Anasız olmasın dünyada heç kəs…

...Zənnim məni aldatmırsa, gərək ki, o vaxt mən hələ orta məktəbdə oxuyurdum.

...Və yadımdadır ki, alman alimlərinin keçirdiyi qeyri-adi təcrübə barədə də elə o vaxt oxumuşdum.

Deməli, alman alimləri anadan yeni doğulan meymun balalarını analarından ayıraraq, onları analarına bənzər yaradılmış müqəvva “ana”larının yanına buraxmışdılar. Alimlər hətta həmin o müqəvva “ana”nın döşlərində süd dolu əmzik də yerləşdirmişdilər.

Müqəvva “ana”nı öz doğma anaları bilən körpə meymunlar onun “qucağına” sığınıb süni döşdən əmdikləri süddən içərək böyüyürlər.

Amma nəticə uğurlu olmur: belə ki, tədricən böyüyüb “həddi-buluğa” çatan bala meymunlar sonradan həddən artıq çılğın və dəlisov olurlar.

Alman alimləri haradasa səhv etdiklərini düşünərək, növbəti təcrübələrini aparırlar.

...Və maraqlıdır ki, yenə də həmin nəticə alınır.

...Nəhayət xeyli məşvərətdən sonra onlar yekdil qərara gəlirlər ki, burada çatmayan yeganə şey...ANA NƏVAZİŞİDİR.

Beləliklə, SİA bu dəfə Sizə ana nəvazişi barədə danışmağa...cəhd edəcək..?

…Deməli, iddialara görə, ana sevgisi olmadan böyüyən hər bir insan yetkin yaşda münasibətlər qurmağa çətinlik çəkir.

Belə ki, o, yəni ana nəvazişi görməyən biri ona qarşı göstərilən “aşağı hörmətdən” əziyyət çəkir, emosional cəhətdən soyuq və mükəmməlliyə və ya özünü aşağılamaya meylli olur.

Əslində bunu bəzi həkim-terapevt bildirsə də, əslində bu çoxlarına məlum olan bir həqiqətdir.

…Deyilənlərə görə, ana sevgisi şəxsiyyətin formalaşmasına təsir edən ən mühüm amillərdən biridir.

Deyim ki, bunlar sadəcə gözəl sözlər deyil, bioloji və psixoloji zərurətdir.

…Uşaq qayğıya, hərarətə, təhlükəsizlik hissinə ehtiyac duyur. Həyatın ilk illəri uşağın anasından tamamilə asılı olduğu bir dövrdür. Onun qayğısı və məhəbbəti sayəsində o, ətrafındakı dünyaya əsas etibarını inkişaf etdirir. Əgər ana emosional olaraq soyuqdursa, laqeyddirsə və ya uşağın həyatından tamamilə uzaqdırsa, uşağın psixikası özünü müdafiə etməyə başlayır.

Bu, müxtəlif yollarla özünü göstərə bilər, nəticəyə şəxsiyyət xüsusiyyətləri və yaşayış şəraiti təsir göstərir.

…Təbii ki, bəzi uşaqlar narahat olurlar. Onların əsas qorxusu rədd edilməkdir, onlar özlərini həmişə lazımsız hiss edirlər. Başqa bir seçim isə qaçınmaqdır. Belə bir uşaq heç vaxt duyğularını göstərməz, qapalı və bağlılıqdan qorxur. Ağrı və dünyaya inamsızlıq da tez-tez təcavüz və etirazla ifadə olunur. Uşaqlıqda sevginin olmaması hətta bioloji proseslərə təsir edə bilən güclü bir stressdir.

...Sevgisiz böyüyən bir yetkin ya yaxınlıqdan qorxa bilər, ya da münasibətlərdə tərəfdaşına yapışaraq, əhəmiyyətinin daimi təsdiqini tələb edə bilər.

...Belə insanlar nadir hallarda yüksək heysiyyətlə öyünə bilirlər, özlərindən əmin deyillər, hər şeydə özlərini günahlandırır və qərar qəbul etməyi bilmirlər.

...Hissləri ifadə etmək təhlükəlidir. Bu münasibət uşaqlığı ana sevgisi olmadan keçən insanların əksəriyyətinə aiddir. Onlar çox vaxt biganə olur və özlərini xarici aləmdən bağlayırlar.

Onlar tez-tez başqaları tərəfindən tanınmağa ümid edərək "mükəmməl" olmağa çalışırlar.

Maraqlıdır, görən, ana sevgisinin olmamasının nəticələri düzəldilə bilər..?

…Deyilənə görə, bunu etmək üçün özünüzə qayğı göstərə biləcəyinizi dərk etmək vacibdir.

Təbii ki, bu halda hər hansı bir psixoloqla məsləhətləşmə artıq olmasa da, amma ən əsası sizi dəstəkləyən və qəbul edən mühitdir.

Yenə də deyilənlərə görə, bu halda özünüzü məhəbbətlə müalicə etməlisiniz. Necə..? Belə ki, imkan varsa istirahət edin, nailiyyətlərinizi etiraf edin və başqalarının isti hisslərini minnətdarlıqla qəbul edin…

…Allah heç bir bəndəaini anasız etməsin!

P.S: Yeni iddialara görə, ana bətninə düşən körpə, artıq iki aydan sonra “şəxsiyyət” kimi qəbul edilə bilər..?

Belə ki, yenə də iddialara görə, o, yəni ana bətnindəki körpə anasının onun gələcəyi barədə nə düşündüyünü...və hətta bəzi anaların körpədən necə qurtulmaq (...gərək ki, bizdə buna "abort" deyirlər-A.B.) barədə düşündüklərini də “anlayırlqr”..?

SİA bu barədə gələn nömrələrinin birində danışacaq...

Nazlı Almuradova