Görkəmli ailə sirri: Niyə övladınıza uşaqlıq uğurlarınızdan danışmamalısınız?

Valideynlər tez-tez övladları ilə öz uşaqlıqlarından hekayələr bölüşür, bununla onları nailiyyətlərə ruhlandırmaq istəyirlər. Lakin, əslində, bu cür açıqlamalar tam əks təsir göstərə və uşağın üzərinə dözülməz təzyiq yükləyə bilər.

İlk baxışda zərərsiz görünən “beşlər” və idman qələbələri haqqında xatirələr uşağın gözündə ananı və ya atanı əlçatmaz ideal kimi formalaşdırır. Nəticədə övlad valideynini səhv etməyə haqqı olmayan mükəmməl qəhrəman kimi görməyə başlayır.

Lent.az xarici mediaya istinadla xəbər verir ki, daimi müqayisələr uşaqda öz gücünə inamsızlıq yarada bilər. O, öz nailiyyətlərinin heç vaxt valideynin standartlarına uyğun olmayacağını düşünə bilər. Bu isə motivasiya əvəzinə, uşağa ağır gözləntilər yükü verir və onun özünəməxsusluğunu inkişaf etdirməsinə mane olur.

Üstəlik, valideynin öz uğursuzluqlarını gizlətməsi, uğura aparan yolun yalnız asan qələbələrdən ibarət olduğu illüziyasını yaradır. Uşaq çətinlikləri, şübhələri və özünü aşma zərurətini görmür və problemləri ilə tək qalaraq onları özündə “qüsur” hesab edir.

Mütəxəssislər vurğulayır ki, uşağa yalnız uğurlardan deyil, həm də məğlubiyyətlərdən, ən əsası isə onlarla necə mübarizə aparıldığından danışmaq daha faydalıdır.

Belə hekayələr uşağa çətinliklər qarşısında davamlı olmağı, səhvlərdən dərs çıxarmağı öyrədir. Bu zaman valideyn əlçatmaz qəhrəman deyil, bir zamanlar öyrənmiş və böyümüş real insan kimi görünür.

Effortun nəticədən daha çox qiymətləndirildiyi bir mühit yaratmaq uşağın sağlam özünəinamını inkişaf etdirir. O, uğursuzluq qorxusu olmadan yenilikləri sınamağı öyrənir.

Belə yanaşma nəsillər arasında qarşılıqlı etimad və qəbul üzərində qurulmuş möhkəm əlaqə yaradır. Uşaq hiss edir ki, onu yalnız qiymətlər və medallar üçün deyil, uğurları və uğursuzluqları ilə birlikdə sadəcə olaraq sevdikləri üçün dəyərləndirirlər.

Valideynin öz uşaqlığını “mükəmməl” göstərməkdən imtina etməsi, psixoloqların fikrincə, ən ağıllı qərarlardan biri hesab olunur.