Ömrümdən nə qaldı vəfasız dünyada? Məşhur Əlvida nın pərdəarxası

Kulis.az "Miksteyp" rubrikasında "Əlvida" mahnısı haqqında materialı təqdim edir.

"Əlvida" kompozisiyası Azərbaycan lirik-dramatik musiqisinin zərif və təsirli nümunələrindən biridir.

Musiqisi Emin Sabitoğluya, sözləri isə Xalq yazıçısı Anara aid olan bu əsər, itirilmiş günlərin, uzaqlaşan gəncliyin və qəlbə həkk olunmuş səssiz sevgilərin zamansız zümzüməsidir.

Mahnının yaranma kökləri Azərbaycan kino və estrada estetikasına, xüsusən də Emin Sabitoğlu ilə Anarın dərin yaradıcılıq birliyinə əsaslanır.

Sənətkarların birgə ərsəyə gətirdiyi əsərlər hər zaman insan psixologiyasının incə, kövrək məqamlarına toxunub.

Müxtəlif illərdə fərqli ifaçıların repertuarında səslənən "Əlvida" mahnısına Sevda Ələkbərzadə tamamilə yeni ruh verməyə nail olub.

O, əsəri modern etno-jaz çalarları, unikal vokal aranjimanı və muğam fraqmentləri ilə zənginləşdirərək ayrılıq anının dramatik gərginliyini üst səviyyəyə qaldırıb.
Anarın qələmə aldığı mətn sıradan vidalaşma anını təsvir etməklə yanaşı, ömrün kövrək məqamlarına və qarşılıqsız qalan, gizlədilən hisslərə ayna tutub.

Mətndə həm küskünlük, həm də keçmiş günlərin işığına olan dərin ehtiram paralel şəkildə irəliləyir:

Əlvida o günlər, ulduzlu gecələr, əlvida,

Ömrümdən nə qaldı vəfasız dünyada?

Mən səni izlədim, günahtək gizlədim, gizlədim...

Hər səhər, hər axşam, hər gündüz, hər gecə...

Mətn boyunca xatırlanan "ulduzlu gecələr" və "vəfasız dünya" təşbehləri insanın zaman qarşısındakı acizliyini və ömrün sürətlə axıb getdiyini göstərir.

Müəllifin sevgini bir "günah kimi gizlətməsi" isə daxildə yaşanan o saf, lakin dilə gətirilə bilməyən gizli yanğının, çəkinin və həsrətin obrazlı ifadəsidir.

Emin Sabitoğlunun həzin, lirik melodiyası Sevda Ələkbərzadənin nəfəs qədər zərif, yeri gəldikdə isə fəryad edən gur vokalı ilə qovuşduqda, mahnı sadəcə iki insanın ayrılığını deyil, bütövlüklə insan ruhunun tənha qaldığı o anı təsvir edir.

Bu mahnı həm özündə nostalgiyaya olan qarşısıalınmaz həsrətin, Emin Sabitoğlu melodiyasının, Anar poeziyasının və Sevda Ələkbərzadənin təkrarsız vokal sənətinin qovuşduğu, dinləyicini öz daxili xatirələri ilə baş-başa qoyan sənət manifestidir.