Bitməyən pandemiya: Qorxularımız və laqeydliyimiz ARAŞDIRMA

Uzun sürən mübarizədən yorulan dünyada koronavirus pandemiyası hələ də getməyən xoşagəlməz bir qonaq kimi qalıb. İllər keçib, amma virusun kölgəsi hələ də gündəlik həyatımızın üzərinə düşür. İnsanlar düşünür: bu kabus niyə bitmir?

Bəlkə də bəzilərinin laqeydliyi, ya da bundan da qaranlıq bir səbəb var? Bu qeyri-müəyyən zamanlarda ümidlə qorxu bir-birinə qarışıb.

Lent.az bitməyən bu virusla bağlı məlumatları araşdırıb:

İnsanların məsuliyyətsiz davranışları

Bəziləri mübarizədən tez yorulub, qaydaları boş verdi. Küçələrdə, bazarlarda maskasız gəzən, təhlükəni uzaq bir nağıl sanan insanlar var. Digərləri peyvənddən imtina edir, şayiələrə, yanlış inanclara söykənərək həyat qurtaran iynədən üz döndərir. Anlamırlar ki, taxılmayan hər maska, vurulmayan hər peyvənd virusun həyatımıza geri sızması üçün kiçik bir çatdır. Düşünəndə ki, öz səhlənkarlığımız bu amansız düşmənə yenidən can verməyə şərait yaradır, ürək ağrıyır.

Virusun arxasında məqsədli qüvvələr varmı?

İnternetin pıçıltılı guşələrində və gizli söhbətlərdə teoriyalar virus kimi çoxalır. Çoxları inanır ki, hansısa gizli güclər pandemiyanın davam etməsinə qəsdən çalışır, pərdə arxasında planlar qurur. Şübhələnirlər ki, hər yeni dalğanın arxasında sanki bir kukla oynadan dayanır. Bəlkə qazanc üçün, bəlkə də nəzarət məqsədilə. Bu teoriyalar, doğru olsun ya olmasın, qorxu və çaşqınlıq toxumları səpir.

İnsan anlamadığı fəlakətə cavabdeh axtarmağa meyillidir. Beləcə, gecə yarısı düşüncələrində, narahat qəlblərdə bu fikirlər kök salır və pandemiyanın qaranlığına bir qat da artır. Qorxu sakit bir yoldaşa çevrildi. Neçə-neçə gecə insanlar tavana baxaraq, göz qırpmadan “birdən virus mənim də evimə yol tapar"? kimi suallarla boğuşub. “Həyat bir daha əvvəlki kimi olmayacaqmı"? düşüncəsi neçə insanın yuxusunu qaçırıb. Komendant saatının səssiz gecələrində bu suallar pıçıldayır, ürəklərdə əks-səda verir.

Dünyanın küçələri boş və səssizdir sanki bu səssizliyin altında min sual gizlənir. Amma evlərin içində həmin səssizlik qaynar narahatlıqla doludur. Yan otaqdan gələn hər öskürək ürəyi ağza gətirir, “yenə artdı” xəbəri isə bir gecənin yuxusunu daha oğurlayır. Pandemiya təkcə bədənlərimizdə yox, zehinlərimizdə də yaşayıb. Gecəyarısı gözə yumulmayan fikirlərdə, qorxulu yuxulardan sayılır.

Virusla yaşamağa öyrəşən və dəyişən cəmiyyət

Amma insan adətkardır günlər illərə dönəndə uyğunlaşmağı bacarırıq. Artıq maskalar gündəlik geyimimizin bir parçasına çevrilib; hətta bəziləri üçün maska özünü ifadə vasitəsi, həmrəylik nişanəsidir. Ad günlərini ekran qarşısında qeyd etməyi öyrəndik, maskaların üstündən gözlərimizlə gülümsəməyi bacardıq. Cəmiyyətdə davranışlar xırda da olsa dəyişdi: indi bir baş işarəsi və ya uzaqdan əl yelləmək görüşərkən əl sıxmağı əvəz edir, isti qucaqlaşmalar yerini məsafəli salamlamalara verib. Həyat davam edir və biz də davam edirik.

Uşaqlar “karantin” və “pandemiya” sözlərini lüğətlərinə qatıblar. Qorxu hələ də var, amma artıq ehtiyatlı bir hörmətə çevrilib. Virusla yaşamağı öyrənərkən yeni güclü cəhətlərimizi kəşf etdik və nəyin həqiqətən vacib olduğunu anladıq uzaqdan da olsa, bir-birimizə qayğı göstərmək. Bəlkə də bir gün bu sınaq da bitəcək, amma o vaxta qədər biz həm kədərlə, həm də qətiyyətlə yaşayacağıq və dəyişmiş dünyamızın hekayəsini yazmağa davam edəcəyik.

Koronavirusun yenidən yayılma ehtimalı varmı?

Koronavirusun yenidən yayılma ehtimalı həmişə qalır, çünki bu virus fürsət tapanda özünü dəyişdirən, insanların bir anlıq laqeydliyindən güc alan, zaman keçdikcə zəifləyən immunitetin boşluqlarından sızmağı bacaran, qapalı məkanların havasızlığını fürsət bilib yenidən həyatımıza qayıda bilən bir misafir kimi qalacaq.