o yumruğu möhkəmləndirməliyik. Balalarımızın, nəvələrimizin, Vətənimizin gələcəyi üçün...  Biz burada aş üstündə toyuğuqsa, xaricdə heç qazanın qazmağı da deyilik. Mən Amerikada qastrolda olanda bir professoru gördüm, restoranın qapısını açırdı, mühafizəçi idi. Ona müraciət etmək istəyirdim ki, adı yadımdan çıxdı. Adını yadıma salmağa çalışırdım ki, filan universitetdə dərs deyib. Xəbər gəldi ki, “security”nin ürəyi partladı öldü, birdən yıxıldı. Elə bilirsiniz ki, xaricdə gözlənilirik. Vətəni deyə-deyə tərk edirlər. Burada isti yerində yatırsan, heç nə olmur bürünürsən. Amma bilirsən ki, öz vətənindir. Heç olmasa sabaha ümidin var. Amma xarici ölkədə sabaha ümid yoxdur. Tanıyırsan, adımı bilirsən, bilirsən ki, kiməm nəçiyəm. Ola bilir ki, çox savadlı olasan kompüterin nəsə detallarını biləsən, onda da səndən istifadə edirlər, yenə də lazım olan məvacibi verməmək şərti ilə”.