382 gün ac qalan kişinin HEKAYƏSİ

382 gün davam edən aclıq mümkünsüz görünür, amma bir insan bunu yaşayıb.

Lent.az xarici mediaya istinadən xəbər verir ki, Medikinlər tərəfindən qeydə alınmış Anqus Barbierinin hekayəsi təəccüblü faktları üzə çıxarır.

1965-ci ildə 27 yaşlı şotland Anqus Barbieri həkimlərin nəzarəti altında çəki atmaq qərarı verib. O, tamamilə yeməkdən imtina edib, yalnız su, çay və vitaminlər qəbul edib.

382 gün ərzində Barbieri 125 kq arıqlayaraq, çəkisini 207 kiloqramdan 82 kiloqrama qədər endirib. Onun hadisəsi tibbi jurnalda sənədləşdirilib və tarixə düşüb.

Barbierinin orqanizmi enerji mənbəyi kimi yağ ehtiyatlarını istifadə etməyə başladı. Yağın parçalanması prosesi olan ketoz ona qidasız yaşamağa imkan verdi.

Həkimlər mütəmadi olaraq Barbierinin vəziyyətini yoxlayır, elektrolitlər və vitamin səviyyəsini izləyiblər. Bu, mineral çatışmazlığı kimi təhlükəli fəsadların qarşısını alıb.

Aclıq zəiflik və aktivliyin azalması ilə müşayiət olunub, lakin Barbieri daim nəzarət altında qalıb. Onun orqanizmi enerjiyə qənaət üçün maddələr mübadiləsini yavaşıdaraq uyğunlaşıb.

Uzunmüddətli aclıq əzələ kütləsinin itirilməsinə və ürəyin zəifləməsinə səbəb ola bilər. Lakin Barbieridə bu nəticələrin qarşısı tibbi nəzarət sayəsində alınıb.

Aclıq bitdikdən sonra Barbieri tədricən normal qidalanmaya qayıdıb. Onun orqanizmi bərpa olunub və yaxın illərdə çəkisi yenidən artmayıb.

Həkimlər vurğulayırlar ki, belə bir eksperiment ciddi nəzarət olmadan təhlükəlidir. Adi insan bu qədər uzun müddət qidasız qala bilməz, çünki qida maddələrinin çatışmazlığı həyati risk yaradır.

Uzun aclıq avitaminoz və orqanların fəaliyyətində pozuntulara səbəb ola bilər. Tibbi dəstək olmadan bu, geri dönməz nəticələrə gətirib çıxara bilər.

Barbierinin hadisəsi unikal olaraq qalır, çünki hazırlıq və nəzarət olmadan bunu təkrarlamaq mümkün deyil. Əksər insanların orqanizmi bu qədər uzun müddət davam gətirə bilməz.

Elm təsdiqləyir ki, aclıq həkim nəzarəti altında təhlükəsiz ola bilər, lakin ehtiyat tələb edir. Barbierinin hekayəsi insan dözümlülüyünün sərhədlərini nümayiş etdirir.