İBRAHİM YUSİFOĞLUNUN UŞAQ ŞEİRLƏRİ

QIYMAQIN UŞAQLARA

Ay-Günəş istəyirlər,

Nur ələnsin cahana.

Şeh, yağış diləyirlər,

Təbiət gəlsin cana.

İstəyirlər gül, çiçək

Ətri çöksün hər yana.

Raketləri, topları

Tuşlamayın onlara.

Tanrıdan gələn səsdi:

– Qıymayın uşaqlara!

Uşaqları gül üstə

Kəpənəklər gözləyir.

Səkilərdə gəzişən

Göyərçinlər səsləyir.

Bülbüllər, qaranquşlar

Şux nəğmələr bəsləyir.

Bu rəngarəng dünyanı,

Boyamayın siz qara.

Ey faşist-terrorçular,

– Qıymayın uşaqlara!

Arzuları tumurcuq,

İstəkləri qönçədi.

Yaşamaq həvəsləri

Hər istəkdən öncədi.

Baxışları ovsunlu,

Gülüşləri incədi.

Dünyanın sinəsinə

Vurmayın ağır yara.

Ey faşist-terrorçular,

– Qıymayın uşaqlara!

Əl boyda uşaqların

Ömrünü söndürdünüz.

Gecə şirin yuxuda,

Yataqda öldürdünüz.

Neçə məsum körpəni

Ölümə güldürdünüz.

Bu vəhşi əməllərdən

Dünya gəlibdi zara.

Daha yetər, son qoyun,

Son qoyun terrorlara.

Bu, Tanrının səsidi:

– Qıymayın uşaqlara!

CIR TUT

Budağa yapışıbdı,

Nə suyu var, nə dadı.

Xoşlamırlar uşaqlar,

Cır tutdur onun adı.

AĞ TUT

Yaxına gəl, çəkinmə,

Ağ tutdan ye birini.

Çox xoşuna gələcək,

Bal kimi şipşirindi.

XAR TUT

Köməyə çat, babacan,

Barmaqlarım oldu qan.

Dəcəllik etməmişəm,

Dərib yedim xar tutdan!

12.11.2025

BULUD

Buluda bax, buluda,

Baxır tağır sayağı.

Göydən asılı qalıb

Yoxdur heç bir dayağı.

Hönkür, hönkür hönkürüb,

Şimşək təkin çaxacaq,

Gur yağışa dönəcək.

Yer üzünə yağacaq.

08.09.2025

NAR

Babanın narı vardı,

Ortadan narı yardı.

Uşaqlar daddı nardan

Çoxlu giləsi vardı.

02.09.2025

AKVARIYUMDA BALIQLAR

Akvariyumda

Balıqlar üzür.

Asəf onları

Heyrətlə süzür.

Rəngarəngdilər

Burda balıqlar.

Qara, qırmızı

Göy, narıncı var.

Fere balıqlar

Şux dəcəldillər.

Dəniz meləykə,

Kəpənəyilər

Çox gözəldilər.

Hələ bir baxın

Qara neona.

Üzüb çatammır

Astronaot ona.

Asəf deyinir:

                                             - Balıqlar suda

Nədən boğulmur?

Suda onlara

Bəs, soyuq olmur?

Yeməyi necə?

Suda yeyirlər

Hələ şənlənib

Nəğmə deyirlər.

Baxmaqla doymur

O özəlliyə

Asəf vurulur

Bu gözəlliyə.

22.10.2025

DOVŞAN BƏRƏSİ

Şabranda örüşü,

Çəpərə alıbdılar.

Dovşalara çox geniş

Bir bərə salıbdılar.

Dovşanların rəngləri

Ağ, qaradı, boz, sarı.

Hər cürə yaşdadılar,

Bərənin dovşanları.

Qaldıqları yuvalar

Dayaz deyil, dərindir.

Qış çağları istidir,

Yay günlər sərindir.

Bərədə cərgə-cərgə

Ot tayası qurublar.

Yorğun düşmüş dovşanlar,

Burda mürgü vurublar.

Bəziləri dəcəldi.

Yerli-yersiz dalaşır.

Dinclik nədir bilməzlər

Bərə boyu dolaşır.

Çox incə olsalar da,

Dovşanların dişləri,

Kələm, kök, ağac şiri,

Çeynəməkdir işləri.

