Aysel Mirzəyeva: Məqsədim cəmiyyətin xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqlara münasibətini dəyişməkdir AZƏRTAC

Bakı, 19 dekabr, Anara Axundova, AZƏRTAC

Bu yaxınlarda “Nine Senses” yaradıcılıq və özünüinkişaf incəsənət mərkəzində xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqların valideynləri üçün istirahət tədbiri keçirilib. Bu layihənin təşəbbüskarı məşhur moda blogeri Aysel Mirzəyeva olub.

Aysel AZƏRTAC -ın müxbiri ilə söhbətində keçirilmiş tədbirdən və fəaliyyətini necə inkişaf etdirməyi planlaşdırdığından danışıb.

– Aysel, xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqların valideynləri üçün retrit təşkil etmək ideyası necə yarandı?

– Mən özüm qeyri-adi uşaq anasıyam. Bu yaxınlarda oğlumun 10 yaşı tamam olacaq. İki ay əvvəl belə uşaqların valideynləri üçün ölkəmizdə ilk dəstək qrupunu yaratdım. Bu görüşlərdə analar və atalar yaşadıqları ilə bağlı açıq danışa və dəstək ala bilərlər. Bu, onların bir çoxuna ilk dəfə yüngüllük hiss etməyə kömək edir, çünki onlar çox vaxt hətta yaxınları tərəfindən anlaşılmazlıqla üzləşirlər.

Valideynlərlə görüşlərdə həm xaricdə, həm də Azərbaycanda müvafiq iş təcrübəsi olan psixoloq Zarina Əliyeva işləyir. Görüşlərimiz pulsuz təşkil olunur və hər görüşdən sonra mən minnətdarlıq rəyləri alıram: insanlar bu görüşlərdə güc və enerji toplayır, özlərini yüngül və rahat hiss edirlər. Bunun nə qədər vacib olduğunu görərək fəaliyyətimə, davam etməli olduğumu başa düşdüm. Xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqların valideynlərinin çox vaxt özlərinə vaxtları olmur: onlar karyeralarından imtina edir, özlərini uşağa qayğı göstərməyə həsr edir, fiziki və emosional imkanlarının tükəndiyi həddə yaşayırlar. Retrit ideyası belə yarandı - yenidən başlaya biləcəkləri bir məkan.

Bu tədbirin həyata keçirilməsində mənə “Nine Senses” incəsənət mərkəzi kömək göstərdi. Uşaqlar və analar üçün proqramın təşkilində yoqa-terapevt İlhamə Şirinova çox kömək etdi, sponsorlar isə nəqliyyat və çay fasiləsini təmin etdilər. Valideynlərin özlərinə vaxt ayırması üçün mütəxəssislərin iştirakı ilə uşaqlar üçün ayrıca proqram təşkil etdik. Onlar yoqa, nəfəs məşqləri edir, psixoloqla söhbətləşir və özünü sakitləşdirmə üsulları öyrənirdilər. Xüsusi uşaqlarla işləyən “Nitq ərazisi” mərkəzinin mütəxəssisləri pulsuz xidmət göstəriblər. Könüllülər gün ərzində uşaqlarla işləyir, onları bütün dərslərdə, oyunlarda müşayiət edir və digər məsələlərdə kömək göstərirdilər.

Retritdən sonra analardan biri 15 ildə ilk dəfə “maskasını” çıxara bildiyini və hissləri haqqında səmimi danışa bildiyini söylədi. Bu, belə tədbirlərin əsas dəyəridir: insanlar tək olmadıqlarını hiss edirlər. Mənim məqsədim valideynlərə dəstək olmaq və cəmiyyətin xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqlara münasibətini dəyişməkdir.

– Növbəti hansı addımları atmağı planlaşdırırsınız?

– İlk növbədə, təşkilat olaraq qeydiyyatdan keçmək istəyirik ki, kömək etmək imkanlarımız daha çox olsun. Hazırda hər şey bir ana və bloger kimi mənim təşəbbüsümə əsaslanır. Mən sosial xidmətlərin, təhsil strukturlarının və cəmiyyətin diqqətini xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqların valideynlərinin problemlərinə cəlb etmək istərdim.

İppoterapiyaya pulsuz səyahətlər (at belində gəzmək və atlar ilə ünsiyyət vasitəsilə terapiya - müəllifin qeydi), müntəzəm retritlər, həmçinin analar üçün tədbirlər - məsələn, gözəllik günləri planlaşdırırıq. Başqa ölkələrdə elə proqramlar var ki, valideynlərin bir qədər dincəlməsi üçün uşağa qayğı göstərməyi mütəxəssislər öz üzərinə götürür. Bu, öyrənməli olduğumuz mühüm təcrübədir. Bundan əlavə, bir çox valideynlər övladlarına bir şey olarsa, onların gələcəyindən narahatdırlar. İstərdim ki, xaricdə, məsələn, Almaniyada və ya Norveçdə bu məsələnin necə həll olunduğunu öyrənib uğurlu təcrübələri burada tətbiq edim.

– Aysel, vəziyyətiniz haqqında açıq danışmağa başlamaq çətin idi?

– Bəli, ilk illərdə çox həyəcan keçirirdim. Amma zaman keçdikcə anladım ki, uşağımı gizlətmək istəmirəm. Öz tempi ilə inkişaf etsə belə, mən onu sevirəm və onunla fəxr edirəm. Qəbul etmə prosesi asan olmadı. Bu, dərdin yaşamasının beş mərhələsi kimidir: inkar etmə, “bazarlıq”, qəzəb, depressiya və nəhayət, qəbul etmə. Ən çətini depressiyadan çıxmaqdır. Amma qəbul etməyə çatanda azadlıq başlayır.

Dərk etdim ki, mənim üçün ən önəmli olan uşağımın sağlamlığı və xoşbəxtliyidir. Mən özüm onu “kifayət qədər yaxşı olmayan” hesab etsəm, o bunu hiss edəcək. Mən isə ona inanmaq və bu inamı ona çatdırmaq istəyirəm.

– Övladının inkişaf xüsusiyyətlərinin başqa cür olmasından yenicə xəbər tutan valideynlərə nə deyərdiniz?

– Əgər çətinlik çəkirsinizsə, bilin ki, bu, son deyil. Mənə yazın, psixoloqlarla əlaqə saxlamağınıza kömək edəcəyəm və sizə dəstək olacağam. Əsas budur ki, siz tək deyilsiniz, bunu unutmayın və bundan sonra hər şey mütləq daha yaxşı olacaq!