“Bu, Avropanın qəlbində ən dəhşətli cinayətdir“ Hikmət Cavad

"Yalan, zorakılıq və insan həyatına nifrət üzərində qurulmuş heç bir dövlət sınaqlardan qalib çıxmayıb..."

24 fevral 2022-ci ildə Rusiya bütün maskalarını birdəfəlik atdı. Ukraynaya qarşı genişmiqyaslı hərbi işğala başlayaraq o, özünü könüllü və şüurlu şəkildə Hitler Almaniyası ilə eyni sıraya qoydu - bu, metaforik deyil, tarixi və mənəvi mənada bir bərabərləşmə idi. 

Moderator.az xəbər verir ki, bu barədə Ukrayna Azərbaycanlılarının Birləşmiş Diasporu" Ümumukrayna İctimai Təşkilatının sədri Hikmət Cavad "gordonua.com" nəşrində yazıb.

Nasizmdən bəri Avropada ən qorxunc cinayət

Həmin gündən söhbət artıq "münaqişə"dən, "təhlükəsizlik böhranı"ndan və ya ərazi uğrunda müharibədən getmir. Söhbət Avropanın mərkəzində bir dövlətin, bir xalqın və onun mövcudluq hüququnun məhv edilməsinə cəhddən gedir.

Bəli, bundan əvvəl də cinayətlər olmuşdu. 2008-ci ilin avqustunda Gürcüstana qarşı müharibə baş verdi. Krımın ilhaqı həyata keçirildi. Ukraynanın Donetsk və Luqansk vilayətlərində separatizmə və hibrid müharibəyə dəstək göstərildi. Bütün bunlar artıq o zaman dünyanın sərt və prinsipial reaksiyasını tələb edirdi. Lakin 24 fevral keyfiyyətcə başqa miqyasda bir şər oldu. Bu, nasizmin məğlubiyyətindən bəri son 80 ildə Avropada baş vermiş ən dəhşətli cinayət idi.

Rusiya diktatoru Vladimir Putin yalnız nifrət və üstünlük ideologiyası üzərində qurulmuş rejimlərin cəsarət etdiyi addımı atdı: bütöv bir milləti "yanlış", "süni", gələcək hüququ olmayan xalq elan etdi. Vaxtilə Hitler Almaniyası təcavüz və soyqırımı məhz bu cür əsaslandırırdı. Bu gün Rusiya da dağıdılmış şəhərləri, öldürülmüş uşaqları, deportasiyaları, işgəncələri və filtrasiya düşərgələrini eyni məntiqlə izah etməyə çalışır.

Səssizliyin və qorxaqlığın nəticəsi

Bu cinayət boşluqda yaranmadı. O, 2008-ci ildə rus tankları Gürcüstana daxil olanda dünya liderlərinin aydın və birmənalı qiymət verməyə cəsarət etməməsi səbəbindən mümkün oldu. Krımın ilhaqından sonra real təzyiqin göstərilməməsi - beynəlxalq hüququn pozulmasının "gözlənilməsi", "həzm edilməsi", geosiyasət və biznes maraqları naminə arxa plana atılması bu faciənin yolunu açdı.

Bu gün də bəzi qlobal oyunçuların təcavüzkarı sakitləşdirmək oyunu oynadığını görürük. ABŞ getdikcə daha çox azad dünyanın lideri kimi deyil, işğalçı dövlətlə kompromis axtaran praqmatik vasitəçi kimi davranır. Macarıstan və Slovakiya kimi ölkələr isə siyasi korluğu və kinayəli realizmi dövlət mövqeyinə çevirirlər.

Ukraynanın dirənişi və qaçılmaz son

Lakin Ukrayna tab gətirdi. Bu artıq tarixi faktdır. Ona üç günə süqut proqnozu verilən vaxtda da tab gətirdi. Rusiya ordusu cəzasızlıq əminliyi ilə Kiyevə doğru irəlilədiyi zaman da ayaqda qaldı. Ukrayna öz dövlətçilik hüququnu qorudu, Kremlin ukraynalıları millət kimi məhv etmək planını puça çıxardı və sübut etdi ki, imperiyalar dövrünün gələcəyi yoxdur.

Biz - Azərbaycan diasporunun nümayəndələri, eləcə də Ukraynanın müxtəlif millətlərdən olan milyonlarla vətəndaşı üçün bu müharibə alternativsiz şəxsi seçimə çevrildi. Bizə "siyasətdən kənarda qalmaq", "neytral olmaq" və ya bunun bizə aid olmadığını demək imkanı verilmədi. Yaşadığın, işlədiyin, övlad böyütdüyün ölkə dağıdılarkən ya qurbanın yanında dayanırsan, ya da susaraq cəlladın tərəfini qəbul edirsən.

Biz öz seçimimizi etdik. Əməklə, həmrəyliklə, həqiqətlə və müqavimətlə qanlı Rusiya imperiyasının süqutunu hər gün bir az da yaxınlaşdırırıq. Bu süqut qaçılmazdır. Çünki yalan, zorakılıq və insan həyatına nifrət üzərində qurulmuş heç bir dövlət sınaqlardan qalib çıxmayıb.