Yolunuz düşsə əgər,

Ay uşaqlar, gələrsiz

Bu dovşan bələsini

Heyranlıqla süzərsiz.

19.09.2025

ƏL ÇALIB ALQIŞLAYAR

Hamı yaxşı tanıyır,

Bu bir yaşlı Məmini.

Yamancana tapıbdı,

Dəcəlliyin çəmini.

Yuxudan oyananda

Boş görəndə otağı,

Biri-birinə qatır,

Çarpayıda yataşı.

Yastğı didişdirir,

Gücü çatmır, dirəşir.

Balıncı döyəcləyir,

Qucaqlayıb güləşir.

BULAQ

Dağların ətəyində

İnci sulu bulaq var.

Bulağın gözündə də

Bitib yabanı otlar.

Bir-bir yoldum otları,

Sandım, bulaq ağlayır.

Baxdım, fərəh-sevincdən

Bulaq coşub-çağlayır.

Bulağın buz suyundan

İçəmmədim, dayandım.

Ancaq ayna suyunda

Sığallandım, darandım.

BAKI ŞƏHƏRİ

Xəzərin sahilindən,

Baxır Bakı şəhərı.

"Gilavar"la, "Xəzri”lə

Açılır hər səhərı.

Yaşı qədm, uludu,

"Qız qalası" qeyrəti.

Görənlərdə oyadır,

Əfsanəni, heyrəti

Tarıxləri yaşadır,

"Şirvanşahlar sarayı".

Burda görüb, düyürsan,

Yaşanan dərd, harayı.

İçərişəhər kimi

Memarlıq incisi var.

Novruz günləi burda

Tonqal çatıb, qalanar.

Qobustan qayaları

Yaşadır çox sirləri.

Müqəddəsdi, uludu,

Məbədləri, pirləri.

Qoynunu şeyr edəndə,

Mavi gözlü Xəzəri.

Qağayılar cəlb edir,

İlk baxışdan nəzəri.

Yağışı, küləyi bol,

Qırovu, qarı azdı.

Göyərçinə, qumruya

Qış günü burda yazdı.

Məşəl yanan zirvənin

Şəfəqlənir hər yanı.

Nur selındə uyuyur,

"Şəhidlər xiyabanı".

Bakının qucağında

Xiyabanlar yer alır.

Sevilən dahilərə,

Abidələr ucalır.

Gözəlliklər cəlb edir,

Qoynuna gələnləri.

Həm qədimi binalar,

Həm də göydələnləri.

"Gilavar"la, "Xəzri"ylə,

Açılır hər səhəri.

Günü gündən gəncləşir

Qədim Bakı şəhəri.

02.01.202

PÖHRƏLƏR

Yamancana sozalmışdı,

Xan çinarın pöhrələri.

Su içəntək açıldılar,

Pöhrələrin çöhrələri.

YAĞIR YAĞİŞ

Narın-narın

Yağır yağır.

Gölməçəyə

Salır naxış.

AYANDI

Rəqs eyləyən bir qıza,

Dovşan, dedim, dayandı.

Maskasını soyundu,

Dedi, adım Ayandı.

ƏRİMİR

Qar yağanda bağçadan

Hamı evə tələsir

Saçımıza yağan qar,

İsti duycaq əriyir

Deyirəm ki, görəsən,

Bu nə sirdir, bu nə sirr,

Babamın saçlarına

Yağan qarlar ərimir.

AYTƏNƏM

Boynubükük bitən gül,

Nə olubdu, qəmlisən?

Ağlamısan elə bil,

Ləcəkləri nəmlisən.

Səndən şeir bilirəm,

Mənə öyrədib nənəm.

Tanımadın sən məni?

Səni sevən Aytənəm!

ƏSGƏR NƏĞMƏSİ

Eldə, obada

Xoş titrəyiş var.

Bağçada, bağda,

Oxuyur quşlar.

Çöllər bürünüb

Al laləsinə.

Şəbnəmlər qonub

Piyaləsinə.

Kövrək sədalar

Qaval, tarındı.

Uçan nəğmələr

Uşaqdarındı.

Göy üzü mavi

Üfüqlər duru.

Ələnib yerə

Günəşin nuru.

Çaylar səs salar,

Coşar dərədə.

Ceyran-cüyürlər,

Mələr bərədə.

Bir səs də var ki,

Ləldi kəlməsi.

Qəlb ovsunlayan

Əsgər nəğməsi.

04.05.2026