124 min peyğəmbərin bacarmadığını...

Üç-dörd həftə əvvəl elə bu saytdaca Kremlin "baş kahini” Aleksandr Duqin haqda "Savadlı kim, ağıllı kim, Duqin kim?” adlı yazı yazmışdıq və qeyd etmişdik ki, savadı olsa da, ağlı yoxdur. 

Ötən həftə oxudum ki, adam yuxuda Allahı "görüb”! Təsəvvür edirsinizmi? Odur ki, "əstəğfirüllah” deyin, salavat çevirin, zikr edin ki, özümüz belə "yuxular” görməyək! 

Deyilənə görə, dünyada 124 min peyğəmbər olub və heç birinə də Allahı görmək qismət olmayıb!

Digərlərini bilmirəm, amma söylənilir ki, Musadan tutmuş Məhəmmədədək bütün peyğəmbərlərə Tanrının buyuruqlarını mələklər, xüsusən Cəbrayıl çatdırırmış – hər halda, ilahiyyat adamları və əsas da Kitablar belə deyir. 

Belə çıxır, Duqin cənabları ilk bəni-adəmdir ki, Tanrını görə bilib, hələ azmış kimi, guya dünyaların yaradıcısı onun yuxusuna rus qiyafəsində gəlib! 

Yenə deyirəm: "əstəğfirullah” deyin, salavat çevirin və zikr edin! 

Cənab Duqinəsə məsləhət bilərdim: Kremlin klinikasında yaxşı psixiatr olmamış deyil, özünü bir onlara göstərsin...

Duqini əcaib yuxular Bakı və İrəvan liderlərinin Vaşinqton görüşündən sonra, bir də Şanxay Əməkdaşlıq Təşkilatının son sammiti ərəfəsində təqib etməyə başladı. Odur, deyirik: kişi, özünə gəl, ağlını itirmə, siyasət əsəbləri zəif olanlarçün deyil.

Vaşinqton haqda çox danışılıb, Pekin sammitinə gəldikdə, bu, onunla əlamətdar idi ki, Azərbaycan çox kiçik ölkə olsa da, böyük geoqitisadi layihələri və planları var. Hamısının da ucu Çinə bağlanır – hətta gələcək Zəngəzur dəhlizinin də. 

Çinin ŞƏT-də olması təşkilatı Rusiyanın geosiyasi inhisarından çıxarır. Pekinlə Moskva hələ yaxşı qonşulardı, gəl, daim belə olacaqmı? Düzü, böyük şübhəmiz var.  

Rusiyanın ümidləri tək ŞƏT-lə bağlı deyildi, Moskvanın BRİCS-dən də  böyük gözləntiləri vardı. Nə oldu? Alındımı? Əlbəttə, yox! Hətta  rusiyalı siyasi təhlilçilər neçə il əvvəl yazırdı ki, BRİCS-dəki dövlətləri iddiadan başqa heç nə birləşdirmir və onların heç biri Qərbdən, xüsusən NATO-dan Rusiya qədər "yanıqlı” deyil. 

İddialarsa imkanlara adekvat olmalıdır. Odur, BRİCS ölkələrinin liderlərini sadəlövh saymayaq, onlar özlərinə nəyin lazım olduğunu heç də "Kreml münəccimləri”ndən, Rusiyanın "baş kahin”i cənab Duqindən az bilmirlər.

Çinə hazırda daha çox bazarlar və yollar lazımdır. Maraqlısı budur ki, çox təhlilçilər tələsik mərkəzi Çin olacaq yeni geosiyasi arxitekturadan yazırlar, fəqət, tələsməyək. 

Yeni Dünya təhlükəsizlik arxitekturası qurmaq asan deyil. Bununçün zəruri hərbi-təhlükəsizlik infrastrukturası olmalıdır. Belə arxitekturaya hələ yalnız ABŞ və qismən Rusiya malikdir; sonuncunun da öz cırtdan NATO–su var. Hə, söhbət KTMT-dən gedir, hansı ki, türk dövlətlərinin sayəsində mövcuddur və amorf institutdur. 

