Xəyanət cəzasız qalmaz Dövlət siyasi sabitliyi təmin etməyə borcludur

Azərbaycan siyasi sistemində illərlə davam edən destruktiv mübarizələrin, şəxsi ambisiyaların, radikal çağırışların və manipulyativ ritorikanın nəticəsi nəhayət ki, gözlə görünən mərhələyə çatdı. Əli Kərimlinin həbsi təkcə bir şəxsin hüquqi məsuliyyətə cəlb olunması deyil, həm də Azərbaycan müxalifətinin köhnəlmiş, cəmiyyətə heç bir siyasi dəyər təqdim etməyən modelinin iflasıdır.

Uzun illərdir ki, Azərbaycan siyasətinə süni gərginlik, qarşıdurma və radikallaşma gətirməyə çalışan yanaşmalar, təəssüf ki, “müxalifət” adı altında özünə yer tapmışdı. Əli Kərimlinin həbsi göstərdi ki, dövlət artıq bu tip davranışları sosial-siyasi sabitlik üçün real təhlükə hesab edir və buna qarşı sərt xətt yürüdür.

Əli Kərimlinin həbsi müxalifətdə gözlənilən kimi “solidarlaşma” effekti yaradacaqdımı? Heç nə. Çünki müxalifətin böyük qismi illərdir onun siyasətindən yorulmuşdu. Onun siyasi davranışlarının nəticəsi olaraq müxalifət artıq çoxdan parçalanmışdı.

1. Ənənəvi müxalifət liderlərinin mesajları: Açıq olmasa da, sərt mövqe

Bir çox müxalif partiya sədrlərinin reaksiyasından aydın görünür ki, onlar uzun müddət Əli Kərimlinin “müxalifətin yeganə lideri” formatında davranışından ciddi narazı idilər. Onların açıqlamaları diplomatik olsa da, mesajları çox konkret idi.

Müxalifətin radikallaşdırılması, əməkdaşlıqdan imtina, siyasi proseslərə konstruktiv deyil, destruktiv yanaşma, şəxsi ambisiya naminə siyasi institutların kölgədə saxlanılması artıq öz sonunu gətirib.

Müxalif liderlərin böyük qismi çox yaxşı anlayır ki, Əli Kərimlinin süni qarşıdurma siyasəti Azərbaycan cəmiyyətində heç vaxt dəstək qazanmayıb.

2. Düşünürəm ki, köhnə müxalifətin ləğvi vacibdir.

Azərbaycan siyasətində şəxslərin yaratdığı köhnəlmiş strukturlar artıq heç nə ifadə etmir.

Cəmiyyət radikal şüarlara yox, real siyasi mexanizmlərə ehtiyac duyur və müxalifət institusional şəkildə yenidən qurulmalıdır.

Bu açıqlamalar bir daha təsdiqlədi ki, Əli Kərimlinin siyasi xətti nə müxalifət daxilində, nə də cəmiyyət tərəfindən artıq qəbul edilmir.

Azərbaycan üçün sabitlik bütün avantüralardan üstündür!

Əli Kərimlinin həbsi göstərdi ki, Azərbaycan dövləti artıq destruktiv siyasi xəttə münasibətdə güzəşt mövqeyi tutmaq fikrində deyil. Regionda təhlükəsizlik risklərinin artdığı bir dönəmdə radikal ritorikaya, cəmiyyətin parçalanmasına yönəlmiş siyasi davranışlar qəbulolunmazdır.

1. Dövlət siyasi sabitliyi təmin etməyə borcludur.

Heç bir ölkə radikal çağırışlar üzərində qurulan siyasi strukturlara tolerant yanaşmır. Azərbaycan da istisna deyil. Əgər siyasi fəaliyyət cəmiyyətdə qarşıdurma yaradırsa, siyasi institutların nüfuzuna zərər vurursa, radikallaşma təhlükəsi daşıyırsa, dövlət buna adekvat formada reaksiya verməyə borcludur.

2. Müxalifətin yenidən formatlanması qaçılmazdır!

Əli Kərimlinin həbsi müxalifət üçün yeni reallıq yaratdı. Bu reallıq çox sadədir. Şəxslərə bağlı siyasət bitdi, köhnəlmiş liderlik modeli sıradan çıxdı, cəmiyyət radikal şüarlara yox, real alternativə ehtiyac duyur.

Azərbaycanın gələcək siyasi sistemi yalnız dövlətçiliyi əsas tutan, məsuliyyətli, institusional müxalifət modeli ilə davam edə bilər.

Nəticə etibarilə Azərbaycan siyasətində yeni dövr başlayır!

Əli Kərimlinin həbsi bir şəxsin siyasi taleyi ilə məhdudlaşmır. Bu hadisə Azərbaycan siyasətində radikalizmin iflasını, destruktiv siyasətin sonunu, müxalifətin köhnə modelinin dağılmasını, yeni, dövlətçilik yönümlü siyasi mədəniyyətin formalaşmasını təsdiqləyən mühüm mərhələdir.

Azərbaycan cəmiyyəti illərdir radikal şüarların deyil, məsuliyyətli siyasətin tərəfdarıdır. Bu gün ölkə siyasəti məhz bu istiqamətdə yeni mərhələyə qədəm qoyur.

Politoloq Nicat İsmayılov