İrəvanın “əyri güzgü”sü

Azərbaycan sülh tərəfdarıdır və hərbi güc vasitəsilə hansısa problemi həll etmək niyyətində deyil. Bugünədək sülh müqaviləsi ilə bağlı Bakı və İrəvan arasında müxtəlif səviyyələrdə görüşlər keçirilib. Beş ilə yaxındır davam edən danışıqlarda real nəticə əldə etmək mümkün olmayıb. Bunun səbəbi Ermənistan hakimiyyətinin destruktiv mövqedən çıxış etməsidir. Hayastan rəhbərliyi bir tərəfdən beynəlxalq ictimaiyyətə sülhə hazır olduğunu bəyan edir, digər tərəfdən isə şərti sərhəddə təxribatlara əl atır, mövqelərimizi atəşə tutur və silah tədarükünə ara vermir.

Artıq əmin olmuşuq ki, İrəvandakı iqtidarın deyil, ümumiyyətlə, Ermənistan dövlətçiliyinin xisləti bundan ibarətdir. Bu isə onu göstərir ki, haylar hələ də revanşizm xəyalından əl çəkməyiblər və iki ölkənin sərhədində gərginlik yaratmaqda maraqlıdırlar. Azərbaycan tərəfini atəşi pozmaqda ittiham etmələri isə diplomatik həyasızlığın bir nümunəsidir. Rəsmi İrəvan iddia edir ki, Azərbaycan Ordusu tərəfindən atəşin pozulması məqsədli olub və təxribat xarakteri daşıyır. Guya, Bakı bununla Ermənistan silahlı qüvvələrinin bölmələrinin cavab atəşi açmağa sövq etmək və yaydığı dezinformasiyaya “əsaslandırılmış” fakt və sübutlar qazanmaq istəyib.

***

Hayastan parlamentindəki “Mənim şərəfim var” fraksiyasının üzvü Tiqran Abramyan yazıb ki, bir aydan artıqdır Azərbaycan Ermənistanın sərhədyanı yaşayış məntəqələrinin sakinlərini sistemli şəkildə terrora məruz qoyur, gecələr müəyyən saatlarda atəş açır, yerli sakinlərə psixoloji təsir edir, maddi ziyan vurur: “Bu yaxınlarda ənənəyə uyğun olaraq, Azərbaycan tərəfi Xanazax, Xoznavar və digər istiqamətlərdə atəşkəs rejimini yenidən pozub. Parlamentdə özünü aslan kimi göstərənlər, bizi Milli Təhlükəsizlik Xidmətinin zirzəmiləri ilə şantaj edənlər, təbii ki, bütün bunları görməzliyə vuracaqlar. Çünki Azərbaycanla münasibətlərdə məzlum, məğlub, alçaldılmış statusa malikdirlər. Və onların “hay-küyü” və təlxəkliyi yalnız daxili auditoriyaya – öz xalqına qarşı yönəlib”.

Abramyanın açıqlaması, əlbəttə ki, reallıqdan uzaqdır. Məqsəd məsuliyyəti başqasının üstünə yıxmaqdır. O demək istəyir ki, sülh danışıqlarında indiki hakimiyyət hayların maraqlarına xəyanət edir. Oxuculara xatırladaq ki, bu şəxs dəfələrlə sülh müqaviləsinə qarşı çıxıb. Bu gün erməni cəmiyyətində onunla eyni fıkirdə olanlar az deyil. O da həqiqətdir ki, Ermənistan ordusunda Nikol Paşinyana tabe olmaq istəməyən yüksək çinli hərbçilər var. Onlar baş naziri Azərbaycanla münasibətlərdə tutduğu “təslimçi” mövqeyinə görə ittiham edirlər. Abramyan kimi Ermənistanın daşnak-şovinist müxalifəti, ehtimal ki, erməni kilsəsi ilə iş birliyindədir. Bu isə Ermənistandakı duruma Paşinyan tərəfindən nəzarətin zəifləməsi təsəvvürünü doğurur.

***

Əslində, atəşkəs rejimini kobud şəkildə pozan Ermənistan silahlı qüvvələridir. Qarşı tərəf mütəmadi olaraq Azərbaycanın yaşayış məntəqələrini, ordumuzun mövqelərini müxtəlif silahlardan atəşə tutmaqda davam edir. Bununla bağlı Azərbaycan Müdafiə Nazirliyindən dəfələrlə bildirilib ki, Azərbaycan Ordusunun bölmələrini mütəmadi olaraq atəşə tutan, eləcə də mövqelərimiz üzərində pilotsuz uçuş aparatları və dronlarla kəşfiyyat xarakterli uçuşlar həyata keçirməyə cəhd göstərən Ermənistan tərəfidir. İrəvan bu təxribatlarını ört-basdır etmək məqsədilə dezinformasiyalar yayır.

