Sözümüzü uşağımıza öz dilimizdə deyək

Ana dili – xalqın varlığı, millətin nəfəsidir. Bir xalqın dili yoxdursa, onun nə kimliyi, nə də gələcəyi ola bilər. Bu gün dünyada yüzlərlə millət yaşasa da, yalnız dilinə sahib çıxanlar tarixdə iz buraxa bilmişlər. Azərbaycan xalqı da minillər boyu öz ana dilini yaşatmaq, qorumaq və inkişaf etdirmək uğrunda mübarizə aparmışdır.

Azərbaycan türkcəsi sadəcə danışıq vasitəsi deyil, eyni zamanda mədəniyyətimizin daşıyıcısı, ədəbiyyatımızın, musiqimizin, tariximizin səsidir. Bu dil Füzulinin eşqini, Vaqifin hikmətini, Sabirin tənqidini, Cəlilin cəsarətini, Bəxtiyarın vətən sevgisini bizə gətirib.
Tarixin müxtəlif dönəmlərində – istər çar Rusiyası dövründə, istərsə də Sovet rejimi illərində – Azərbaycan dili sıxışdırılıb, yerinə başqa dillər gətirilməyə çalışılıb. Amma xalqımızın ziyalıları, şairləri və maarifpərvər övladları öz dillərinə sahib çıxaraq onu qoruyublar. Məmməd Əmin Rəsulzadənin "Bir kərə yüksələn bayraq bir daha enməz!" dediyi kimi, bir dəfə milliləşən dil də daha heç vaxt yox ola bilməz.

Bu mövzuda Ulu Öndər Heydər Əliyevin ana dilimizə verdiyi dəyəri xüsusi qeyd etmək vacibdir. Onun dilimizlə bağlı bu dərin və aydın fikri çox şeyi izah edir: "Azərbaycan dili bizim milli sərvətimizdir. Hər bir xalq öz ana dilini göz bəbəyi kimi qorumalıdır."

Məhz Heydər Əliyevin təşəbbüsü və qətiyyəti ilə Azərbaycan dili dövlət dili statusunu qazanmış, Konstitusiyada öz əksini tapmışdır. Onun siyasi iradəsi nəticəsində dilimizin rəsmi və ictimai həyatda mövqeyi güclənmiş, inkişafına geniş imkanlar açılmışdır.

Bu gün isə məsuliyyət valideynlərin və müəllimlərin üzərinə düşür. Uşaqların ilk təlim-tərbiyəsi, ilk sözləri ana dilində olmalıdır. Əgər biz uşaq yaşlarından onlara başqa dilin üstünlüyünü aşılayırıqsa, bu, milli kökümüzü baltalamaq deməkdir. Xüsusən düşmən dillərində təhsilə üstünlük verilməsi, həm psixoloji, həm də ideoloji baxımdan böyük zərərlərə yol aça bilər.

Ana dilində təhsil alan uşaq özünü daha yaxşı ifadə edir, düşüncə qabiliyyəti geniş olur, mədəniyyətini dərk edir və milli ruhla böyüyür. Əgər uşağımızın şəxsiyyətli, kimlikli və milli ruhlu böyüməsini istəyiriksə, ilk olaraq ona öz dilini sevdirməliyik. Bu sevgi isə ailədə, evdə başlayır. Televizorda, kitabda, məktəbdə davam edir.

Unutmayaq, ana dilinə sahib çıxmaq və onu qorumaq yalnız şairlərin, siyasətçilərin, müəllimlərin yox, hər bir valideynin və vətəndaşın borcudur. Ana dilimiz yaşasın deyə, onu uşaqlarımıza sevdirək. Ona dəyər verək. Çünki dil – millətin ruhudur, ruhsuz bədən necə ölüdürsə, dilsiz millət də elədir.

Vüqar Vəliyev