Zəfərin 5 ci ili... İqbal Ağazadə yazır

Zəfərin 5-ci ili...

Nə qədər sadə və asan səslənir...

Sovet dönəmində bizə o qədər "ələmətdar"  tarixlər sırındı ki, gerçək ələmətdarlığın nə olduğunu da anlamış kimi deyilik...

8 NOYABR...

AZƏRBAYCAN tarixinin ən möhtəşəm günü, 28 may Cümhuriyyət gününə bərabər gün, Xankəndini , Ağdərəni, Xocavəndi, Əsgəranı,  gördüyümüz, hiss etdiyimiz gün...

 Milli qürurun, daxili inamın özünə qayıtdığı gün...

Məğlubiyyət sindromunu içimizdən atdığımız gün...

Şuşanın günü...

Tarix boyu Şuşa AZƏRBAYCAN üçün simvol olub.

Dövlətçiliyin simvolu Bakı olmuşsa, suverenliyin və mənəviyyatın simvolu Şuşa ilə ölçülmüşdür.
Bəlkə tarix boyu başına çox oyunlar gəldiyi üçün biz Şuşa deyəndə dodağımız yeddi yerdən parçalanıb.
Bəlkə son erməni istilasında Qalanın itirilməsi digər rayonların süqutu və ardıcıl itkilərimizi şərtləndirib...

Bəlkə,  bəlkə, bəlkə...

Lakin bir həqiqət danılmazdır - Şuşa alındıqdan sonra dizimiz üstdən qalxdıq,  mənəviyyatımız məğlubiyyət kirindən təmizləndi, özümüzü qürurlu və cəsur hiss etdik. 

Biz Şuşadan sonra Xankəndini "görə bildik".

Ermənistanın işğal etdiyi torpaqların azadlığından danışanda - "Şuşasız, Kəlbəcərsiz, Laçınsız Azərbaycan yoxdur!" - deyirdik.

Məhz Şuşa işğaldan azad ediləndən sonra " Bəs Xankəndi,  Xocavənd, Ağdərə, Əsgəran? " sualı hamını düşündürdü.
Kimi xoş, kimi hakimiyyətə təzyiq üçün...

Amma fərqi yoxdur...

Şuşa bizim suverenlik gözümüzü açdı. 
Şuşa bizi özümüzə qaytardı...

İndidən baxanda sanki heç o torpaqları itirməmişdik,  heç müstəqilliyimizə, suverenliyimizə  qəsd olmamışdı, torpaqlarımız 30 il erməni işğalında olmamışdı.
 Yalnız dağılmış yurd yerlərini görəndə o acı tarixi xatırlayırıq...

Unutmayaq...

O torpaqlar üçün 30 min şəhid vermişik, 10 minlərlə insan fiziki cəhətdən  əlil olub, bütöv Azərbaycan mənəvi şikəstlik yaşayıb.

Mən hələ yarımçıq taleləri, çalınmayan toyları, itirilən mənəvi dəyərləri, ata nəvazişi görməyən körpələri, dağılan yurd yerlərini, iqtisadiyyatımıza dəyən zərərləri demirəm.

Bir az da geriyə qayıtsaq erməni vandalizmi nəticəsində İrəvanı, Göyçə,  Zəngəzuru itirməyimizi,  milyona yaxın soydaşımızın dədə-baba yurdundan didərgin düşməsini, soyqırımları, daşnak zülmünü, yiyəsiz qalan məzarlıqları da unutmamalıyıq. 

Siyasi tərəfdən baxanda isə mənzərə daha vəhim görünür.

 Qarabağ Azərbaycan dövlətinin, müstəqilliyinin, suverenliyinin təhdidinə, qara yarasına çevrilmişdi.
Kim bizi əzmək, dirçəlməyə qoymaq istəmirdisə Qarabağdan atılan ox sinəmizə saplanıb bizi yarımcan edirdi.

Ta 8 noyabra kimi...

Niyə  8 NOYABRI 19 sentyabr 2023-dən daha əhəmiyyətli hesab edirəm?

Çünki 19 sentyabr 8 noyabrın Zəfərindən doğuldu.

