Gülnar Səmadan poetik nümunələr

Qırx yaş

Gəlib çatmışam qırx yaşa

Qırx il döyüşə-döyüşə.

Alnımdakı yazıları

Pozub dəyişə-dəyişə.

Xətalardan sovuşmadım

Çox arzuya qovuşmadım

Xoşbəxtliyə uyuşmadım

Sözə uyuşa-uyuşa.

Bir az nardım, bir az güldüm

Gedib səmalarda güldüm

Şükür, sözə qalib gəldim

Sözlə deyişə-deyişə.

Sonrakı peşmançılıq

Həyatımızda

etdiyimiz yaxşılıqlara görə

daha çox peşmançılıq hissi keçirmişik,

nəinki səhvlərə görə.

Nankorlardan ötrü

özümüzü uçurmuşuq, nəinki saflara görə.

İnsan belədir,

öz gözündə tiri görməz.

Görsə də,

sonrakı peşmançılıq

fayda verməz.

Sevdim

Mənə çox zülm elədin

Səni zülm-zülm sevdim.

Eşqə ölüm dilədim,

Səni ölüm-ölüm sevdim.

Sevdim, qəmə bələdin

Məni çox itələdin

Doğram-doğram elədin

Səni dilim-dilim sevdim.

Sonluğu tez gətirdin

Yarı yoldan ötürdün

İlim-ilim itirdin

Səni ilim-ilim sevdim

Ölmək bayılmaq deyil

Hər yuxuya getdikdə

Ölümü məşq edirik.

Yatmaq adıyla hər gün

Özümüzdən gedirik.

Bizi yuxu aparır

Tanış edir ölümlə.

Ancaq hardan biləsən

İşi nədir ölümlə.

Yatıb ayılmaq olar

Ölmək bayılmaq deyil.

Yuxuya getmək hələ,

“Öldü” – sayılmaq deyil.

Qara qoçun köməyi

Qa dedin suyunu verdim,

Qu deyəndə yeməyini.

Sən isə gedib seçmisən,

Qara qoçun köməyini.

Yüz gün yaraq, bir gün gərək,

İstəyirsən, mərcə girək,

Qalib olur sonda zirək,

Puç eyləmə əməyini.

Necə qoyulur təməli,

O cürdür insan əməli.

Bu ürəyimin amalı,

Eşitməkdir deməyini.