Gör ölkə olaraq nə gündəyik ki...

Kubra Məhərrəmova yazır...

İstənilən orta statistik azərbaycanlıdan soruşsaq ki, dinin nədir? Deyəcək ki, müsəlmanam. Millətin nədir? Deyəcək ki, azərbaycanlı.

Sonra da başlayacaq ki, bəs bizim mentalitet belə, ana-bacı elə, namus-qeyrət də öz yerində. Ən yuxarı başda isə halal-haram haqqında dərin mülahizələr gələcək. Ətrafında olanlar da alqış edəcəklər.

Hər halda gözümüzün qarşısında olan budur. Hər şey bəyaz, gül kimi.

Amma gözümüzün qarşısında olmayan xeyli maraqlı məqamlar var.

"Gecə qara, cücə qara" deyib min oyundan çıxmaq bacarığı məsələn.

Mənəvi məqamların dərin qatlarına getmədən qayıdıram adi, ailə-məişət məsələlərinə. Zibil atmaq məsələsinə.

İllərdir Bakının üç dərdi var: Yol, tıxac və zibil.

Yol və tıxacı bildik. Müvafiq qurumlar həll etməlidir. Çünki bizim həll edəcəyimiz məsələ deyil. Allah qurumlara insaf, bizə də ömür versin ki, gözəl və tıxacsız yolları görək.

Yaxşı, bəs zibil məsələsini nə edək?

Sən demə, zibil atmaq orta statistik azərbaycanlı üçün müşkül məsələ imiş. Ona görə də bunun üçün ən müxtəlif qara-qura yollara əl atırmışlar.

Hava qaralan kimi çoxmərtəbəli binaların eyvan və pəncərələrindən başımıza zibil yağması heç kimi üçün qaranlıq məsələ deyil. Hamının üstünə ən azı bir dəfə göydən zibil düşüb. Heç nə də olmasa, siqaret kötüyünə tuş gəlib.

Maraqlısı odur ki, çoxu əlində günəbaxan tumunu çırtlaya-çırtlaya, çəyirdəyini yerə tökə-tökə məlum vəziyyətdən şikayət edir. Deyəndə ki, "ay anam, ay qardaşım belə eləmə", başlayır adamla dava etməyə. Amma şad xəbərim də var.

Dəyərli bakılılar və şəhərimizin qonaqları, məsələ öz həllini tapdı.

Bundan sonra bu işə də polis nəzarət edəcək.

Çünki başımızın üstündə nəzarət, cəza, cərimə olmadıqca qayda-qanunla yaşaya bilmirik.

Belə ki, binanın pəncərə və eyvanlarından atılan zibillərin əlindən bezən sakinlər kameralar quraşdırıblar. Kompleksin komendantının verdiyi məlumata görə, kameralara polis nəzarət edir.

Belə çıxır ki, toplum və cəmiyyət olaraq (bəzilərini çıxmaq şərti ilə) biz heç zibil atmağın qaydasını da bilmirik. Baxmayaraq ki, kütləvi şəkildə (bəzilərini çıxmaq şərti ilə) bahalı, çoxmənzilli binalara köçmüşük, bahalı liftlərlə yuxarı mərtəbələrə qalxıb, dəbdəbəli təmirli, şəhərsayağı evlərdə yaşayırıq.

Amma ibtidai icma quruluşu davranışından xilas ola bilmirik. Sanki mağara adamını gətirmişik şəhər mühitinə. O da bilmir ki, mağaranın nə içini, nə də çölünü zibilləmək olmaz. Bunun üçün zibil qutuları mövcuddur.

Düşünürəm ki, kamera məsələsini bütün Azərbaycan boyu tətbiq etməliyik. Madam biz "qılınc müsəlmanı" olduğumuzu bir daha sübut edə bildik, deməli elə qılınc da daim başımızın üstündə olmalıdır.

Yeri gəlmişkən, kameralar Bakının Yeni Yasamal ərazisində yerləşən yaşayış kompleksinin ətrafında üzü eyvanlara istiqamətlənərək quraşdırılıb. Sakinlər deyirlər ki, vəziyyəti polis nəzarətə götürəndən sonra yuxarı mərtəbələrdə yaşayanlar daha küçəyə, həyətə zibil atmırlar.

Möcüzə! İllərdir həll edə bilmədiyimiz məsələni kamera və polis nəzarəti həll etdi.