Kreml sonuncudan ürəyincə faydalana bilmir: məsələn, Minski (o da fəal deyil) çıxmaqla, demək olar, digər KTMT dövlətləri Moskvanın Ukrayna avantürasına qoşulmur, Kreml Şimali Koreyanı bura qatmaq məcburiyyətindədir.  

NATO-ya gəlidikdə, görün, on illər ərzində ABŞ və Avropa dövlətləri nə boyda hərbi şəbəkə yaradıb! Neçə dövlətin ərazisində ABŞ və yaxud da NATO-nun bazaları var! 

Böyük hərbi və təhlükəsizlik infrastrukdurudur bu! Sözsüz, Çinin də böyük iqtisadi, xüsusən demoqrafik resursları var. Amma onun yeni güc alyansına çevrilməsi yalnız zaman məsələsi deyil, baxmayaraq, yaxın illərdə Pekinin dünyanın ikinci nüvə dövləti olacağı proqnozlaşdırılır: hazırda üçüncü yerdədir. 

Bəzi incə məqamlar da var. Sonrasını bilmirik, amma NATO vaxtilə həm də müəyyən siyasi-iqtsadi dəyərləri bölüşən ölkələrin hərbi alyansıydı. Çin belə "geosiyasi kondensasiya mərkəzinə” çevriləcəkmi? Məsələn, istəyərikmi ərazimizdə Çinin bazası olsun? 

Razılaşın, suala kimsə "hə” deməyə tələsməz. Pekin özü də bu statusa can atımır, əvvəldə qeyd etdiyimiz kimi, ona yalnız bazarlar və yollar lazımdır. Ütsəgəl, Çinin Avropa ilə yarımtrilyonluq ticarəti var, güman, ABŞ-la da az deyildir. Çin indi bundan imtina edib Moskvanın geosiyasi avantüralarına qoşularmı? 

Çini geosiyasi çəkişmə meydanına itələməyə iki dövlət cəhd edir. Biri Rusiyadır və onu özünün alətinə çevirmək istəyir. Digərisə ABŞ-dır ki, onu da Çinin rəqib ola bilməsi ehtiyatlandırır. Problem bundadır. Elə bu səbəbədən gəlin düşünməyək ki, yeni dünya dizaynı qurmaq asan məsələdir. Belə deyil, bir günün, ayın, hətta ilin də işi deyil. Əvvəldəki sualımızı təkrar edirik: burada əsas maneə doğrudanmı yalnız zamandır?

Bakı Çinlə sıx əlaqələr qurmaqda düz edir. Pekin perspektivli geoiqtisadi partnyordur. Qərbi, ABŞ-ı demirik, Pekinlə Moskvanın geosiyasi iddialarını çərçivəyə salmaq olar: Mərkəzi Asiya-Türküstan da belə edir. Neçə illərdir yazırıq ki, iqtisadi-texnolji inkişaf tək Qərbdə, xüsusən Avropada lokallaşmayıb, Uzaq Şərqdə, Cənub–Şərqi Asiyada iqtisadi möcüzələr baş verir. 

Nitşenin sözü vardı: mənə qayıtmaqçün məni inkar et! Bu ölkələr Qərbin resepti, "iqtisadi mentalitet”ilə xeyli irəlilədi. 

Vaxt gələcək, onun siyasi dəyərlərinə də qayıdacaqlar. Onlar da (kiçik istisnalarla) universaldı, daha duqinlərin iddia etdiyi kimi, yəhudi və anqlo-saks düşüncəsinin məhsulu deyil, bəşəriyyətindir, çünki azı eyni planetdə yaşamağımız birləşdirir hamımızı.

Amma sammitdən kiçik detal. Yoldaş Sini hərbi mundirdə göstərdilər. Necə Stalinə oxşayır! Təkcə bığları çatmır! Yadıma düşdü ki, yoldaş Stalin də gürcüdən çox monqola bənzəyirdi. Hətta bəzi tarixçi-konspiroloqlar yazırdı ki, guya yoldaş Koba Çingiz xanın nəslindəndır! Gülməlidir, deyilmi? 

Bəlkə yoldaş Si də çinli yox, gürcüdür? Nə isə! Bir az zarafat etmək istədim...

Hüseynbala Səlimov