Müxalifət olmaq heç vaxt dövlətə, millətə qarşı yönəlmiş fəaliyyətlərə haqq qazandırmır

Siyasi nəzəriyyəyə görə, müxalifət olmaq heç vaxt dövlətə qarşı yönəlmiş fəaliyyətləri haqq qazandırmır. Müxalif düşüncə başqa dövlətlərlə gizli əməkdaşlıq etmək, öz ölkəsinin maraqlarını zərbə altına qoymaq, dövlət institutlarını məqsədli şəkildə gözdən salmaq hüququ vermir. Cəmiyyətə nifrət, qarşıdurma və düşmənçilik toxumu səpmək isə ümumiyyətlə siyasi fəaliyyət deyil, destruktiv davranışdır. Çünki müxalifətçilik ölkəyə qarşı fəaliyyət yox, cəmiyyətin inkişafına yönəlmiş sağlam rəqabət mədəniyyəti deməkdir. Siyasi mübarizə hüquqdur, amma Konstitusiya quruluşunu zorla dəyişməyə cəhd cinayətdir; fikir müxtəlifliyi zərurətdir, amma xəyanət heç vaxt siyasətin tərkib hissəsi ola bilməz. Xalq Cəbhəsi tipli qurumlar geosiyasi oyunların alətinə çevrildi. Bu qurumların “demokratik keçid” adı altında əslində xaos yaradan layihələrdə iştirakı onların xarici siyasi dairələrlə əlaqələrinin təsadüfi deyil, sistemli xarakter daşıdığını aydın göstərdi. Məhz buna görə də Əli Kərimlinin rəhbərlik etdiyi AXC-nin illərdir müəyyən şimal mərkəzləri ilə əlaqələri barədə yayılan məlumatlar postsovet regionunun ümumi siyasi davranış qaydalarına tam uyğun gəlir. 2013-cü ildə “Milyarderlər İttifaqı” və “Milli Şura” kimi təşəbbüslərin birdən-birə aktivləşdirilməsi də həmin şəbəkələrin 5-ci kolon ilə koordinasiyasının növbəti əlaməti kimi qəbul oluna bilər.
Son illər Azərbaycanın siyasi sistemi sabit, normativ çərçivəyə keçib. “Siyasi partiyalar haqqında” yeni qanun həm siyasi aktorların məsuliyyət bölgüsünü dəqiqləşdirib, həm də siyasi davranış mədəniyyətinin konturlarını müəyyən edib. Bu şəraitdə, 44 günlük Vətən müharibəsi kimi tarixi bir mərhələdən sonra belə, AXC-nin yenidən qeydiyyata alınması əslində həmin təşkilata verilmiş son geniş imkan kimi dəyərləndirilir. Bu gün yaranmış mənzərə isə göstərir ki, həmin imkanların necə istifadə edilməsi ilə bağlı ciddi suallar ortaya çıxıb və fəaliyyəti hüquqi çərçivədə yenidən qiymətləndirmək zərurəti doğub.

Müharibədən sonra ölkədə möhkəmlənən milli birlik fonunda bəzi siyasi qrupların qələbənin mahiyyətini aşağılayan ritorikaya əl atması cəmiyyətdə süni narazılıq yaratmağa hesablanmış cəhdlər kimi görünür. İnstitutların legitimliyini hədəfə alan bu diskurs, xüsusilə də sosial şəbəkələrdə, müəyyən dairələrin istədikləri xaotik təsəvvürü formalaşdırmağa xidmət edir. Bu proseslərin xaricdən bəslənməsi ehtimalı isə artıq politoloji nəzəriyyələrin deyil, real təhlükəsizlik təhlillərinin mövzusudur. Dövlətin belə hallarda çevik reaksiya verməsi, riskləri vaxtında aşkarlaması və qarşısını alması həm milli təhlükəsizliyimizin, həm də ümumi siyasi sabitliyimizin əsas şərtidir.

Əli Kərimli və digərlərinin şəxsi ambisiyalarını və maddi maraqlarını təmin etmək üçün Azərbaycan dövlətçiliyinə qarşı addımlar atdıqlarını göstərən kifayət qədər faktlar mövcuddur. Son günlər üzə çıxan məlumatlar radikal qrupların vaxtilə yüksək dövlət vəzifəsi daşımış şəxslərlə əməkdaşlıq etdiyini bir daha təsdiqləyir. Belə ki, bu şəxslərin Ramiz Mehdiyevlə işbirliyində olduğu və onun tapşırıqlarını icra etdiyi məlum olub.
Bu gün Azərbaycanın güclü olmasının əsas səbəblərindən biri həm sabit institusional sistemə, həm də ardıcıl, praqmatik və strateji düşüncəyə malik siyasi rəhbərliyə sahib olmasıdır. Prezident İlham Əliyevin apardığı siyasət ölkənin həm daxili idarəetməsini möhkəmləndirib, həm də regional güc balansında Azərbaycanın mövqeyini əhəmiyyətli dərəcədə gücləndirib. Güclü liderlik modeli qərarların daha operativ, daha dəqiq və milli maraqlara uyğun şəkildə verilməsini təmin edir. Bu da Azərbaycanın həm təzyiqlərə qarşı dayanıqlığını artırır, həm də regionda söz sahibliyi imkanlarını daha da genişləndirir. Nəticədə Azərbaycan bu gün müasir dövlət modeli, sabit inkişaf xətti və güclü siyasi iradəsi ilə regionun ən etibarlı güc mərkəzlərindən birinə çevrilib.

Pərvin Kərimzadə,
Milli Məclisin deputatı