Cüt bacıların söhbəti

Akif ƏLİ

(Satirik pamflet)
- Bacılı-bacılı...
- Can bacılı.

- Bir xəbər də verim, amma incimə...
- Az, səni elə xəbərçilik üçün saxlayıram da! De görüm.
- Yox e... Bu biraz pis xəbərdir... Səni yenə vurdular.
- Məni?! Haçan, az?! İnişil başıma çırpılan yumurtanı deyirsən? O köhnə söhbətdir. Çoxdan olub qurtarıb, heç ləkəsi də qalmayıb. Unut getsin.
- Yox, can bacı, onu demirəm, təzəlikcə yenə vurdular.
- Təzəlikcə? Yayda sevimli xalqımla görüşəndə sol yanağıma... yox, deyəsən sağ tərəf idi... qəfil şillə vuran oğlanı deyirsən? Gör o vaxtdan neçə ay keçib, köhnə palan içi tökmə...
- Yox, can bacılı, onu bilirəm, eşitdim hələ o şillə vurana düşmənlərimiz qonaqlıq da verəcək... O heç, mən təzəsini deyirəm. O günü yenə vurdular...

- Hansı günü? Yadıma gəlmir. Harda oldu bu?
- Uzaqlarda, təzəlikcə Turanstan var ha... bax, orda!

- Turanstan? Kim vurdu məni Turanstanda, qız?
- O kişi... Adını çəkə bilmərəm... Qorxuram..!

- Az, təzəlikcə mənə kişi əli dəyməyib axı?! Bütün günü müəlliməylə biryerdə gəzirik, klas-klas oynayırıq... O qoymaz. Açıq de görüm nə məsələdir?
- Açığı budur ki, can bacılı, bərkgedən kişilər yığışmışdı təzə Turanstanda ocaq başına, mən də sus-pus oturmuşdum bir qıraqda ki, gözə görünməyim, amma bunların nə danışdığını eşidim... Söhbətin şirin yerində, bir elə yekə-yekə adamların arasında birdən o kişi qayıtdı ki: “Əşi, o küçə gədəsidir”! Yəni sən. Papacanı, elə bildim o şillə mənə dəydi.

- Küçə gədəsi? Çox interesan! Axı, uşaq vaxtı küçələrdə müəllimənin dalıyca süləndiyimi... e, yəni aşiqanə süründüyümü indiki cavanlar görməyib? Sən bəlkə nəyisə qarışdırırsan?
- Matağ canı səni dedi! Özüm bu pələ qulaqlarımla eşitdim. Kişilər oturub çay içirdi, şirin-şirin söhbət edirdi, mən də qarışmırdım ki, nəyimə lazım özümü yada salım, onlar da ələ salsın... Eləcənə qulaq asırdım ki, sonra sənə çatdırım. Birdən söhbət səndən düşəndə, o kişi qayıdasan ki, əziz dostlar, “O boyda ölkənin başçısı küçə leksikonundan istifadə edirsə...” və sairə. Mən bilirəm, onların dilində bunun mənası “küçə gədəsi” deməkdir. Turançılar hamısı bu şərti işarəni bilir. Hə, konkret dedi ki, sən küçə dilində danışırsansa, demək küçə gədəsisən... Məntiq var da! Şəxsən o özü dedi ha!
- Kim dedi axı onu, az, kim?!
- Ad çəkə bilmərəm, bacıcanı, qorxuram. Özün başa düş də... O! O! O daaa! Aralarında ən bərkgedən kimdir, bilmirsən?!

- Həəə... Oooo!!!.. Özü? Şəxsən? Belə deee... Anladım! Çox interesan! Bəs sən neylədin o zaman?
- Mən bədbaxt onların içində neyləyə bilərəm ki?! Həmişəki kimi, qədim mədəni xalqımın adına uyğun əzəmətlə susdum! Sənin nüfuzunu qorumaq üçün vüqarla dayandım, əllərimi qoynuma qoyub saymazyana qürur göstərdim! Mənalı iti baxışlarımı lazer şüası kimi divara dirədim, az qalırdı oturduğumuz keçə çadır od tutub yansın...

- Heç olmasa sən də dillənəydin da! Barı deyəydin, müsyö filankəs, bir qədər mülayim olmazmı, axı bu qədər kəskin yaxşı deyil...
- Məzələnirsən? Dillənsəm yenə iti qovan kimi qovardı məni ordan da. Bəs onda hadisələrin gedişini necə izləyə bilərdim? Axı özün həmişə deyirsən xəbər gətir adam içinə çıxanda, görüm kim məndən nə danışır...

- Hə, o da var! Düzdür... Yaxşı da, incimə, gəl maç eləyim! Canın yanmasın sənin! Amma qorxub-eləmə! Mən arxandayam! Pulunu da, patronunu da həmişə bol edəcəm, atın üzü o yana nə qədər kefiniz istəyir... Elə adi sözləri isə vecinə alma, canım. Deyir - qoy desin! Onsuz da bizim millət onların dilini bilmir, ha söysünlər... Mənə təsir etməz. Sizinkilərə də de, qədim mərhumənizin xiffətini çox çəkməyin. Haçansa bizim dənizin qırağında sizə elə bir təzə Martsax salacam ki, dağlardakından da modern! Heç bizim xoruzların səsini eşitməmiş olsun! Darıxmayın... İndi sən gətirdiyin o qədim erməni konyakı “Napoleon”u aç, adama yüz-yüz süz, vuraq özümüzçün ləzzətlə! Kepinə bax, bacılı!
- Can bacılı!