Kamança ustadı, yoxsa “anekdot” danışan?

Azərbaycanlılar hərdən yaxşı səslənən bir sözü var:

“Niyə gedib öz işinlə məşğul olmursan?”

Bu misal, Habil Əliyev heç vaxt öz işi məşğul olmayıb.

Görəsən, kamança ustası olan Habil Əliyev niyə belə edirdi? Onu buna vadar edən şeyin adı nə idi?

Şəxsən mən onun ömrünə baxanda gördüyüm budur:

Haha-hihi. Vəssalam.

Ay kamanının səsi qəlbimi dəldi, ay musiqisi məni məndən aldı. Qətiyyən. Ancaq haha-hihi.

Habil Əliyevin peşəsi kamança çalmaq olsa da, məşğuliyyəti ancaq lətifə danışmaq olub.

Doğrudur, bu barədə talantlı idi, dövrünün yumoruna uyğun zarafatları var idi, ancaq bunun sənətə nə dəxli var?

Üstəlik, birdən elə bilərsiniz ki, intellektual zarafat filan edib, o da qətiyyən. Axı dedik, haha-hihi.

Əksərən alçaldıcı, qurşaqdan aşağı zarafatları ilə məşhurlaşıb kamança ustamız.

Sənət prizmasından baxsaq, ömrü də ancaq konyuktura içində keçib. Bütün adları, mükafatları, medalları alıb. Heç olmasa, anekdot kimi bir həyatı olsaydı, biz sudan çıxarda bilərdik.

Görəsən, ona hər şeyi nəyə görə veriblər? Lətifə danışdığına görə?

Bir musiqiçi də bu cür yadda qalar heç?

Heç nə yox, heç nə demirəm, Vaqif Bayatlının “Mən zalım adamam, kamança” şeiri də təsir etmədi?

Təsəvvür edin, bir musiqiçi haqqında axtarış verirsən, onu dinləmək istəyirsən, adamın qarşısına çıxanlar belə olur:

“Habil Əliyevin məşhur lətifələri”

“Habil Əliyevin anekdotları”.

“Habil Əliyevin məzəli əhvalatları”.

Başqa musiqiçilər toya ifa etməyə gedirdi, Habil Əliyev də başqa müğənnilərə söz zad atmağa.

Üstəlik, o qədər lətifə danışıb ki, ona aid olmayan bir çox lətifələri də adına çıxardıblar.

Dəhşətdir. Bir musiqiçi dünyasını dəyişir, sən də onun haqqında müzakirə edəndə deyirsən ki, yox e, bu lətifə onundu, bu onun deyil.

Görünür, adamlar da onu toya lətifə danışmaq üçün çağırırmışlar, o da fürsətdən istifadə edib kamança çalırdı.

Orxan

Gununsesi.info