“Azərbaycan Ordusunun bölmələri tərəfindən Xanazax və digər yaşayış məntəqələrinin atəşə tutulması barədə Ermənistanın yaydığı məlumatın heç bir real əsası yoxdur, tamamilə yalandır və dezinformasiya xarakteri daşıyır. Qarşı tərəf bu cür yalan və həqiqətə uyğun olmayan məlumatlar yaymaqla beynəlxalq ictimaiyyətdə yanlış rəy formalaşdırmağa və təxribatlarını gizlətməyə cəhd edir”. Bu, Azərbaycan Müdafiə Nazirliyinin rəsmi İrəvanın yalanlarına verdiyi cavabdır.

Avropa İttifaqının sərhədin o üzündə müşahidə aparan mülki missiyası da hayların Azərbaycan Ordusu tərəfindən atəşə tutulduğu deyilən yaşayış məntəqələrinin birində olublar. Amma onlar həmin ərazidə atəş izlərinə rast gəlməyiblər. Yəni iddiaları təsdiqləyə bilmədikləri üçün erməniləri məyus ediblər. Sonda çıxış yolunu “atəş ehtimalı” ilə ört-basdır etməyə çalışıblar.

Aydındır ki, Azərbaycan ərazilərinin atəşə tutulması məqsədlidir və sülh müqaviləsinin imzalanmasına qarşı yönəlib. Bununla bağlı politoloq Elşən Manafov XQ-yə bildirdi ki, rəsmi İrəvan onu silahlandıran tərəflərin regionda vəziyyəti kəskinləşdirməklə bağlı sifarişlərindən çıxış edərək atəşkəsin pozulmasına gedir və əslində, Azərbaycanı təxribata sövq etməklə atəşkəsin pozulmasına görə məsuliyyəti onun üzərinə yıxmaq istəyir: “Ümumiyyətlə, Ermənistan yalnız atəşkəsi pozmaqla sülhə mane olmur. Bundan başqa, onun konstitusiyasında hələ də Azərbaycana qarşı ərazi iddialarının mövcudluğu problem olaraq qalır. Deməli, İrəvan sülh istəyirsə, bunu əməldə göstərməli, konstitusiyasında ərazi iddialarını ehtiva edən müddəalar çıxarılmalıdır. Amma Ermənistan bu istiqamətdə konkret addım atmayıb, bu azmış kimi, mövqelərimizi atəşə tutmaqda davam edir. Bu, ermənilərin sülh istəmədikləri deməkdir. Əslində, sülh Azərbaycandan çox Ermənistana lazımdır. Lakin Ermənistanı idarə edən, onu siyasi təsir vasitəsi kimi alətə çevirən mərkəzlər bu ölkənin sərbəst siyasət yürütməsinə imkan vermirlər.

Qərbin müxtəlif strukturları, o cümlədən Brüsseldəki haypərəst siyasilər Ermənistana müxtəlif vədlər verməklə, silahlandırmaqla ümidləndirir, onlarda revanşizm əhval-ruhiyyəsini qızışdırırlar. “Kollektiv Qərb” hələ də Azərbaycanın öz ərazisini işğaldan azad etməsini həzm edə bilmir. Bu səbəbdən hər vəchlə bölgədə təxribatçı, gərginliyə yönəlik tədbirlərə əl atırlar. Guya, fəaliyyətləri Ermənistanın təhlükəsizliyinin möhkəmləndirilməsinə yönəlib. Bu ölkənin təhlükəsizliyini isə heç kim pozmaq niyyətində deyil. Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin “münaqişə bitib, bizim Ermənistana qarşı heç bir ərazi iddiamız yoxdur”,– fikri onlara aydın olmalıdır.

Ermənistanı silahlandıranların önündə gedən Fransa həm də bu ölkədən İran və Rusiyaya qarşı istifadə etmək istəyr. Paris Çindən Avropaya uzanan yolun üzərində Ermənistandan şlaqbaum kimi istifadə etməyə çalışır. Həmçinin Türk dünyasının əlaqələrini zəiflətmək, bizə yeni problemlər yaratmaq niyyətindədir. Ümumiyyətlə, Paris Ermənistanın qonşuları ilə münasibətlərini nizama salmasını, regiona inteqrasiyasını ləngidir. Digər tərəfdən, Ermənistanın sürətlə hərbiləşdirilməsi Cənubi Qafqazda gərginliyi artırır”.

Sonda onu da qeyd edək ki, Ermənistanı dəstəkləyən və silahlandıranlar bu ölkəni uğursuzluğun yeni mərhələsinə sürükləyir, regional, transmilli layihələrdə iştirakdan məhrum edirlər.

İrəvan isə hələ də “sınıq güzgü”dəki obrazına baxmaqla özünü aldatmaqla məşğuldur. İqtisadiyyatı bərbad, xarici siyasəti yox vəziyyətində olan, gələcəyi sual doğuran Ermənistana sülh Azərbaycandan daha çox lazımdır.

Pünhan ƏFƏNDİYEV
XQ