Şənbə üçün nəzm

Sən gedəndə üz-üzəydim ölümlə,

Təslim etdin ayrılığa əlinlə,

Bir də çətin barışarıq səninlə,

Qurtardı e, qurtardı.

Sevmədim ki, səndən özgə heç kimi,

Yaraların qaysaq tutub keçdimi?

Yağış döydü, xəzan vurdu eşqimi,

Apardı e, apardı.

Yaşadınmı mən yaşayan zülümü?

Çağırdınmı, səslədinmi ölümü?

Əcəl gəlib ən sevdiyim gülümü,

Qopardı e, qopardı.

Bir də gördüm, ayrılığın ilidi,

Həsrətinlə dinən könül kiridi,

O qış mənə nə oldusa, yeridi,

Amma indi bahardı e, bahardı.

Bir də çətin qovuşarıq səninlə,

qurtardı e, qurtardı!!!

***

Ömrümü yarıya böldü gedişin,

Nə gecəm bilindi, nə də sabahım.

Yumub gözlərimi, içimi çəkdim,

Ölüncə yaxanı buraxmaz ahım.

Dolub gözlərimə həsrət, intizar,

Dərdini özümlə daşıyıram mən.

Hərdən öz-özümə deyirəm, Allah,

Bu əzabla necə yaşayıram mən?

Kirpiyin tökülər, saçın tökülər,

Ömrün qurban gedər səhvə, günaha.

Oturub bəxtinə doyunca ağla,

“Kişilər ağlamaz” demirlər daha.

***

İki yolun ayrıcında qalmısan,

Yoruldumu ümidlərin de, bilim.

Hərdən-birdən yazırsan ki, “darıxdım”

Sözdür, vallah, deyirsən də, nə bilim?

Həsrətini məndən yaxşı çəkən var?

Sənin qədər sevilsəydim, ölərdim.

Hisslərimdə yanılmıram, biləsən,

Deyirəm ki, darıxsaydın, gələrdin.

Bir də kimi sevərəm ki, sən qədər?

Bir də kimə aldanacaq ürəyim?

Qıymaram ki, gözlərini unudam,

Sən unutdun? Sağ ol, var ol, nə deyim?..

***

De, necə izlədin bu müsibəti?

Yəni bir dəfə də canın yanmadı?

Bəs hansı günümə sevirdin məni?

Tüstüm ərşə çıxdı, havalanmadın.

Qınadım, qınadım bəxtimi axır,

Əydi uşaq kimi başını yerə,

Mən ki toparlanıb göyə daşındım,

Tökdüm ətəyimdən daşımı yerə.

Səndən başqa hər şey nağıldı mənə,

Uçdu e, bəxtimə qonan kəpənək.

Əşi, mən cəhənnəm, özündən danış,

Ala bildilərmi qadanı mən tək?

Çox çətin gəldimi yaşamaq sənə?

Hər ümid ardında yeni aldanış.

Güldümü gözlərin gözümdən uzaq?

Mənə mənsiz keçən günündən danış.

***

Bir soyuq qış gecəsi,

Qar alanda hər yeri.

Qəfil qapı açıla,

Sən girəsən içəri.

Don vurmuş əllərini,

Sıxıb köksümə bərk-bərk.

Sevincimdən ağlayam,

Gecədən, səhərədək.

Sonra sənə danışam,

Sən yoxkən olanları.

Gedişindən yaranan,

Təsəlli yalanları..

Eh ya da ki, nə bilim,

Susub qalam eləcə.

Pozulmaya o sükut,

Bitməyə həmin gecə.

Qollarında məst olub,

Deyəm sənsizləmişəm.

Bir də görəm səhərdi,

Səsləyəsənki məni-

“Oyan çay dəmləmişəm”

***

İlahi sənindəmi,

Dərdin başından aşır?

Beynində min cür xəyal,

Min cür fikir dolaşır?

Yoxsa niyə sən mənim,

Səsimi duymayasan.

Hər gün qapına gələn,

Sənə ən yaxın olan

Kəsini duymayasan.

Hərdən mənidə eşit,

Oyan yuxudan, oyan.

İzin vermə İlahi,

Dualarıma qıyam.

Mən hər gün əllərimi,

Səmadan asdım Allah.

İntihar günah idi

Bağışla, bir də olmaz,

Bağışla, çaşdım Allah.

Ah çəkirəm göyün də,

Yerin də silkələnir.

Günəşin od içində

Başıma kül ələnir..

Bəlkə də dərdlərimi,

Eşitsən əvəzimə

Bir ömür qəm çəkərsən.

Tanrı, özünü qoru,

Mən bir az gözü sulu

Göylərdə çox uzanma,

Gözümdən nəm çəkərsən...

Əfsanə Rəvan