“Qarabağ müharibəsindən sonra ölkə kimi fərqli dalğadayıq” ANONS

İctimai-siyasi fəal, “Qaranlığın hekayəsi”, “Quberniya”, “Yoldaş” və “Bahar mehi” ktablarının müəllifi, yazıçı İlkin Rüstəmzadənin  “525-ci qəzet”ə müsahibəsindən:

* Mən pulu əlli yerdən qazana bilərəm, amma sənət sahəsində özümü xoşbəxt hiss etdiyimə görə bu yola girmişəm.

* Siyasi keçmişimdən dolayı hələ də biznes dünyasının 80 faizində mənə qarşı skeptik yanaşma var. Elə vaxt olur ki, qarşı tərəf təqdim etdiyim layihəni çox bəyənir, ancaq axırda son sözü belə olur: mənə deyilməsə ki, İlkinlə bu işi gör, görə bilmərəm. Bir çox işlərim də beləcə başlamadan bitir.

* Adamlar yordu məni. Bir şeyin fərqinə vardım ki, intellektsiz insanlarla işləmək çox çətindir. Turizmdə müştəri kimi intellektsiz insanların sayı çoxdur.

* Rəssamlığımız da çox güclüdür. O vaxt həmin çex dostlarımdan biri tez-tez Azərbaycana gəlib buradan bizim rəssamların o qədər də çox məşhur olmayan rəsmlərini 3-5 min manata alıb, aparıb xaricdə 50 min avroya satırdı.

* Hazırda vəziyyət belədir ki, bacarığın varsa, yaz, heç kim əlini tutmayıb. Mənim “Qaranlığın hekayəsi” kitabım son 20 ildə sistemi ən sərt tənqid edən kitabdır. Bu dövlətdə o kitab çap olunub.

* İlkin dünyada ən təbii proses olan inkişafın damarını tuta bildi. Mənim bu ölkədə bir çox şeyə münasibətim dəyişib - dövlətdən tutmuş, müxalifətə qədər. Ancaq bu dəyişiklik bir gecənin içərisində baş verməyib. Kimsə mənim qarşıma nə qədərsə pul qoyub deməyib ki, gəl bizim adam ol. Mənim keçdiyim yol bütün ölkənin gözünün qabağında olub.

* Əgər bu qədər çətinlik, əzab görməsəydim, 33 yaşında özümü bu qədər inkişaf etdirə bilməzdim. Bu əzabı haradasa yaşamalısan. Ya sevdiyin qadın səni tərk etməlidir, ya həbsxanada yatmalısan, ya da siyasi fəaliyyətdə uğursuz olmalısan. Yaxud da bunların hamısını birdən yaşamalısan - mənim kimi.

İLKİN RÜSTƏMZADƏ  İLƏ MÜSAHİBƏNİN TAM VARİANTINI “525-Cİ QƏZET”İN SABAHKI SAYINDA OXUYA BİLƏRSİNİZ!