200 illik zülmün sonu üçün ilk qələbə əldə edildi, hədəf müəyyənləşdi. 

44 günlük savaşın 19-cu günündə Müzəffər Ali Baş Komandan " bu iş Şuşasız olmayacaq " deyəndə Şuşanın üzünə gün doğmuşdu.

Və elə Cənab Ərdoğanla Şuşaya ilk səfərində Türkiyə prezidentinin Xankəndini  göstərib "Otelin açılışı oradamı olacaq?" sualını verəndə, Cənab Prezident  "İnşallah,  orda da olacaq" demişdi.
Xankəndi o gün əslində azad olmuşdu -  düşüncədə, fikirdə, hədəfdə...

Biz 8 NOYABR ZƏFƏRİNİ  tarixin öz içində yaşadığımızdan hələ layiqincə dəyərləndirə bilmirik.

Nələri qazandığımızı fərq etmirik, təkcə Azərbaycan üçün deyil, Cənubi Qafqaza necə bir töhfə vermişik, hələ mahiyyətini çatdıra bilmirik.

Biz Cənubi Qafqazı poliqon olmaqdan qurtarmışıq, biz böyük Rusiya imperiyasının əl-ayağını geniş mənada Qafqazdan kəsmişik, biz barış və sülh gətirmişik, biz çoxmillətli Cənubi Qafqazda imperiyaların əlində ən böyük vasitə olan separatizmə amansız zərbə vurmuşuq.

Və biz bu qələbə ilə Azərbaycanı gələcək nəsillər üçün xilas etmişik.

Daha torpaq, işğal, qaçqınçılıq,  separatçılıq kimi xaos gətirən amillər gələcək nəsilləri təhdid etməyəcək .
Biz övlad itirmirik, müharibə qorxumuz yoxdur.

Bəli, problemlərimiz var, sosial vəziyyət ürəkaçan deyil, iqtisadi çətinliklər göz önündə, insan haqları, azad məhkəmə, söz və mətbuat azadlığı,  korrupsiya və rüşvətxorluq, azad seçki  güvənli vətəndaş kimi yaşamağımıza böyük mənada problem yaradır...

Amma və lakin...

Xoşbəxt olmağımız üçün çox nəhəng səbəblərimiz var...

QƏLƏBƏ...
ZƏFƏR...
8 NOYABR...
20 SENTYABR...
QARABAĞ...
SUVERENLİK...
MÜSTƏQİLLİK...

Bax bunlardan yapışıb gələcəyimizi qurmalıyıq.

28 may 1918-ci ildə elan olunmuş Cümhuriyyət günü tariximizin üçün nə qədər önəmlidirsə, bu tarixlər də Cümhuriyyət gününə bərabərdir. 

Nə olsa belə Cümhuriyyət gününü sevib, qoruyub, yaşadırıqsa, 8 NOYABR ikinci Cümhuriyyət günümüzdür, kiçiltmədən, mahiyyətini azaltmadan onu sevməli, qorumalıyıq.

Ölkənin hansı problemi olsa belə, o Qarabağ problemindən böyük deyil.

Demək ki, onlar da həll olacaq. 

Bir az səbir, bir az sevgi, bir az qarşılıqlı hörmət və izzət...

Təşəkkürlər,  şəhidim, məkanının cənnət olsun!

Təşəkkürlər,  qazilərimiz, ömrünüz uzun və hüzurlu olsun!

Təşəkkürlər,  şəhid  valideynləri,  ömrünü Vətənə qurban verən övladlar yetişdirdiyiniz üçün  yüz yaşayın!

Təşəkkürlər,  əziz xalqımız - türk, talış, avar, kürd, ləzgi,  qırız, tat, rus, yəhudi, ingiloy, saxur, ukraynalı ilə bütöv olduğun üçün!

Təşəkkürlər,  Müzəffər Ali Baş Komandan,  Cənab Prezident  İlham Əliyev,  cəsarət və qətiyyət,  ağıllı siyasət və diplomatiya üçün!

Biz birlikdə güclüyük.

8 NOYABR  birliyimizin təntənəsidir.

Ümid Partiyasının sədri İqbal Ağazadə